PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : ترجیح میدین اینجا ازدواج کنید یا خارج از کشور ( مسائل فرهنگی و اجتماعی )



صفحه ها : [1] 2 3 4 5

soroush007
August 14th, 2011, 11:50 AM
عزیزان می خواستم دلایلتون رو در مورد ازدواج در ایران و یا خارج از کشور بدونم و الان تعدادی از همسن و سالهای من موندن که آیا با یک فرد ایرانی ازدواج کنند یا با یک فرد خارجی
تو ایران یک سری مشکلات برای ازدواج جوانها هست مثل مشکلات اقتصادی که برای یک جوان و خانوادش پیش میاد از اونطرف هم اونور فردی که می خای باهاش ازدواج کنی شاید پایبند به خانواده نباشه
می خواستم ببینم که تو این شرایط کدوم گزینه رو پیشنهاد می کنید و دلیلتون رو هم ذکر کنید

ElectricalENG
August 14th, 2011, 12:30 PM
تو ايران ازدواج كنيد. شايد شرايطي پيش بياد كه مجبور بشيد دوباره به كشورمون برگردين حداقل خانوادتون از هم نمي پاشه. حالا از اين حرفها كه بگذريم ايرونيا زبون همديگرو بهتر مي فهمن جانم!

ElectricalENG
August 14th, 2011, 12:32 PM
عجب نصيحتي كردم! منظورم اين بود كه اگه خودم بودم اين كارو مي كردم.

pimi810
August 14th, 2011, 12:46 PM
تو ايران ازدواج كنيد. شايد شرايطي پيش بياد كه مجبور بشيد دوباره به كشورمون برگردين حداقل خانوادتون از هم نمي پاشه. حالا از اين حرفها كه بگذريم ايرونيا زبون همديگرو بهتر مي فهمن جانم!

اگه زبون هم رو بهتر می فهمیدیم که وضعمون :D
ولی من هم کنجکاوم بدونم، مخصوصا" بچه هایی که اونورند نظر بدن خیلی خوبه. به هر حال بعضی ها تو این گیر و دار رفتن شرایط ازدواج ندارن و ممکنه بعدا" اونجا زندگیشون تثبیت شد به فکر بیفتن.
باز من ناپرهیزی کردم و تو اینجور تاپیکها نظر دادم که فردا می بندنش.

mohmad0014
August 14th, 2011, 02:19 PM
به نظر من اگر کسی با فرهنگ آن طرف مشکلی نداره و مورد مناسب هم پیدا شد خوبه

attanew
August 14th, 2011, 04:04 PM
با سلام به دوستان

بلاخره یکی هم حرف دل ما رو زد ;)، ...

تفاوت فرهنگی یکی از اصلیترین مسایل در ازدواج های بین الملی هست ولی مهتر از آن ما مساله ای دیگری نیز داریم که فراتر از این مشکل هست. ما کسانی هستیم که زن و مرد با هم بیگانه هست ( کار به درستی یا غلطیش ندارم) یعنی زن و مرد ایرانی نه با واقعیت بلکه با ساخته های ذهنیشان جنس مخالف را تعریف کرده اند. شناختی از نیازها، حقوق، ... طرف مقابل ندارند.

در نتیجه ازدواج این دو با هم تفاوت زیادی با ازدواج های کسانی خواهد داشت که زن و مرد برایشان موجود مریخی نیست. روشنفکرترین های ما هم هنوز به سختی حقوق طرف مقابل ( در بیشتر موارد نسبت به زنها) رو می تونند بپذیرند، که در صورت پذیرش به نوعی منت تبدیل می شود چون کسانی دیگر در جامعه اصلا این موارد رو نمی ببیند.

اولین قدم برای گذر این مرحله، شناخت ذات جنس مخالف هست، تا با این شناخت توانایی ازدواج با مردمانی از آن دیارها رو داشته باشیم...

* ازدواج امری نیست که حتمی باشد، بگیم حتما باید به هر زوری شده تو مدت ویزا گرفتن ازدواج کنیم، نکردیم هم نکردیم :D سر فرصت برید، دنیا رو ببنید بعد اگه یک دفعه یک بلوندی عاشقتون شد حسرت نخورید .....

Sky Guard
August 14th, 2011, 04:51 PM
* ازدواج امری نیست که حتمی باشد، بگیم حتما باید به هر زوری شده تو مدت ویزا گرفتن ازدواج کنیم، نکردیم هم نکردیم :D سر فرصت برید، دنیا رو ببنید بعد اگه یک دفعه یک بلوندی عاشقتون شد حسرت نخورید .....

کاملا موافقم ;)

mahmoudb
August 14th, 2011, 09:56 PM
به نظر بنده ورود به دنیایی جدید (کشور جدید) به اندازه کافی هیجان انگیز هست، که ما بخوایم قبلش ازدواج رو هم تجربه کنیم. ممکنه شرایط کاری، زندگی و احساسی طوری باشه که وجود یه نفر که به ما وابسته باشه در اونجا برامون خوشایند نباشه . شما برای اهدافتون اپلای میکنید و برای رسیدن به اونا خیلی از سختی ها مثل غربت و مشکلات زندگی مستقل در کشور جدید رو تحمل کنید .. این احتمال رو بدید که همسر شما بعد از ورود به اون دنیای جدید نتونه این مسائل رو تحمل کنه .... به هر صورت پیشنهاد ما این است که اول یه مدت نسبتا قابل قبول اونجا زندگی کنیم که همه چی دستمون بیاد و زندگیمون stable بشه بعد با یه ایرانی مقیم امریکا :oازدواج کنیم

dental.persian
August 14th, 2011, 10:44 PM
اگه موضوغ بین انتخاب ایرونی و خارجی هست به نظر من ازدواج با یه شخصی که از یه فرهنگ دیگس طرز فکرش چیزه دیگس دغدغه هاش چیز دیگس و جور دیگه میبینه دنیا رو من اصلا درست نمیبینم این کارو مگر اینکه ادم چند سالی تو اون مملکت حل بشه و بتونه کاملا طرف رو درک کنه وگرنه ازدواج سطحی میشه و پایداریش کم پس برای کسایی که میخوان تا حداگثر 5سال اینده این کارو بکنن من ایرانی رو توصیه میکنم گرچه خودم اگه 20 سال هم برم اونور بازم انتخابم ازدواج با ایرانیه. اما در مورد قبل و یا بعد از ایران رفتن به نظره من اگه موقعیت مالی اجازه بده اینطوری راحت تر میشه سختی مهاجرت رو تحمل کرد
اما بازم رو این مسئله شک دارم

jamasb
August 14th, 2011, 11:17 PM
سلام

به نظر من برای کسانی که به سی سالگی نزدیک می شوند و سنی بالای 25 دارند، همسر ایرانی گزینه نخست است، مگر اینکه کسی نزدیک به ما ایرانی ها پیدا بشه!
البته عنوان این جستار، یک چیز دیگر را هم در خود دارد، ما از میان هم میهنانمان در بیرون کشورمون هم می توانیم، همسر برگزینیم.
نگرش من اینه که چه کسی پول کافی داشته باشه یا نه، باید تجربه فرامرزی و به ویژه کشوری که توش می خواهد زندگی کند را داشته باشد، پس از آن به دنبال تشکیل خانواده برود!

ممنون

ghlobe
August 14th, 2011, 11:46 PM
هر دو روش میتونه جواب بده و موفقیتش بستگی زیاد به دیدگاه خودتون داره. مزیت ازدواج در ایران قبل از آمدن خارج اینست که در خارج دو نفری باهم مشکلات را حل میکنید و تحمل غربت و سختیها خیلی آسانتر است. ولی از آن طرف باید هر دو کاملا در این مورد همراه و هم هدف باشید. خصوصیات جامعه جدید را هم خوب درک کنید و متوجه باشید که اینجا جامعه ای است که به زن و مرد هر دو حقوق کامل اعطا میکند، و آقای خانه بودن و این داستانهای مزخرف را کلا باید از ذهنتان بیرون کنید. حقوق بچه هایتان را باید در اعلی درجه رعایت کنید و غیره. درصد قابل توجهی از مهاجران کارشان به طلاق میکشد چون میخواهند همان سیستم سنتی خانوادگی ایران را در کانادا و امریکا پیاده کنند و جواب نمیدهد.

این عدم آشنایی با محیط خارج البته یک اصل کلی است و فقط محدود به زندگی خانوادگی نیست. مثل آن دانشجوی ایرانی مقطع دکترا در کانادا (که فارغ التحصیل شریف هم بود) نشوید که در آسانسور دختر خانم غریبه ای را ناگهان بوسیده بود و وقتی به حکم دادگاه بجرم آزار جنسی به دو ماه زندان محکوم شد با تعجب گفته بود مگر اینجا آزادی نیست یک بوسه که چیزی نیست! رعایت حقوق دیگران مهمترین مسئله ای است که همه باید بیاموزیم.

از طرف دیگر مدتی تنها زندگی کردن این مزیت را دارد که با شرایط خوب آشنا میشوید و خودتان را برای زندگی در محیط جدید بهتر وفق میدهید و در نتیجه امکان توافق با همسر آینده تان زیاد است ولی در عوض سالهای اولیه زندگی در تنهائی بسیار مشکل تر خواهد بود.

در مجموع با مسئله مشکلات ناشی از تفاوت فرهنگی هم موافقم. در بین دوستانم بوده اند کسانی که همسر کانادائی، لبنانی، هندی و چینی گرفته اند و زندگی موفقی هم دارند ولی به نظر من هم زبانی مسئله بی نهایت مهمی است. اینکه هر دو مجبور بشوید به زبانی که زبان مادری تان نیست احساساتتان را برای هم بیان کنید کار را مشکل میکند البته غیر ممکن نیست.

safdar
August 15th, 2011, 03:04 AM
با سلام
مثل اینکه این قضیه ازدواج تمومی نداره. قبلا یک تایپیکی بود با عنوان مجرد پذیرش بگیرم یا متاهل.(احتمالا این تایپیک به زودی حذف بشه:) )
به نظر من بهتره دوستانی که اونورن بیان اعلام نظر کنه این نتیجه بهتری داره.
مدیر محترم اگر صلاح می دانند اون تایپیک را به این اضافه کنند.

Mathematician
August 15th, 2011, 03:54 AM
عزیزان می خواستم دلایلتون رو در مورد ازدواج در ایران و یا خارج از کشور بدونم و الان تعدادی از همسن و سالهای من موندن که آیا با یک فرد ایرانی ازدواج کنند یا با یک فرد خارجی
تو ایران یک سری مشکلات برای ازدواج جوانها هست مثل مشکلات اقتصادی که برای یک جوان و خانوادش پیش میاد از اونطرف هم اونور فردی که می خای باهاش ازدواج کنی شاید پایبند به خانواده نباشه
می خواستم ببینم که تو این شرایط کدوم گزینه رو پیشنهاد می کنید و دلیلتون رو هم ذکر کنید

Hello

Please go to

www.egoft.com

Canada section

PILAPILA
August 15th, 2011, 04:50 AM
سلام دوستان

من تو یک همایش ازدواج که توسط دانشگاه برگزار می شد شرکت کردم با حضور دکتر فرهنگ. این بنده خدا با ازدواج های بین المللی مخالف بود و دلایل روانشانسی برای حرفش بیان می کرد. می گفت اکثر این ازدواج ها به جدایی ختم میشه. البته من الان دلایلش خاطرم نیست اما برخیشون رو دوستان گفتن.

من خودم دو نفر رو میشناسم که یکی تو امریکا یکی هم تو آلمان ازدواج کرده بودن و بچه هم داشتن ولی دست آخر جدا شدن و برگشتن ایران. اما کسی رو هم میشناسم که ازدواج کرده و زندگی خوبی هم داره.

تو این تاپیک می بینم همه بحث از رفتن و موندن می کنن بعد نیست این رو بگم که من خودم تا چندی پیش همین فکر رو داشتم ولی بعد از این که با چند نفر صحبت کردم حتی با یکی که 30(همین حدود) تو دانمارک زندگی می کرد صحبت کردم این نکته رو از حرفاش برداشت کردم که طرف همچی داشته ولی هیچی نداشته.نه من و نه شما نمی تونیم الان حس اون فرد رو درک کنیم.

soroush007
August 15th, 2011, 01:15 PM
Hello

Please go to

www.egoft.com (http://www.egoft.com)

Canada section
من قبلا اونو خوندم و به این دلیل همچین موضوعی رو مطرح کردم که تو اون سایت پاسخ ها دنباله دار نیست و امیدوارم مدیر محترم بدونه که جایی که تاپیک رو درست کردم تو قسمت مسائل در محیط جدیده و اینو درک کنه که این موضوع جزئی از روند apply کردنه
خوشحال میشم بقیه هم نظرشون رو بدند تا به یک جمع بندی برسیم

pimi810
August 15th, 2011, 06:44 PM
در مجموع با مسئله مشکلات ناشی از تفاوت فرهنگی هم موافقم. در بین دوستانم بوده اند کسانی که همسر کانادائی، لبنانی، هندی و چینی گرفته اند و زندگی موفقی هم دارند.

تو ایران مساله سن برای دخترا مخصوصا" مهمه و عموما نمی خوان از یه سنی به بعد مجرد بمونن. من شنیدم اونور اینطور نیست و دخترا کمتر میل به ازدواج دارن و دیر ازدواج می کنن، نظرتون شما چیه؟

mohghaderi
August 15th, 2011, 11:08 PM
سلام
من خيلي به اين موضوع فكر كردم. نتيجه فكرم اين بود كه براي كسي كه به پروسه اپلاي رسيده و تا يك سال آينده داره از اين كشور ميره (مخصوصا براي دكترا) بهتره كه قبل از رفتن ازدواج نكنه. غير از قضيه اون دختر بلونده ممكنه از بعضي كارها مثل زبان خوندن عقب بيفته, بعدش پروسه هاي ويزا گرفتن و ... كه كلي زمان ميبره اجازه نميده كه طرف زندگي رو درست بشناسيد. از همه مهمتر خود ويزا گرفتن هست. يكي از دوستان من بعد از كلي زحمت و پذيرش فول فاند از يه دانشگاه خوب امريكا, بعد از اينكه يك ترم گذشت مجبور شد كه به خاطر همسرش برگرده چون به اون ويزا ندادن. چندين بار هم اقدام كردن اما ندادن. خب مجبور شد كه همسرش رو انتخاب كنه و برگرده. يكي ديگه از دوستان هم همسرش ويزا گرفته بود باز برگشت. اين يكي به خاطر اينكه هر شب كه از دانشگاه بر ميگشت همسرش گريه ميكرد كه تنهاست و دلش تنگ شده و نميتونه تحمل كنه.
بعدشم به نظر من ازدواج بايد پيش بياد. نه اينكه پيش بياريدش!
من يه بار همه مزايا و معايبش رو براي خودم نوشتم و ديدم كه با شرايط من معايبش خيلي بيشتره. به نظرم نشه نسخه واحد براي هر كسي پيچيد و هر كسي بايد مزايا و معايبش رو براي خودش حساب كنه و تصميم بگيره.

mohmad0014
August 15th, 2011, 11:14 PM
تو ایران مساله سن برای دخترا مخصوصا" مهمه و عموما نمی خوان از یه سنی به بعد مجرد بمونن. من شنیدم اونور اینطور نیست و دخترا کمتر میل به ازدواج دارن و دیر ازدواج می کنن، نظرتون شما چیه؟

خوب این نمونه ای از تفاوت فرهنگی بین کشور ها است. در کشوری که من زندگی می کنم هم تمایل به ازدواج کمه ولی خوب اکثرا مجرد هم نیستند و به صورت پارتنری است. پاره از اوقات به نظرم می اید که ازدواج براشون امری منسوخ شده به حساب می آید.

Royal2009
August 16th, 2011, 01:52 AM
زیاد خواسته باشید به مساله ازدواج گیر بدهید و وسواس بخرج دهید یکباره دیدید شد 50 سالتون هنوز مجردید. مطمئنا با هرکسی که ازدواج کنید ایرانی یا خارجی در هرصورت بعداز مدتی شک نکنید که فرصت های بهتری نصیبتان خواهد شد. اساسا ذات زندگی همینه . شما هر تصمیمی که بگیرید باید اینطور فکر کنید که بهترین تصمیم را گرفته اید .

در مورد ازدواج ارسطو یا افلاطون می گوید: ازدواج امری است که انجام دادن وندادن آن هردو باعث پشیمانی خواهد شد!!

پ . ن: ازدواج قرار نیست در زندگی معجزه کنه یک مرحله از زندگیه. این احتمال همواره وجود داره که این مرجله پیروز شد یا شکست خورد مثل بقیه مراحل زندگی که پر از شکست و پیروزی است.

شاد باشید

emperial
August 17th, 2011, 01:43 AM
آره، پاشید بیایید که اینجا دختر‌ها منتظران که شما بیایید باهاتون ازدواج کنند. زیاد شکمتون رو صابون نزنید. شما چه احساسی‌ دارید وقتی‌ خواهرتون با یکی‌ از مهاجر‌های افغان یا عرب میره بیرون؟ اینجا هم همون احساس رو نسبت به شما دارند یه مقدار شدید تر. نمی‌خوام کسی‌ رو مأیوس کنم ولی‌ وقتی‌ بیایید اینجا چند سال طول میکشه تا فرهنگ و زبان عامیانه مردم رو یاد بگیرید. اگه خیلی‌ به فکر مزدوج شدن هستید ایران خیلی‌ بهتره از خارج از ایرانه.

pimi810
August 17th, 2011, 10:42 AM
آره، پاشید بیایید که اینجا دختر‌ها منتظران که شما بیایید باهاتون ازدواج کنند. زیاد شکمتون رو صابون نزنید. شما چه احساسی‌ دارید وقتی‌ خواهرتون با یکی‌ از مهاجر‌های افغان یا عرب میره بیرون؟ اینجا هم همون احساس رو نسبت به شما دارند یه مقدار شدید تر. نمی‌خوام کسی‌ رو مأیوس کنم ولی‌ وقتی‌ بیایید اینجا چند سال طول میکشه تا فرهنگ و زبان عامیانه مردم رو یاد بگیرید. اگه خیلی‌ به فکر مزدوج شدن هستید ایران خیلی‌ بهتره از خارج از ایرانه.


این اینجا که فرمودین دقیقا" کجاست؟

ahmadlove
August 17th, 2011, 10:44 AM
با یه کسی که تفاوت فرهنگی دارین زندگی کردن خیلی سخته! تو همین مملکت یه شمالی و جنوبی نمیتونن با هم زندگی کنن چه برسه اینه شما برین سراغ یه کشور دیگه!! البته اینا همه بستگی داره به دو طرف!

osroosh
August 17th, 2011, 01:35 PM
تو ایران مساله سن برای دخترا مخصوصا" مهمه و عموما نمی خوان از یه سنی به بعد مجرد بمونن. من شنیدم اونور اینطور نیست و دخترا کمتر میل به ازدواج دارن و دیر ازدواج می کنن، نظرتون شما چیه؟

من تا حالا با دخترهای اروپایی (بیشتر آلمانی و اتریشی) و آمریکایی زیادی در مورد مسئله ازدواج بحث کردم. درباره دو کشور آلمان و امریکا می دونم که سن 30 برای دخترها یه سن بحرانی هست و اگر از 30 رد کردن و مجرد موندن شدیدا دچار استرس و ناامیدی و نگرانی می شن و اتفاقا بر خلاف تصور ما، دخترهاشون (شما بگید بیشتر از 50 درصد!) خیلی به ازدواج و حتی بچه دار شدن متمایل هستند و این پسرهاشون هستند که به یکسری دلایل قانونی و اقتصادی زیربار ازدواج نمی رن...

شاید یکی از تفاوت های اساسی که ممکن باعث بشه ما به عنوان ایرانی نتونیم با یه خارجی ازدواج کنیم (البته نه هممون!) این هست که در فرهنگ غربی معمولا دو طرف قبل از ازدواج یه رابطه بعضا بلند مدت دارن که پله پله جلو میره تا احیانا به ازدواج ختم بشه. تو این رابطه شما حتما ارتباط جنسی رو هم خواهید داشت و فقط تعهد قانونی نسبت به هم ندارید (البته در استرالیا و بعضی کشورهای دیگه دو نفر که برای مدت طولانی با هم زندگی کنن نسبت به هم حق و حقوق قانونی پیدا می کنن).

osroosh
August 17th, 2011, 01:41 PM
خوب این نمونه ای از تفاوت فرهنگی بین کشور ها است. در کشوری که من زندگی می کنم هم تمایل به ازدواج کمه ولی خوب اکثرا مجرد هم نیستند و به صورت پارتنری است. پاره از اوقات به نظرم می اید که ازدواج براشون امری منسوخ شده به حساب می آید.

در مورد کشور آلمان در حدود 50 درصد زوج ها با هم ازدواج نکردن و به قول شما پارتنر هستن. تفاوت کلیدی فرهنگ ما با غربی ها هم همینه: آیا ما میتونیم به شرایطی غیر از ازدواج برای داشتن زندگی مشترک فکر کنیم یا باورهامون بهمون اجازه نمیده؟

osroosh
August 17th, 2011, 01:54 PM
آره، پاشید بیایید که اینجا دختر‌ها منتظران که شما بیایید باهاتون ازدواج کنند. زیاد شکمتون رو صابون نزنید. شما چه احساسی‌ دارید وقتی‌ خواهرتون با یکی‌ از مهاجر‌های افغان یا عرب میره بیرون؟ اینجا هم همون احساس رو نسبت به شما دارند یه مقدار شدید تر. نمی‌خوام کسی‌ رو مأیوس کنم ولی‌ وقتی‌ بیایید اینجا چند سال طول میکشه تا فرهنگ و زبان عامیانه مردم رو یاد بگیرید. اگه خیلی‌ به فکر مزدوج شدن هستید ایران خیلی‌ بهتره از خارج از ایرانه.


جسارتا مقایسه مهاجرهای افغان و عرب که از سطح فرهنگی و سواد پایین تری نسبت به ایرانی ها برخوردار هستند با شرایطی که ایرانی ها در کشورهای غربی دارن درست نیست. تعداد ایرانی هایی که با یک تبعه آلمانی ازدواج کردن از شماره خارج است و این در حالی است که همگی شنیده ایم المانی ها نژادپرست هستند!!

اتفاقا تمایل خارجی ها (دختر) برای ازدواج با ایرانی ها -خصوصا وقتی که شناختی حاصل شده باشد- کم نیست و حقیقت این است که معمولا پسرهای ایرانی به دلیل روحیه تملک گرایی شدید نسبت به زن، غیرت یا حسادت زیاد و برخی ویژگی های دیگر مختص ایرانی ها تمایل به ازدواج با خارجی ها را از دست می دهند.

نکته دیگر آنکه ازدواج در خارج از کشور تماما به خود شما و مهارت هایی که در این زمینه دارید بستگی دارد و برای ما ایرانی ها که در این زمینه بسیار ضعیف هستیم کار کمی مشکل است. ویژگی های اساسی مرد و زن در همه جای دنیا یکسان است و باید یاد گرفت که چگونه شروع کرد، چگونه جلو رفت و چگونه به نتیجه رسید...

Kikolo
August 17th, 2011, 04:33 PM
مگه ازدواج کردن مثل خرید پفک نمکیه که برنامه ریزی کنیم و بریم یکی بخریم !!!!!!!!!!؟
مگه میریم ماهی گیری ؟؟؟

درسته که باید براش فکر کرد ولی اینجوری نیست که بگم: من دارم از ایران به مدت حداقل 6 سال خارج میشم ، خوب خیلیه ، ماماااااااااااااااان یه زن بگیر برام هفته دیگه دارم میرم !!!!
اگه تو چرخ گردون زندگیت به ثبات دلخواهت رسیدی و دیدی میتونی یه زندگی رو اداره کنی ،بعدش هروقت به اونی که نیمه تو هست رسیدی، ازدواج کن ! همین و بس !

misteyes
August 17th, 2011, 10:45 PM
ازدواج و تغییر محل زندگی هردو تغییر بزرگی هستند و استرس زیادی وارد می کنند و هر کدوم به تنهایی احتیاج به تمرکز کامل دارد. در مورد ازدواج با ایرانی یا غیر ایرانی نظری ندارم دوتا از دوستام امسال با دو تا پسر امریکایی ازدواج کردند حالا ببینیم چی میشه.اما به نظرم بهتره مثلا مدتی در محل جدید زندگی کرد و جا افتاد و بعد اگر کسی قصد ازدواج داشت با کیس های اطرافش و در درجه بعدی برگشتن برای مدتی کوتاه به ایران و پیدا کردن زوج مناسب خوب باشه.

ad_fa173
August 17th, 2011, 11:03 PM
مگه ازدواج کردن مثل خرید پفک نمکیه که برنامه ریزی کنیم و بریم یکی بخریم !!!!!!!!!!؟
مگه میریم ماهی گیری ؟؟؟

درسته که باید براش فکر کرد ولی اینجوری نیست که بگم: من دارم از ایران به مدت حداقل 6 سال خارج میشم ، خوب خیلیه ، ماماااااااااااااااان یه زن بگیر برام هفته دیگه دارم میرم !!!!
اگه تو چرخ گردون زندگیت به ثبات دلخواهت رسیدی و دیدی میتونی یه زندگی رو اداره کنی ،بعدش هروقت به اونی که نیمه تو هست رسیدی، ازدواج کن ! همین و بس !
دوست عزیزم کلامت متین است
اما!!!!!!!!!!!!!!!
اینجا ایران است و باطن ازدواج در ایران همان خرید و فروش است و لا غیر(در همه طبقات اجتماعی ایران این مورد صادق است) پس خوبه که این تاپیک رو ادامه بدیم ببینیم به کجا میرسیم

پ.ن : از انجایی که همه ما ایرانی ها خود را در هاله ای از خوبی ها تصور میکنیم عرض میکنم ممکنه عده ای ازدوستان از سر مخالفت سعی در رد این ادعا و ایجاد استثنائات کنند .پیشاپیش فرمایشات ایشان را قبول دارم و عرض میکنم شما استثنا هستین !!!!

Behdad
August 19th, 2011, 05:33 PM
نظز سنجی هم اضافه کنید.

Countdown
August 20th, 2011, 10:38 AM
سلام
از من خواسته شده بیام اینجا نظریه پردازی کنم-این موضوع خیلی موضوع خوبیه و از فکرکنم از ابتدای نسل بشر و تا انتها هم هنوز گمانه زنی و تردید گریبان ملت رو رفته - تمام کامنت ها رو که خوندم دیدم همه به نوعی دارند درست می گند- اما گاهی هم نظر شخصی و سلیقه ای اعمال شده-
اما بنظرمن هم این موضوع بستگی به معیار ها- اهداف و تفکرات-فرهنگ شخص داره.......................هر دو حالت هم خوبی داره هم بدی
فکرکنم بهترین کار اینه که اون 3 فاکتور بالا رو لیست کنه- زیر گروه بگذاره و تعیین کنه همه چیز رو- بعد بشینه نمره بده کدوم وزنه ترازو سنگین تره------------
من خودم تو کتم نمیره اگه مثلا خانواده طرف رو نشناسم برم سراغ طرف حتی اگه طرف تو ام ای تی درس بخونه
یا مثلا سرگذشت اون بابا (سوابق لاو- چیز و.....اینها ) که تو امریکا اینا واقعا زیباست-حالا توایران هم هست اماخب .................
...........یا اینجا نمیشه selective بود-----------
کلا در هر حالت ازدواج خارج یا داخل خطرناک هست-خیلی حواس جمع میخواد و .... و فقط خدا باید کمک کنه------اما بعد از 3 سال که اینجا بودم هر چیزی رو اگه مطمئن نباشم-----یک چیز روخیلی مطمئن هستم: ازدواج های خارج از ایران حالا چه با ایرانی های مقیم اینجا یا نیتیو ها یا اینترنشنال ها خطرش وریسک جدایی و شکست بسیار بالا تر هست ............................تواین زمونه که ملت سر آب نبات چوبی دعواشون میشه و میرند دادگاه و اونم از آمار زیبای طلاق ...........امیدوارم همه یک ایده آل خودشون گیرشون بیاد.........و خوشبخت بشند-ما رو هم عروسی دعوت کنید.................

osroosh
August 20th, 2011, 07:00 PM
ازدواج و تغییر محل زندگی هردو تغییر بزرگی هستند و استرس زیادی وارد می کنند و هر کدوم به تنهایی احتیاج به تمرکز کامل دارد. در مورد ازدواج با ایرانی یا غیر ایرانی نظری ندارم دوتا از دوستام امسال با دو تا پسر امریکایی ازدواج کردند حالا ببینیم چی میشه.اما به نظرم بهتره مثلا مدتی در محل جدید زندگی کرد و جا افتاد و بعد اگر کسی قصد ازدواج داشت با کیس های اطرافش و در درجه بعدی برگشتن برای مدتی کوتاه به ایران و پیدا کردن زوج مناسب خوب باشه.

http://www.dadgostariqom.ir/Portals/0/learning/Borushur/Hoghoghe%20Shahrvandi/H-S%20%2830%29.pdf

rezatheory
August 21st, 2011, 08:48 AM
یک نکته ای در مرد ازدواج در ایران بگم. اگر مصمم به اومدن هستید حتما قبل از ازدواج مطمئن شید که طرفتون با این مساله مشکلی نداره. اگه طرفتون علاقه به اومدن نداشته باشه حتما براتون مشکل پیش میاد.

sadeqzadeh
August 21st, 2011, 12:51 PM
سلام
از من خواسته شده بیام اینجا نظریه پردازی کنم-این موضوع خیلی موضوع خوبیه و از فکرکنم از ابتدای نسل بشر و تا انتها هم هنوز گمانه زنی و تردید گریبان ملت رو رفته - تمام کامنت ها رو که خوندم دیدم همه به نوعی دارند درست می گند- اما گاهی هم نظر شخصی و سلیقه ای اعمال شده-
اما بنظرمن هم این موضوع بستگی به معیار ها- اهداف و تفکرات-فرهنگ شخص داره.......................هر دو حالت هم خوبی داره هم بدی
فکرکنم بهترین کار اینه که اون 3 فاکتور بالا رو لیست کنه- زیر گروه بگذاره و تعیین کنه همه چیز رو- بعد بشینه نمره بده کدوم وزنه ترازو سنگین تره------------
من خودم تو کتم نمیره اگه مثلا خانواده طرف رو نشناسم برم سراغ طرف حتی اگه طرف تو ام ای تی درس بخونه
یا مثلا سرگذشت اون بابا (سوابق لاو- چیز و.....اینها ) که تو امریکا اینا واقعا زیباست-حالا توایران هم هست اماخب .................
...........یا اینجا نمیشه selective بود-----------
کلا در هر حالت ازدواج خارج یا داخل خطرناک هست-خیلی حواس جمع میخواد و .... و فقط خدا باید کمک کنه------اما بعد از 3 سال که اینجا بودم هر چیزی رو اگه مطمئن نباشم-----یک چیز روخیلی مطمئن هستم: ازدواج های خارج از ایران حالا چه با ایرانی های مقیم اینجا یا نیتیو ها یا اینترنشنال ها خطرش وریسک جدایی و شکست بسیار بالا تر هست ............................تواین زمونه که ملت سر آب نبات چوبی دعواشون میشه و میرند دادگاه و اونم از آمار زیبای طلاق ...........امیدوارم همه یک ایده آل خودشون گیرشون بیاد.........و خوشبخت بشند-ما رو هم عروسی دعوت کنید.................

کاملاً با شما موافقم. یکی از دوستان خیلی ساده و سرسری و Relax به موضوع نگاه کرده بود و گفته بود همه چیز رو باید در زندگی تجربه کنید (ازدواج کنید، اگر ناموفق بود، یه بار دیگه امتحان کنید !).
فکر می کنم ایشون به قول یه بنده خدا، هنوز سنگینی قاشق رو هم خودش تجربه نکرده ! (البته قصد اهانت ندارم، مثال بود و در مثال هم مناقشه نیست)

برخلاف عقیده ایشون، به نظر من این تصمیم، مثل سایر تصمیمات ساده ای نیست که در زندگی می‌گیرید. حتی بسیار سخت تر از تصمیم برای ادامه تحصیل در خارج از کشور است. مادر من همیشه می‌گه: پسرم، توی هر زمینه ای از زندگی شکست بخوری، می‌تونی قد علم کنی و جبران بکنی، مگر در امر ازدواج. من هم کاملاً با ایشون موافقم.

دوستانی که اینقدر ساده به موضوع نگاه می‌کنند، فقط و فقط کافی است یه شراکت کاری (شغلی) با یک نفر دیگه (حتی همجنس خودشان) داشته باشند. من این تجربه رو داشتم، اونم نه یه مرتبه، بلکه سه مرتبه ! یک مرتبه اون یه خیر و خوشی تمام شد و دو مرتبه دیگر آن به مشکل برخورد کرد (به دلیل اشتباه من در انتخاب شریک و اینکه شخصیت آنها آنرمال بود و به مرور زمان فهمیدم که افراد، چقدر راحت شخصیت اصلی خود را قایم می‌کنند ! و البته در مواقع خاصی که بحث مباحث مالی چشمگیر پیش می‌آید، شخصیت اصلی آنها بالاخره رو می‌شود.) من که دیگر پشت دستم را داغ کرده ام که دیگر تحت هیچ شرایطی، با کسی شراکت کاری نداشته باشم. اکثراً به خاطر کمبود سرمایه، وارد شراکت می‌شوند، که به نظر من بهتر است انسان زیر قرض سنگین هم برود و شراکت نکند.
از بحث اصلی منحرف نشویم، وقتی انسان بعد از شکست در یک شراکت کاری، این قدر آسیب می‌بیند و خون به دل می‌شود و ماهها یا شاید سالها طول می‌کشد تا خودش را Recovery کند، وقتی پای شراکت زندگی و عمر می‌شود، که دیگر ... به راحتی شریک زندگی شما می‌تواند شما را به بازی بگیرد و شما را به مرگ بگیرد تا به تب راضی شوید. قانون هم که سوراخ و سمبه زیاد دارد و اگر شخصی بخواهد می‌تواند روزگارتان را آنچنان سیاه کند که آرزوی مرگ خودتان را بکنید.

به نظر من انتخاب همسر، سخت ترین و ریسکی ترین انتخاب زندگی است. از آنجایی که به این راحتی ها نمی توان شناختی از شخصیت طرف مقابل به دست آورد، بسیار ریسک بالایی دارد.
(حتی اگر یکی دو سال با هم زندگی کنید، نمی توانید شناخت کافی پیدا کنید، چون در این یکی دو سال همه چیز گل و بلبل است و شخصیت مقابل شما، بهترین شخص عالم است و همیشه لبخندی گوشه لبش برای تزئین دارد). با این تفاسیر، من باز هم به این نتیجه رسیده ام که تا حدود زیادی می توان به فرهنگ و نجابت خانوادگی و ریشه و اصل و نسب شخص در این زمینه اعتماد کرد. احتمال اینکه شخصی از یک خانواده نجیب، با اصل و نسب و با فرهنگ، برای زندگی شما مشکل ایجاد کند، در مقایسه با فردی با خانواده ای با Background ضعیف یا ناشناخته، کمتر است.

خلاصه، به نظر من، ازدواج با فردی از شهر خودمان هم سخت است (بدلیل عدم شناخت)، چه برسد فردی از کشور دیگر. البته اگر بتوان شناخت پیدا کرد و مطمئن شد که مشکلی با هم نخواهید داشت، چرا که نه ؟ ولی مسئله اینجاست که بدست آمدن این شناخت، صرفاً از راه هم صحبتی و مراوده، واقعاً و واقعاً سخت است.

ازدواج مثل انتخاب یک شخص برای یک Position خالی دکتری نیست، که یک نگاهی به رزومه طرف بندازی و ببینی کجا درس خونده و کجا کار کرده و چه مهارتهایی داره و بگی Ok، همین خوبه !

pimi810
August 21st, 2011, 04:00 PM
کاملاً با شما موافقم. یکی از دوستان خیلی ساده و سرسری و Relax به موضوع نگاه کرده بود و گفته بود همه چیز رو باید در زندگی تجربه کنید (ازدواج کنید، اگر ناموفق بود، یه بار دیگه امتحان کنید !).
فکر می کنم ایشون به قول یه بنده خدا، هنوز سنگینی قاشق رو هم خودش تجربه نکرده ! (البته قصد اهانت ندارم، مثال بود و در مثال هم مناقشه نیست)

برخلاف عقیده ایشون، به نظر من این تصمیم، مثل سایر تصمیمات ساده ای نیست که در زندگی می‌گیرید. حتی بسیار سخت تر از تصمیم برای ادامه تحصیل در خارج از کشور است. مادر من همیشه می‌گه: پسرم، توی هر زمینه ای از زندگی شکست بخوری، می‌تونی قد علم کنی و جبران بکنی، مگر در امر ازدواج. من هم کاملاً با ایشون موافقم.

دوستانی که اینقدر ساده به موضوع نگاه می‌کنند، فقط و فقط کافی است یه شراکت کاری (شغلی) با یک نفر دیگه (حتی همجنس خودشان) داشته باشند. من این تجربه رو داشتم، اونم نه یه مرتبه، بلکه سه مرتبه ! یک مرتبه اون یه خیر و خوشی تمام شد و دو مرتبه دیگر آن به مشکل برخورد کرد (به دلیل اشتباه من در انتخاب شریک و اینکه شخصیت آنها آنرمال بود و به مرور زمان فهمیدم که افراد، چقدر راحت شخصیت اصلی خود را قایم می‌کنند ! و البته در مواقع خاصی که بحث مباحث مالی چشمگیر پیش می‌آید، شخصیت اصلی آنها بالاخره رو می‌شود.) من که دیگر پشت دستم را داغ کرده ام که دیگر تحت هیچ شرایطی، با کسی شراکت کاری نداشته باشم. اکثراً به خاطر کمبود سرمایه، وارد شراکت می‌شوند، که به نظر من بهتر است انسان زیر قرض سنگین هم برود و شراکت نکند.
از بحث اصلی منحرف نشویم، وقتی انسان بعد از شکست در یک شراکت کاری، این قدر آسیب می‌بیند و خون به دل می‌شود و ماهها یا شاید سالها طول می‌کشد تا خودش را Recovery کند، وقتی پای شراکت زندگی و عمر می‌شود، که دیگر ... به راحتی شریک زندگی شما می‌تواند شما را به بازی بگیرد و شما را به مرگ بگیرد تا به تب راضی شوید. قانون هم که سوراخ و سمبه زیاد دارد و اگر شخصی بخواهد می‌تواند روزگارتان را آنچنان سیاه کند که آرزوی مرگ خودتان را بکنید.

به نظر من انتخاب همسر، سخت ترین و ریسکی ترین انتخاب زندگی است. از آنجایی که به این راحتی ها نمی توان شناختی از شخصیت طرف مقابل به دست آورد، بسیار ریسک بالایی دارد.
(حتی اگر یکی دو سال با هم زندگی کنید، نمی توانید شناخت کافی پیدا کنید، چون در این یکی دو سال همه چیز گل و بلبل است و شخصیت مقابل شما، بهترین شخص عالم است و همیشه لبخندی گوشه لبش برای تزئین دارد). با این تفاسیر، من باز هم به این نتیجه رسیده ام که تا حدود زیادی می توان به فرهنگ و نجابت خانوادگی و ریشه و اصل و نسب شخص در این زمینه اعتماد کرد. احتمال اینکه شخصی از یک خانواده نجیب، با اصل و نسب و با فرهنگ، برای زندگی شما مشکل ایجاد کند، در مقایسه با فردی با خانواده ای با Background ضعیف یا ناشناخته، کمتر است.

خلاصه، به نظر من، ازدواج با فردی از شهر خودمان هم سخت است (بدلیل عدم شناخت)، چه برسد فردی از کشور دیگر. البته اگر بتوان شناخت پیدا کرد و مطمئن شد که مشکلی با هم نخواهید داشت، چرا که نه ؟ ولی مسئله اینجاست که بدست آمدن این شناخت، صرفاً از راه هم صحبتی و مراوده، واقعاً و واقعاً سخت است.

ازدواج مثل انتخاب یک شخص برای یک Position خالی دکتری نیست، که یک نگاهی به رزومه طرف بندازی و ببینی کجا درس خونده و کجا کار کرده و چه مهارتهایی داره و بگی Ok، همین خوبه !

به نظرم اگه همه مثل شما فکر کنن کسی دیگه ادواج نمی کنه، خودتون ببینید چند بار از لغت های "ریسک، سخت، مشکل و نمی تونید" استفاده کردین!!!
من اعتقاد ندارم که بند رو آب بدیم و بدون فکر ازدواج کنیم ولی سخت گیری بیش اندازه هم (که تو دختر پسرهای 25+ بیشتر دیده میشه) خوب نیست و روز به روز ادم رو منزوی تر و سخت گیرتر میکنه، طوری که دیگه طرف به جایی می رسه که با خودش بگه اونی که من می خوام رو هنوز کمپانی نزده!

Behdad
August 21st, 2011, 04:23 PM
سکه شده 531 هزار تومن ...

حالا برید زن ایرانی بگیرید =)))

civil2015
August 21st, 2011, 04:37 PM
سکه شده 531 هزار تومن ...

حالا برید زن ایرانی بگیرید =)))
1000*531000=531'000'000 !!!

Soilarez
August 21st, 2011, 05:34 PM
من ترجيح ميدم با يه خارجي تابع اون كشور ازدواج كنم اگه قراره تو كشور اون زندگي كنم...
من اطرافيانم سه مورد رو سراغ دارم كه مشكلشون اين بود كه با يه ايراني ازدواج كردن و رفتن...يكيش طلاق و ازدواج مجدد با يه تبعه اون كشور... دوتايه ديگه زندگي خانوادگي و روابط بد(چرا چون ايروني مدل ازدواج كردن).بعدش هم براي يه رابطه ي پايدار بايد صبر داشت نه مثل ايران :انگار طرف با مامان باباش اومده بنگاهي ماشين داره برا بودجه ي خودش ماشين ميپسنده...D:(تازه رو سكه چونه هم ميزنن كه ديگه غوغا ميكنه).اخه يكي نيست بگه با اين دو جلسه خونواده همديگه رو ديدن چطور يه فردي رو كه قراره يه عمر باهم زندگي كنين انتخاب ميكنن...نميگم همش اينطوره ولي تعدادش كمم نيست اينجور ازدواج ها.
خلاصه اگه من قراره تو يه كشور ديگه زندگي كنم بايد با يكي ازدواج كنم كه هدفش همون كشور باشه و تو اون كشور زندگي كرده باشه(برا همين همون بهتر كه با تبعه اون كشور ازدواج كنم تا بيام بين انهمه ايروني دونه دونه بپرسم هدفتون چيه)... ومعايب و مزاياي اونو بدونه...در ضمن اينكه كجا بمونين يا نمونين تو آينده 90% به زنتون بستگي داره(اينو من نگفتم افراد با تجربه ميگن درست وغلطش هم به عهده خودتون). حوصله ي من مامانمو مي خوام برگرديمم ندارم گفته باشم...

Sky Guard
August 21st, 2011, 06:19 PM
سکه شده 531 هزار تومن ...

حالا برید زن ایرانی بگیرید =)))
آره والا آدم هرچی فکرشو میکنه میبینه تو این دوره زمونه دیگه نمیصرفه بری زن ایرانی بگیری:D

amirkoklan
August 21st, 2011, 06:20 PM
بنده نظر شخصی‌ خودم رو میگم و نظرات قبلی‌ رو کامل نخوندم !
به نظر من اگر شرایط مالی آدم مهیا باشه (خواهشأ توجه کنید که این شرط خیلی‌ مهمه ! البته دوستان زیادی هستند که این شرط رو دارند ولی‌ براش از فرار از قضیه استفاده می‌کنن ! منظور این نیست که ۳ تا خونه و ۴ تا ماشین داشته باشید ، با اکثر بورس‌های خارجی‌ می‌شه هزینه زندگی‌ ۲ نفر رو تامین کرد) ، حتما باید قبل از خارج رفتن ازدواج کنند ، حالا این ازدواج می‌خواد به پیشنهاد پسر یا دختر با شخص خاصی‌ باشه یا خانواده وصلت رو جور کرده باشند .
بنده وقتی‌ نسبت به این نظر کاملا اطمینان پیدا کردم که از مالزی اومدم اروپا و اروپایی‌ها رو دیدم.
به جز بحث زبان که خیلی‌ بیشتر از اون که فکرش رو می‌کنید توی یه رابطه عاطفی لازم هستش . این دوستان خیلی‌ با ما فرق دارند از لحاظ فرهنگی‌. خدای نکرده اصلا منظورم این نیست که اونا بد هستند یا خوب . فقط میگم خیلی‌ فرق دارند ! توی همه زمینه‌ها . توی دوستی شاید آدم زیاد به مشکل نخوره باهاشون و حتما توصیه می‌کنم که باهاشون رفیق بعثهید مثل خود من اما ازدواج ..........
یه نکته دیگه هم اضافه کنم ، اونم اینکه ، شما اگر تا ۱۷ سالگی ایران بوده باشید و و بعدش به مدت ۵۰ سال تشریف ببرید آمریکا و هیچی‌ ایرانی‌ توی این مدت نبینید و اصلا فارسی حرف نزنید با کسی‌ ، چه بسا بعد از مدت ۵۰ سال هنوز در خلوت خودتون و موقع فکر کردن به فارسی فکر می‌کنید (یعنی فارسی با خودتون حرف میزنید). متأسفانه شاید هیچوقت نتونید یک همسر خارجی‌ رو توی این خلوت سهیم کنید
در آخر هم بگم که بنده شخصی‌ هستم که همه جوره با همه مدل خارجی‌ قاطی‌ میشم و مشکلی‌ اصلا ندارم از این نظر ! و ناگفته هم نماند که تمام نظر گفته شده نظر شخصی‌ خود بنده بود با حساب تجربه‌های شخصی‌ خودم !

civil2015
August 21st, 2011, 07:41 PM
خلاصه اگه من قراره تو يه كشور ديگه زندگي كنم بايد با يكي ازدواج كنم كه هدفش همون كشور باشه و تو اون كشور زندگي كرده باشه(برا همين همون بهتر كه با تبعه اون كشور ازدواج كنم تا بيام بين انهمه ايروني دونه دونه بپرسم هدفتون چيه)... ومعايب و مزاياي اونو بدونه...در ضمن اينكه كجا بمونين يا نمونين تو آينده 90% به زنتون بستگي داره(اينو من نگفتم افراد با تجربه ميگن درست وغلطش هم به عهده خودتون). حوصله ي من مامانمو مي خوام برگرديمم ندارم گفته باشم...
در این مورد یک خاطره جالب دارم
یکی‌ از استاد‌های رشته برق دانشگاهمون، آمریکا درس خونده بود،برگشت ایران ازدواج کرد رفت آمریکا
خود استاد سر کلاسش تو دانشگاه اینجا همیشه تعریف می‌کنه:بد از یک مدت که اونجا دانشگاه تدریس می‌کردم، زنم گفت قاسم دلم واسه شهرم تنگ شده!!!!قاسم بیا برگردیم شهرمون..
الان که چند ساله مجبور شده برگرده،هر روز می‌زنه توی سر خودش که چه غلطی کردم برگشتم.
همسر اگه هدفش تو یک راستا با خودمون نباشه، بسیار مشکل ساز خواهد بود.

pimi810
August 21st, 2011, 09:32 PM
در این مورد یک خاطره جالب دارم
یکی‌ از استاد‌های رشته برق دانشگاهمون، آمریکا درس خونده بود،برگشت ایران ازدواج کرد رفت آمریکا
خود استاد سر کلاسش تو دانشگاه اینجا همیشه تعریف می‌کنه:بد از یک مدت که اونجا دانشگاه تدریس می‌کردم، زنم گفت قاسم دلم واسه شهرم تنگ شده!!!!قاسم بیا برگردیم شهرمون..
الان که چند ساله مجبور شده برگرده،هر روز می‌زنه توی سر خودش که چه غلطی کردم برگشتم.
همسر اگه هدفش تو یک راستا با خودمون نباشه، بسیار مشکل ساز خواهد بود.

حالا همسر هم راستا از کجا بیاریم! :D

من شخصا ترجیح میدم اول برم اونجا ببینم چه خبره بعد تصمیم بگیرم. من پیشنهاد می کنم پسرهایی که الان کس خاصی تو زندگیشون نیست و تا 1 سال دیگه می خوان برن و سنشون هم حول و حوش 24 25 هستش، همین کار رو بکنن. مخصوصا" اونایی که احساس می کنن هنوز "زن لازم" نشدن!

من اگه الان عاشق کسی بودم صد در صد ازدواج می کردم و به خاطر آمریکا یا هر جای دیگه ای روند طبیعی زندگیم رو به هم نمی زدم. اینو از رو تجربه دوستم میگم که دم خواستگاری در حالی که قطع امید کرده بود یه هو پذیرشش اومد و اونم همه چیز رو بهم زد و رفت الان بعد 5 سال از کاری که کرده پشیمونه و همیشه میگه ارزشش رو نداشت و کاش می تونستم هر دو رو با هم هندل کنم.

rezatheory
August 21st, 2011, 10:11 PM
سکه شده 531 هزار تومن ...

حالا برید زن ایرانی بگیرید =)))

آقا بهداد میدونی که اینجا هم باید انگشتر الماس بخری؟ :) سفر به cancun و Paris و Lake Tahoe ووو به جای خود(برای اینکه با هم خاطرات مشترک داشته باشیم عزیزم :))) غذا خوردنها تو رستورانی که ویکتوریا بکام میره(عزیزم من که برا خودم نمیگ برای تو میگم که خستگی کار از تنت بره بیرون!!)

بعد از لحظه ی که مزدوج میشید هر چه کار میکنید بانو هم سهمی میبرن :)

نه عزیز. میخوای با زن جماعت بتابی باید پیاده شی. چه ایرانی چه خارجی :) یه date تو یه رستوران متوسط حداقل 60 دلار.

تا به حال don't be cheap رو شنیدی؟؟

osroosh
August 21st, 2011, 11:20 PM
حق کاملا با دوستمون (rezatheory (http://www.applyabroad.org/forum/member.php?9214-rezatheory)) هست! به نظر من حتی هزینه ای که بابت تجملات و جشن عروسی برای ازدواج با یه خارجی (بزرگ شده تو فرهنگ آمریکا خصوصا) بهتون تحمیل میشه می تونه بمراتب از ایران بیشتر باشه.

در نظر داشته باشید که زن در برابر کوچکترین تضییع حقی که بخواد ازش بشه بوسیله قانون محافظت میشه... اگر خونه امدید و زنتون رو با دوست پسر سابقش دیدید تعجب نکنید چون دلش براش تنگ شده و ممکنه بخواد شمارو به خاطر اون ترک کنه! اگر خواست با کسی برقصه نمی تونید مانعش بشید! و اگر احیانا به هر دلیل شیطون گولش زد و مرتکب ادالتری شد فقط میتونید طلاقش بدید (اگر بتونید ثابت کنید هیچی وگرنه که 50 درصد اموالتونم باید واسه طلاق بدید)! یادتون باشه اگر با زنتون دعواتون بشه این شمایید که باید بزارید و از خونه برید و اگر رفتید (separation) عرف امریکا به زنتون اجازه میده که با مرد دیگه رابطه داشته باشه تا دوباره برگردید و آشتی کنید!

از اونجاییکه ذات مرد (اگر مرد باشه) همه جای دنیا مثل همه، یکی از مشکلات اساسی تو جامعه ای مثل آمریکا به قول خودشون "emasculation" مردها هست بوسیله زن ها. یه جورایی وقتی نگاه می کنی انگار زن ها به مرد تنها به چشم یه وسیله رفع نیاز جنسیشون نگاه می کنند. شرایطی رو تصور کنید که برای همه ابعاد زندگی، این زن هست که تصمیم می گیره و مرد تابع زن هست...

البته اینم اضافه کنم که در حال حاضر جامعه ایران هم به سمتی رفته که هم هزینه های ازدواج به شما تحمیل میشه و هم بعدا در زندگی مشترک از emasculation رنج خواهید برد! قانون مهر هم به نظر من تیر خلاص هست چون اکثرا از پولی که ندارند (!!) تعهد پرداخت می کنند و با قانون جدید، پرداخت 50 درصد اموال غربی ها هم به طلاق ایرانی اضافه شده.

در اخر اینکه در ایران، ازدواج تنها گزینه شماست و در خارج از کشور گزینه های دیگه ای هم دارید...

dental.persian
August 21st, 2011, 11:37 PM
یه موضوعی که ما توجه نمیکنیم بهش اینه که تو امریکا سیستم بر اساس پارتنر هست نه ازدواج و ازدواج وقتی صورت میگیره که واقعا همو بخوان یا بچه دار بشن چون ازدواج محدودیت قانونی براشئن میاره
ولی اینحرف ها راجع به امریکایی ها درست نیست و خیانت نه به پارتنر و نه به همسر اینطوری نیست که دوستان میگن و یه چیزی تو مایه های همون ایرانه خودمونه.
فقط یه فرق اساسی دارهن مردم امریکا با ما و حتی شرقی ها اینه که اونها دلیلشون برای شروع رابطه love یا اون علاقه اولیس و دلیلشون برای ختم رابطه هم تموم شدن اون حس هست و التزام ندارن حتما اون زندگی رو نگه دارن
ولی تقریبا همه ما میدونیم اینطوری زندگی پایدار نمیمونه چون اون حس پایدار نیست

osroosh
August 22nd, 2011, 12:15 AM
یه موضوعی که ما توجه نمیکنیم بهش اینه که تو امریکا سیستم بر اساس پارتنر هست نه ازدواج و ازدواج وقتی صورت میگیره که واقعا همو بخوان یا بچه دار بشن چون ازدواج محدودیت قانونی براشئن میاره
ولی اینحرف ها راجع به امریکایی ها درست نیست و خیانت نه به پارتنر و نه به همسر اینطوری نیست که دوستان میگن و یه چیزی تو مایه های همون ایرانه خودمونه.
فقط یه فرق اساسی دارهن مردم امریکا با ما و حتی شرقی ها اینه که اونها دلیلشون برای شروع رابطه love یا اون علاقه اولیس و دلیلشون برای ختم رابطه هم تموم شدن اون حس هست و التزام ندارن حتما اون زندگی رو نگه دارن
ولی تقریبا همه ما میدونیم اینطوری زندگی پایدار نمیمونه چون اون حس پایدار نیست

دوست من بحث پارتنر بیشتر درباره اروپا مصداق داره (اونم نه الزاما همه جاش) و فقط شامل زندگی با جنس مخالف نمیشه. در امریکا گرچه زندگی و ارتباط جنسی پیش از ازدواج هم یه امر جا افتاده هست ولی زن ها و مردها خیلی تمایل دارن این رابطه حتما تبدیل به ازدواج بشه. اروپایی ها (مثلا آلمانی ها) به قضیه اینطوری نگاه می کنن که اصولا ازدواج ضروری نیست (جمعیت قابل توجهی از اونها و خصوصا مردها) و با توجه به اینکه بعضا مذهب رو هم از زندگیشون حذف کردن راحت تر با این قضیه کنار میان در حالیکه امریکایی ها آدم های مذهبی هستند (هر دین و مذهبی که دارن). جالبه که شما تو امریکا می تونید زوج های همجنس باز مذهبی هم پیدا کنید!

به علاوه، این چیزی که شما می فرمایید حالت ایده آل هست وگرنه آمریکایی ها هم مثل همه اشتباه می کنند. کثرت استفاده از واژه های affair و adultery در فرهنگ و زبان امریکایی قاعدتا باید اشاره به شرایط جامعه داشته باشه...

در رابطه با دلیل شروع رابطه هم (عشق یا عقل)، آدم ها با هم خیلی فرق می کنند و از این لحاظ شاید خیلی کمتر از ما ایرانی ها محاسبات مادی می کنند ولی خوب هست. این رو هم در نظر داشته باشید که اکثرا به لحاظ فرهنگی مفهوم عشق رو با تنها به معنای عشق شهوانی می شناسند و سعی می کنن عشقشون رو در غالب این نوع ارتباط بروز بدن در صورتیکه ما خلاف این اعتقاد رو داریم. باز اینجا باید اشاره کنم من به افرادی برخوردم که گفتن تا از لحاظ روحی با کسی مچ نباشند تنشون رو در اختیارش قرار نمی دن ولی خوب این حالت ایده آل هست که کمتر بهش عمل میشه.

osroosh
August 22nd, 2011, 12:22 AM
به دوستان توصیه می کنم در این رابطه تا اونجایی که می تونن تحقیق کنند و از هر منبعی اطلاعات بدست بیارن. صحبت کردن با همکلاسی ها از هر دو جنس و شنیدن نظارتشون میتونه خیلی مفید باشه. درباره مسائل قانونی هم میشه براحتی اطلاعات زیادی بدست اورد و باید حتما بهش وقتی اختصاص داده بشه.

اینجا بحث ازدواج هست ولی بهتره به جنبه های دیگه هم فکر کنید. به همه شرایط. اگر بچه دار شدید، اگر خواستید طلاق بگیرید، اگر طرف ایرانی بود، اگر طرف امریکایی بود، اگر چینی بود و هزاران اگر دیگه که نباید ساده از کنارش گذشت. در امریکا که داستان هر ایالت با ایالت دیگه فرق می کنه و باید موردی بحث بشه. از خودتون بپرسید Civil Union یا Marriage بهتره برای من. نامزد بشم، پارتنر داشته باشم، دوست دختر/پسر داشته باشم و ... خلاصه باید پر و پیمون باشید و اول با خودتون کنار بیاید.

dental.persian
August 22nd, 2011, 01:22 AM
یعنی دختر پسر های امریکا بعد از دوران دبیرستان با دوستشون زندگی نمیکنن تا ازدواج نکنن؟؟؟

rezatheory
August 22nd, 2011, 01:51 AM
با قانون جدید، پرداخت 50 درصد اموال غربی ها هم به طلاق ایرانی اضافه شده.

.

جریان این چیه؟

ghlobe
August 22nd, 2011, 03:40 AM
جریان این چیه؟

قانون جدیدی نیست. در عقدنامه های ایران از 20 سال پیش یک تغییری دادند که بموجب اون اگر شما بدون دلیل زنتون رو طلاق بدید باید نصف دارائی تون رو به اون بدید. البته اون شرط "بدون دلیل" معمولا کار رو پیچیده میکنه.

در کانادا که من خبر دارم فقط مرد نیست که باید دارائیش رو به زن بده. اصولا اموال یک زوج از نظر قانون کانادا به هردوشون تعلق داره (مثلا اگر بخواهید خونه تون رو بفروشید باید همسرتون هم امضا کنه) و موقع جدائی بطور عادلانه تقسیم میشه حالا چه اموال مال مرد بوده باشه چه مال زن. البته شما میتونید قبل از ازدواج با توافق مشترک یک prenup agreement امضا کنید که بموجب اون اموالی که قبل از ازدواج بدست آوردید مشمول تقسیم نشه. ولی اموال بعد از ازدواج تقسیم میشه که عادلانه هم هست.

ghlobe
August 22nd, 2011, 03:42 AM
اینجا بحث ازدواج هست ولی بهتره به جنبه های دیگه هم فکر کنید. به همه شرایط. اگر بچه دار شدید، اگر خواستید طلاق بگیرید، اگر طرف ایرانی بود، اگر طرف امریکایی بود، اگر چینی بود و هزاران اگر دیگه که نباید ساده از کنارش گذشت. در امریکا که داستان هر ایالت با ایالت دیگه فرق می کنه و باید موردی بحث بشه. از خودتون بپرسید Civil Union یا Marriage بهتره برای من. نامزد بشم، پارتنر داشته باشم، دوست دختر/پسر داشته باشم و ... خلاصه باید پر و پیمون باشید و اول با خودتون کنار بیاید.
در اکثر ایالتهای کانادا و امریکا civil union و marriage تفاوت قانونی نداره. در بعضی از ایالتها حتی اگر یک سال دوتائی بعنوان پارتنر در یک خانه زندگی کنید مشمول قوانین ازدواج میشید حالا چه رسما قرارداد ازدواج امضا کرده باشید یا نه.

osroosh
August 22nd, 2011, 09:11 AM
در اکثر ایالتهای کانادا و امریکا civil union و marriage تفاوت قانونی نداره. در بعضی از ایالتها حتی اگر یک سال دوتائی بعنوان پارتنر در یک خانه زندگی کنید مشمول قوانین ازدواج میشید حالا چه رسما قرارداد ازدواج امضا کرده باشید یا نه.

به دلایلی نمی خواستم وارد جزییاتش CU بشم. بهرحال، فکر کنم این لینک از ویکی مناسب باشه:
http://en.wikipedia.org/wiki/Civil_union_in_the_United_States

osroosh
August 22nd, 2011, 09:57 AM
یعنی دختر پسر های امریکا بعد از دوران دبیرستان با دوستشون زندگی نمیکنن تا ازدواج نکنن؟؟؟

برای این مسئله نمیشه یه قاعده کلی صادر کرد. فرض کنید دختری تو یه خونواده بزرگ شده که وضعیت نابسامانی داشته (ازدواج ناموفق) و ممکن هست به همین دلیل تصمیم بگیره دیگه ازدواج نکنه! یه نکته دیگه اینکه دو نفر به این راحتی زیر بار زندگی زیر یک سقف نمی رن و به اصلاح خودشون "Move in Together" وقتی اتفاق میافته که علاقشون نسبت به هم بیشتر شده باشه و تا حدود زیادی نسبت به هم اعتماد متقابل پیدا کرده باشن.

در نظر داشته باشین که جامعه امریکا هم مثل ما سطوح مختلف فرهنگی و اجتماعی داره و همه مثل هم نیستن. اونی که تصمیم داره وارد کالج بشه خیلی سخت هست که درگیر رابطه این شکلی به صورت زندگی مشترک بشه (گرچه این هم هست) و خیلی ها رابطه casual یا One-Night Stand رو ترجیح می دن. اونی هم که راه کالج رو انتخاب نکرده وضعیتش با خداست...

یادم میاد یه دختر با اصالت رومانیایی برام درد دل میکرد که "الان 8 سال هست دارم با دوست پسرم زندگی می کنم. خیلی هم دوستش دارم و مشکلی هم با هم نداریم ولی هربار که مسئله ازدواج و مطرح می کنم بحث و عوض می کنه و تنها کاری که کرده این اخریا خریدن یه انگشتر الماس نامزدی بوده که منو اروم کنه و بگه بزودی عروسی می کنیم..." حرف جالبی که می زد این بود که حرف ها و نگاه های دوست و آشنا واقعا آزارش میده و هرکی از راه میرسه می پرسه پس کی شیرینی می خوریم!!

طبیعت پسرها اینطوری هست که تا بشه ترجیح میدن زیر بار تعهد نرن و دخترها هم سعی می کنن هرچه سریعتر پسر رو مال خود کنن. یعنی اگر شما با دختری هم خونه شدید باید منتظر باشید که به هر ترفندی که شده به سمت ازدواج سوقتون بده.

یه نکته دیگه اینکه نه امریکا و نه اروپا دارای فرهنگ یکنواختی در این زمینه و در همه جاشون نیستن. مثلا ممکنه یه المانی از یه شهر کوچیک وارد برلین بشه و از دیدن بعضی صحنه ها و روابط تعجب کنه. شما ممکنه تو کلرادو جو رو خیلی بسته تر از نیویورک ببینید و الی اخر... قاعده کلی اینه که شهرهای بزرگتر تحمل پذیری بیشتری نسبت به مسائل دارن و تو شهرهای کوچیک باید مراقب بود.

osroosh
August 22nd, 2011, 10:05 AM
جریان این چیه؟

http://www.iranwomen.org/zanan/mag/others/202/4.htm

بهتر بود حرفم رو اینطوری می زدم که با افزایش جسارت و اطلاع خانم ها از حقوقشون، شما رو وادار می کنن که موقع عقد همه بندهایی که بضررتون هست رو تیک بزنید (به آب بدید)!!!

Behdad
August 22nd, 2011, 05:11 PM
آقا بهداد میدونی که اینجا هم باید انگشتر الماس بخری؟ سفر به cancun و Paris و Lake Tahoe ووو به جای خود(برای اینکه با هم خاطرات مشترک داشته باشیم عزیزم :))) غذا خوردنها تو رستورانی که ویکتوریا بکام میره(عزیزم من که برا خودم نمیگ برای تو میگم که خستگی کار از تنت بره بیرون!!)

بعد از لحظه ی که مزدوج میشید هر چه کار میکنید بانو هم سهمی میبرن

نه عزیز. میخوای با زن جماعت بتابی باید پیاده شی. چه ایرانی چه خارجی یه date تو یه رستوران متوسط حداقل 60 دلار.

تا به حال don't be cheap رو شنیدی؟؟

عزیزم خب رستوران رو کی بدش میاد خودتم کیفش رو می بری سفر به پاریس رو خودتم توش شریکی اینا

اما اینجا یهو دیدی بعد 2 سال به نتیجه نرسیدی 1365 تا سکه باید بدی که شما بدبخت میشی خانوم میرن آمریکا عشق و حال :))))))))

attanew
August 22nd, 2011, 06:18 PM
با سلام به دوستان عزیز

چقدر جوون دم بخت داشتیم تو این مدت خبر نداشتیم ;) چند تا ارسال آخر من رو یاد یک نظر دوستی انداخت که بد نیست اینجا بیارم:

... تو شنهای ساحل با یکسری اجنبی ( از نوع فرانسویش) نشسته بودیم و داشتیم از در و دیوار به هم می بافتیم که در این حال من، توی شنها یک حلقه ای حلبی ( در نوشیدنی مجاز بود :p) پیدا کردم و به سرم زد که همون جا پیشنهاد ازدواج بدیم. خوشبختانه گزینه زیاد بود بعد از بررسی اولیه و عمیق به پرنسس زندگیم، پیشنهاد دادم و دختره یک نگاهی به حلقه کرد و گفت : نه!!! ما هم سرشکسته شدیم و دلیل رو جویا!!! و با بی میلی اشاره ای به حلقه کرد و با زبان بی زبانی گفت : ایششششش. بحث به درازا کشید و من گفتم یعنی اگه کسی دوستت داشته باشه و با این حلقه ( به خاطر نداری) بهت پیشنهاد بده ازدواج نمی کنی... باز گفت نه. و ادامه داد:


من علاقه ای به ازدواج ندارم، و اگر قرار باشه ازدواج کنم باید چیزی ( انگشتر الماس) من رو ترغیب کنه وگرنه دلیلی نمی بینم. *


به هرحال قصد من تعریف یک خاطره مرتبط بود و نسخه پیچی کلی نیست. البته این رو اضافه کنم که :

این انتخاب مثل اکثر انتخابات مهم زندگی به شناخت درونی از خودمان وابسطه تر هست تا به بیرون. شما تا ندانید که نگاهتتان به زندگی، جنس مخالف، و مهمتر از اون زندگی مشترک چگونه هست، نمی توانید شوهر یا زن مناسب زندگیتان را انتخاب کنید.

-------------

* البته ممکنه طرف از رمانتیک بازی مردان فرانسوی خسته شده باشه. چون تو دنیا معروف به این کارها هستند.

soroush007
August 22nd, 2011, 06:54 PM
از گفته ی دوستان من اینطور برداشت می کنم که اونور قانون طبیعت برقراره ، من فکر می کنم دین می تونه فردی رو در چارچوب انسانیت قرار بده و مشکلاتی همچون emasculation در دوطرف رو به شدت کاهش بده و زن و مرد بتونن تا آخر با هم زندگی کنند و به هم خیانت نکنند ، شاید اگر دو طرف زمینه ی اعتقادی داشته باشند دیگه همچین مشکلاتی پیش نیاد.

ghlobe
August 22nd, 2011, 08:30 PM
از گفته ی دوستان من اینطور برداشت می کنم که اونور قانون طبیعت برقراره ، من فکر می کنم دین می تونه فردی رو در چارچوب انسانیت قرار بده و مشکلاتی همچون emasculation در دوطرف رو به شدت کاهش بده و زن و مرد بتونن تا آخر با هم زندگی کنند و به هم خیانت نکنند ، شاید اگر دو طرف زمینه ی اعتقادی داشته باشند دیگه همچین مشکلاتی پیش نیاد.

لزوما اینطوری نیست. گاهی هم مشکلات بیشتری پیش میاره. این یک مثال معروفش در امریکا:
http://www.newser.com/story/111517/bridges-tv-owner-muzzammil-hassan-guilty-of-beheading-wife.html

rezatheory
August 22nd, 2011, 08:48 PM
از گفته ی دوستان من اینطور برداشت می کنم که اونور قانون طبیعت برقراره ، من فکر می کنم دین می تونه فردی رو در چارچوب انسانیت قرار بده و مشکلاتی همچون emasculation در دوطرف رو به شدت کاهش بده و زن و مرد بتونن تا آخر با هم زندگی کنند و به هم خیانت نکنند ، شاید اگر دو طرف زمینه ی اعتقادی داشته باشند دیگه همچین مشکلاتی پیش نیاد.

.
I wish it was true but the fact is that in US the divorce rate is highest among religious people and lowest among the atheist

Sad but true!

dental.persian
August 25th, 2011, 11:35 AM
http://www.radiofarda.com/content/f2_economist_report_population_growth_negative_ira n_china_marriage/24306663.html
من بعد از خوندن این یکم حساس شدم راجع به مهاجرت و دوست دارم به کشورهایی برم که family based باشن امریکا که گویا اینطوریه راجع به استرالیا هم کسی داره؟

soroush007
August 25th, 2011, 06:46 PM
من نمی دونم هدفت از این لینک چی بود اما هر چی بود بامزه بود ، تو رشته ما میگیم تا سال 2050 ربات ها 3-0 تیم فوتبال منتخب جهان رو شکست می دهند، باورش برای ما ها سخته حالا رفتی سال 3500- شایدم لینکش رو اشتباهی گذاشتی ..;)
ما تو این تاپیک قصدمون اینه که نکات مثبت و منفی ازدواج تو ایران یا خارج از کشور رو بررسی کنیم و بعدش تصمیم عاقلانه بگیریم
با تشکر

dental.persian
August 25th, 2011, 09:48 PM
من بیشتر اون قسمت مربوط به امار ازدواج و نوع خوانواده ها در اسکاندیناوی نظرمو جلب کرد و خیلی احساس بدی داشتم بهش!
واینو فهمیدم که خیلی براممهمه جایی باشم کهمردمشیه دید مذهبی و family cultureباشه نه فردگرا و .....

ghlobe
August 25th, 2011, 10:08 PM
من بیشتر اون قسمت مربوط به امار ازدواج و نوع خوانواده ها در اسکاندیناوی نظرمو جلب کرد و خیلی احساس بدی داشتم بهش!
واینو فهمیدم که خیلی براممهمه جایی باشم کهمردمشیه دید مذهبی و family cultureباشه نه فردگرا و .....

به نظر من دید مذهبی، فردگرائی و خانواده دوست بودن سه موضوع کاملا غیر مرتبط هستند. این که در ایران به زور و اجبار محیط و قانون ناقص خانواده های ذاتا متلاشی رو کنار هم نگهمیدارند دلیلی بر خانواده دوست تر بودن مردم ما نیست.

soroush007
August 26th, 2011, 12:20 PM
فکر می کنم اگر در مورد حق و حقوقی که فرزند به صورت قانونی داره تو ایران و خارج از کشور هم بحثی کنیم مفید باشه

osroosh
August 26th, 2011, 12:38 PM
فکر می کنم اگر در مورد حق و حقوقی که فرزند به صورت قانونی داره تو ایران و خارج از کشور هم بحثی کنیم مفید باشه

اگر طرف شما خارجی باشه محتمل هست که خواسته یا ناخواسته ازش بچه دار بشید و نگه داشتن این بچه خصوصا بدون برنامه ریزی قبلی می تونه دردسرساز باشه...

خیلی مختصر، در ایالات متحده اگر شما صاحب فرزند legitimate یا illegitimate بشید، به عنوان پدر طبق قانون موظف هستید که تمام هزینه های بزرگ کردنش رو تا سن قانونی (18 سال) بپردازید حتی اگر در custody شما نباشه (مثلا مادرش بزرگش کنه). معمولا در مورد بچه illegitimate یه paternity test انجام میشه و بعد سایر کارهای قانونی...

در اینجا (http://en.wikipedia.org/wiki/Children%27s_rights)و اینجا (http://en.wikipedia.org/wiki/Timeline_of_young_people%27s_rights_in_the_United_ States) اطلاعات زیادی درباره حقوق بچه ها (به طور کلی که شامل خانواده هم میشه) پیدا خواهید کرد.

dental.persian
August 26th, 2011, 01:04 PM
به نظر من دید مذهبی، فردگرائی و خانواده دوست بودن سه موضوع کاملا غیر مرتبط هستند. این که در ایران به زور و اجبار محیط و قانون ناقص خانواده های ذاتا متلاشی رو کنار هم نگهمیدارند دلیلی بر خانواده دوست تر بودن مردم ما نیست.

خوب ببین من الان برایک مثال میزنم مردم امیکا مذهبی هستن و ستون جامعشون خانوادس و قوانین در راستای حمایت از این نهاده و طبعا این جامعه خیلی به جامعه ما نزدیکه تا اسکاندیناوی که به قول اون مقاله اکونومیست 60 % بچه ها از مادران مجرد به دنیا میان در سوئد!
از دیگر شباهت سیستم های که خانواده محورن با فرد گرا وجود حکم اعدامه ! حالا من نمیخوام راجع به درست وغلط بودن هر کدوم از اینن ها بحث کنم ولی من کشوری دوست دارم بروم که فرهنگشون شبیه امریکا باشه نه اروپا(خصوصا اسکاندیناوی)
وسوال اصلیم اینه که استرالیا شبیه کدومشونه؟

dental.persian
August 26th, 2011, 01:16 PM
البته تفاوت در وجودحکم اعدامه اشتباه فرستادم و قابل ویرایش هم نیست نمیدونم چرا

Simplex
August 26th, 2011, 01:28 PM
خوب ببین من الان برایک مثال میزنم مردم امیکا مذهبی هستن و ستون جامعشون خانوادس و قوانین در راستای حمایت از این نهاده و طبعا این جامعه خیلی به جامعه ما نزدیکه تا اسکاندیناوی که به قول اون مقاله اکونومیست 60 % بچه ها از مادران مجرد به دنیا میان در سوئد!
از دیگر شباهت سیستم های که خانواده محورن با فرد گرا وجود حکم اعدامه ! حالا من نمیخوام راجع به درست وغلط بودن هر کدوم از اینن ها بحث کنم ولی من کشوری دوست دارم بروم که فرهنگشون شبیه امریکا باشه نه اروپا(خصوصا اسکاندیناوی)
وسوال اصلیم اینه که استرالیا شبیه کدومشونه؟

به نظرم برای زندگی نمی تونید به اخبار و آمار تکیه کنید و تصمیم بگیرید. کشورهای نوردیک به سرد بودن معروف هستند و هی آمار مختلف ازشون می دهند که اینها خانواده هاشون استحکام نداره، ولی چیزی که من تا به حال توی فنلاند دیدم با اخبار از زمین تا آسمون فرق داره. جوان ها در سن های پایین ازدواج می کنند و بچه دار می شوند، مردم همیشه با خانواده هاشون هستند و همیشه به پدر و مادرهاشون سر می زنند، تا جایی که فکر کنم گرمی روابط خانوادگی شون بیشتر و خالصانه تر از مردم در ایران باشه، اما اگر فقط به آمار و اخبار توجه کنید تصور می کنید اینجا آخر دنیاست و همه تنها زندگی می کنند.

به علاوه اینکه شرایط زندگی نقطه به نقطه فرق می کنه، توی یک کشور هر شهر با بقیه متفاوت است، توی هر شهر، هر محله ای با محله های دیگه فرق می کنه. همه چیز به نقطه ای که زندگی می کنی، همسایه ها و هزار تا عامل دیگه وابسته است. اصلا نمی شه و نباید از راه دور نتیجه گیری کرد. شاید بری آمریکا ولی به هیچ وجه از زندگی ات راضی نباشی، اما بری مالزی و توی شرایطی قرار بگیری که دلت نخواهد دیگه اونجا رو ترک کنی.

Simplex
August 26th, 2011, 02:51 PM
از گفته ی دوستان من اینطور برداشت می کنم که اونور قانون طبیعت برقراره ، من فکر می کنم دین می تونه فردی رو در چارچوب انسانیت قرار بده و مشکلاتی همچون emasculation در دوطرف رو به شدت کاهش بده و زن و مرد بتونن تا آخر با هم زندگی کنند و به هم خیانت نکنند ، شاید اگر دو طرف زمینه ی اعتقادی داشته باشند دیگه همچین مشکلاتی پیش نیاد.

باور کردنی باشه براتون یا نه، من در کشورهایی که مردمش ارتباطی با دین ندارند وفاداری و احترام و عشق و علاقه رو بیشتر دیده ام تا کشورهایی که مردمش فکر می کنند دین دارند. اصلا نمی خواهم درباره ایران حرف بزنم که خودتون کامل می دونید اوضاع وفاداری مردم به خانواده هاشون چه طوریه.
توی خیلی از کشورهای اروپایی، وفاداری به همدیگه حتی وقتی دوست دختر-دوست پسر هستند خیلی بیشتر از وفاداری زن و شوهرهای ماست. دروغ، خیانت، دزدی و هر چیز بد دیگه ای که فکر کنید کمتر از کشورهای دین دار دنیاست. همه چیز به سیستم ها، سطح دانش و آموزش و عرف جامعه برمی گرده. مثلا نمی تونید بگید در پاکستان که یک کشور خیلی خیلی دین داریه مردم پاک تر از پرتغال یا فنلاند زندگی می کنند.

soroush007
August 26th, 2011, 04:18 PM
نه منظورم این بود که اگر زن و شوهر یا دختر و پسر به اصول ابتدایی انسانی پایبند باشند امکان داره مشکلات خیلی کمتر بشه ، نه عرف جامعه !

soroush007
August 26th, 2011, 10:00 PM
اگر بچه بخواد بی دلیل والدین رو مورد آزار و اذیت قرار بده مثلا الکی زنگ بزنه پلیس بگه پدر یا مادرم مرا تنبیه بدنی می کنند تو این وضعیت چی میشه؟ مثل اینجا پلیس اول حبس می کنه بعد تحقیق یا چی جوریه ؟

osroosh
August 26th, 2011, 10:23 PM
اگر بچه بخواد بی دلیل والدین رو مورد آزار و اذیت قرار بده مثلا الکی زنگ بزنه پلیس بگه پدر یا مادرم مرا تنبیه بدنی می کنند تو این وضعیت چی میشه؟ مثل اینجا پلیس اول حبس می کنه بعد تحقیق یا چی جوریه ؟

در این مواقع پلیس به خودی خود وارد عمل نمیشه، بلکه نظر Social Service (http://dhr.maryland.gov/cps/) رو جویا میشه و اونها هم کارشناس دارن که میره و بررسی می کنه و متناسب شرایط تصمیم می گیره. این هم از تذکر تا برگزاری جلسات برای بچه و والدینش تا دستگیری والدین خطاکار میتونه متغیر باشه.

آزار و اذیتی هم که شما می فرمایید انواع و اقسام داره و بدترین نوعش بدنی و جنسی هست که قاعدتا قابل بررسی و اثبات یا رد شدن هست. در مواردی که شواهد حاکی از در خطر بودن بچه باشه ممکنه اون رو از والدینش جدا کنن و اگر دال بر رخداد آزار باشه والدین خطاکار دستگیر میشن. بعد از اون هم ممکنه حق سرپرستی بچه رو از والدینش بگیرن و یا حتی مجازات هایی هم برای اونا در نظر بگیرن...

Behdad
August 27th, 2011, 12:05 PM
حالا ابران طرف بزنه بچه رو بکشه هم آب از آب تکون نمی خوره...

soroush007
August 28th, 2011, 02:26 PM
به دوستان توصیه می کنم در این رابطه تا اونجایی که می تونن تحقیق کنند و از هر منبعی اطلاعات بدست بیارن. صحبت کردن با همکلاسی ها از هر دو جنس و شنیدن نظارتشون میتونه خیلی مفید باشه. درباره مسائل قانونی هم میشه براحتی اطلاعات زیادی بدست اورد و باید حتما بهش وقتی اختصاص داده بشه.

اینجا بحث ازدواج هست ولی بهتره به جنبه های دیگه هم فکر کنید. به همه شرایط. اگر بچه دار شدید، اگر خواستید طلاق بگیرید، اگر طرف ایرانی بود، اگر طرف امریکایی بود، اگر چینی بود و هزاران اگر دیگه که نباید ساده از کنارش گذشت. در امریکا که داستان هر ایالت با ایالت دیگه فرق می کنه و باید موردی بحث بشه. از خودتون بپرسید Civil Union یا Marriage بهتره برای من. نامزد بشم، پارتنر داشته باشم، دوست دختر/پسر داشته باشم و ... خلاصه باید پر و پیمون باشید و اول با خودتون کنار بیاید.
نامزد بودن مثل ایرانه یا شرایط دیگه ای حاکمه ؟

osroosh
August 28th, 2011, 05:06 PM
نامزد بودن مثل ایرانه یا شرایط دیگه ای حاکمه ؟

در ایران ما دوران نامزدی رو زمانی برای شناخت به حساب میاریم تا تصمیم نهایی رو بگیریم ولی در آمریکا مقدمه ازدواج هست. وقتی پسری از دختری همه جوره خوشش اومد و مطمئن شد که اون نیمه گم شدش هست، اون انگشتری الماس معروف رو تهیه می کنه و در یک موقع مناسب سوال رو پاپ می کنه! عرفشون اینه که بعد از این مرحله برای عروسی برنامه ریزی کنن...

soroush007
August 28th, 2011, 06:00 PM
در ایران ما دوران نامزدی رو زمانی برای شناخت به حساب میاریم تا تصمیم نهایی رو بگیریم ولی در آمریکا مقدمه ازدواج هست. وقتی پسری از دختری همه جوره خوشش اومد و مطمئن شد که اون نیمه گم شدش هست، اون انگشتری الماس معروف رو تهیه می کنه و در یک موقع مناسب سوال رو پاپ می کنه! عرفشون اینه که بعد از این مرحله برای عروسی برنامه ریزی کنن...
در مورد عروسی حرف های ضد و نقیض بسیاره، توقع اونها از عروسی دقیقا چیه ؟ بازم مثل اینجاست یا اینکه عروسی رو ساده می گیرند؟ حالت کلی

osroosh
August 28th, 2011, 06:24 PM
در مورد عروسی حرف های ضد و نقیض بسیاره، توقع اونها از عروسی دقیقا چیه ؟ بازم مثل اینجاست یا اینکه عروسی رو ساده می گیرند؟ حالت کلی

راستش این خیلی به دختر و بستگانش بستگی داره. ولی متاسفانه فرهنگ عمومی اینه که عروسی (جشن عروسی، ماه عسل، جواهر و ...) باید با تجملات همراه باشه و هزینه بسیار زیادی به شما تحمیل خواهد کرد. حقیقت اینه که چشم و هم چشمی، خرافات و سایر حرکات زشتی که امروزه تو ایران می بینید بین امریکایی ها هم هست...

soroush007
August 28th, 2011, 11:43 PM
یک کشف جدید در مورد کنار اومدن با خانم ها کردم و اون اینه که اگر طرف دکترا ریاضی محض هم باشه نباید باهاش منطقی صحبت کنی یعنی خانم ها با احساسات رابطه مستقیم دارند ..;) فقط کافیست امتحان کنید....
دوستان تجربیاتون رو عرضه کنید حتما در زندگی مشترک مفید خواهد بود

saeid6812
August 30th, 2011, 02:53 PM
یک کشف جدید در مورد کنار اومدن با خانم ها کردم و اون اینه که اگر طرف دکترا ریاضی محض هم باشه نباید باهاش منطقی صحبت کنی یعنی خانم ها با احساسات رابطه مستقیم دارند ..;) فقط کافیست امتحان کنید....
دوستان تجربیاتون رو عرضه کنید حتما در زندگی مشترک مفید خواهد بود
اقا سروش کشف شما همچین جدید جدید هم نیست چند هزار ساله که کشف شده.فقط نحوه بازی با احساسات خانمها فرق کرده .قدیما توسط مانور دادن با اسب و شتر و قاطر احساسات خانمها رو بازی میدادن و الان با ماشین و موتور و تجهیزات دیجیتالی .فقط تو این بازی خیلی باید مواظب باشی که سرت کلاه گشاد (که معروف به ازدواجه )نره:p

soroush007
August 30th, 2011, 04:53 PM
اقا سروش کشف شما همچین جدید جدید هم نیست چند هزار ساله که کشف شده.فقط نحوه بازی با احساسات خانمها فرق کرده .قدیما توسط مانور دادن با اسب و شتر و قاطر احساسات خانمها رو بازی میدادن و الان با ماشین و موتور و تجهیزات دیجیتالی .فقط تو این بازی خیلی باید مواظب باشی که سرت کلاه گشاد (که معروف به ازدواجه )نره:p
من نمی دونم برداشتت از حرفه من چی بود اما من قصد جسارت به خانم ها رو نداشتم و اینو بدون که زن و مرد وابستگی ذاتی به هم دارند ؛ بالاخره به یک شکلی دوست دارند با هم باشند (با تشکر از راهنمایی های osroosh عزیز ) و نباید مرد ، زنها رو مورد تمسخر قرار بده و بالعکس.

nimaK
September 9th, 2011, 11:55 AM
به شخصه هیچ علاقه ای به این فرهنگ ایران ندارم البته به ازدواج هم!اما قطعا اگر بخوام روزی ازدواج کنم با یک اروپایی ازدواج خواهم کرد.. .

amirkoklan
September 9th, 2011, 12:00 PM
به شخصه هیچ علاقه ای به این فرهنگ ایران ندارم البته به ازدواج هم!اما قطعا اگر بخوام روزی ازدواج کنم با یک اروپایی ازدواج خواهم کرد.. .


با استدلال‌های قوی و منطقی‌ که شما آوردید فکر کنم نظر من هم عوض شد و دیگه دنبال همسر اروپایی می‌گردم از امروز !

Simplex
September 9th, 2011, 12:19 PM
با استدلال‌های قوی و منطقی‌ که شما آوردید فکر کنم نظر من هم عوض شد و دیگه دنبال همسر اروپایی می‌گردم از امروز !


در داستان جالب به نظر می رسه اما در عمل موضوع خیلی پیچیده است. وقتی با کسی هستید که فرهنگ مشترک دارید، حس و هوای یکسان دارید، زبان مادری تان یکیه و در کل هزاران ساعت حرف برای گفتن دارید، باز اختلاف سلیقه ها و اختلاف احساسات و لذت ها باعث مشکل و جر و بحث و دعوا می شه. چه برسه به اینکه با کسی باشی که حرف مشترک برای گفتن ندارید، حتی نمی دونید چه چیزهایی توی فرهنگش براش خوشاینده چه چیزهایی نیست.
تصور کنید در خانه پدر و مادر همسر اروپایی تان هستید، هیچ چیزی از اون خونه و اون رسوم و اون چیزهایی که برای اونها لذت داره، برای شما آشنا نیست و هیچ حسی بهش ندارید، حتی به غذاهاشون هم هیچ حسی ندارید، خوشمزه بودن یا نبودن مهم نیست، مهم اینه این غذا و اون غذا براتون فرقی نداره.

وقتی می تونید درباره ازدواج با اروپایی حرف بزنید که سال ها در اون کشورها زندگی کرده باشید و با اون آدم، سال ها دوست باشید و بارها به خانه همدیگه رفته باشید. تا به حد کافی سابقه بین تون باشه، وگرنه ازدواج معنایی نداره.

به نظرم قبل از هر کاری به فکر تموم کردن مراحل اپلای و رفتن به سفر و گرفتن مدرک و پیدا کردن کار و این چیزها باشید. فعلا این چیزها مهم تره، فکرتون رو مشغول این نوع تفکرات نکنید، به جاش روی انگلیسی کار کنید که هر چه بیشتر براتون ساده بشه :)

kavos
September 10th, 2011, 05:55 PM
با این نظرات دوستان به این نتیجه میرسیم که ازدواج با یک فرد خارجی هم خوبی هایه خودش رو داره و هم بدیاش،درمورد خوده ایران هم همینطور.
پس هر چی وجدانت گفت همونو انجام بده و تمام مسائلو بسنج،اونقت موفقی.
تمام

nimaK
September 11th, 2011, 11:29 AM
من که کلا ازدواج رو قبول ندارم پس بحث من بی مورده...!اینجا حتی ساده ترین چیزی که یه آدم باید داشته باشه یعنی راستگویی و صداقت وجود نداره!
البته سیمپلکس عزیز راست می فرمایند حالا ما بربیم همه کارمون که درست شد بعدا فکر اینم می کنیم!

pimi810
September 11th, 2011, 01:22 PM
جالبه کسی به جنبه های رمانتیک و عاشقانه قضیه توجه نداره و انگار ازدواج با غیر ایرانی فقط قراره از رو اجبار پیش بره. به نظر من این قضیه تفاوت فرهنگی و .... بیشتر برای کسانی سخت قابل هندل خواهد بود که قبلا بین ملت خودشون به معنای واقعی عاشق شدن یا هستن.

ShahdaD
September 11th, 2011, 01:30 PM
سوال بی موردی هست، چون اول شاید خیلی ها به ازدواج اعتقاد نداشته باشند، بعد هم این موضوع برای هر کس یک کیش شخصیه، بستنی که نیست، هر کسی نظر خودشو داره، نه همه باید ازدواج کنند، و نه همه هم دلیل مشترکی برای ازدواج کردن دارند و اگرم داشته باشند باز شما توی تصمیم گیری خودت نمیتونی لجاظش کنی، در نتیجه فعلا به قول بچه ها بقیه کارهامون رو راست و ریست کنیم، بعد اون موقع در مورد فردی که شاید بخوایم یک عمر کنارش باشیم هم فکر می کنیم.

pimi810
September 11th, 2011, 02:27 PM
سوال بی موردی هست، چون اول شاید خیلی ها به ازدواج اعتقاد نداشته باشند، بعد هم این موضوع برای هر کس یک کیش شخصیه، بستنی که نیست، هر کسی نظر خودشو داره، نه همه باید ازدواج کنند، و نه همه هم دلیل مشترکی برای ازدواج کردن دارند و اگرم داشته باشند باز شما توی تصمیم گیری خودت نمیتونی لجاظش کنی، در نتیجه فعلا به قول بچه ها بقیه کارهامون رو راست و ریست کنیم، بعد اون موقع در مورد فردی که شاید بخوایم یک عمر کنارش باشیم هم فکر می کنیم.

این راست و ریست کردنه ماشالا کمم طول نمیکشه! :D

dental.persian
September 11th, 2011, 07:24 PM
ولی توصیه من ایته که زیاد منتظر درست شدن کامل شرایط نباشید و هر دو مسئله رو با هم هندل کنید به سه دلیل
1-خیلی زمان بر هست این پروسه و سال های زیادی رو از دست میدید
2-اونطرف موردی که بدرد ازدواج بخوره خیلی سخت تر از اینور پیدا میشه(البته برای کسایی که دتبال ایرونین)
3-خیلی ها رو دیدم که بعد از اینکه رسیدن اونور و از زندگی شخصیشون گذشتن به خاطش بعدش پشیمون شدن و گفتا ارزششو نداشت (از اونور بهشت ساختن)
پس اگه بطور نسبی شرایط درست شد و طرفشم پیدا کردید پیشنهاد من اینه که شیرینشو بیارید بدید و اینقدر دست دست نکنید D:

genc
September 11th, 2011, 11:38 PM
تاپیک خوبی به نظرم اومد امیدوارم راهنمایی خوبی هم بگیرم
دوستان پیشنهاد شما برای کسی که وابستگی روحی شدیدی به کسی در اینجا داره و حالا می خواد برای دو سال یا بیشتر به خارج از کشور بره چیه؟
ازدواج امکان پذیر (فعلا) نیست!
آیا امکان همراهی من در خارج از کشور وجود داره؟
منتظر راه حل، پیشنهادهای برادرانه و خواهرانه شما هستم...

Simplex
September 12th, 2011, 11:30 AM
تاپیک خوبی به نظرم اومد امیدوارم راهنمایی خوبی هم بگیرم
دوستان پیشنهاد شما برای کسی که وابستگی روحی شدیدی به کسی در اینجا داره و حالا می خواد برای دو سال یا بیشتر به خارج از کشور بره چیه؟
ازدواج امکان پذیر (فعلا) نیست!
آیا امکان همراهی من در خارج از کشور وجود داره؟
منتظر راه حل، پیشنهادهای برادرانه و خواهرانه شما هستم...


تجربه شخصی بهم نشون داده که ارتباط از راه دور خیلی سخته. نمی شه راه حلی به شما داد چون زندگی هر کسی مخصوص به خودشه و شاید راه حل من باعث خوشبختی شما نشه. اما پیشنهاد می کنم یک مدتی رو با افراد مختلف صحبت کنی. غریبه یا آشنا فرقی نداره. پیش همه جور قشری برو. از مشاور دانشگاه گرفته تا رئیس شرکت یا همکارها، دوستان، باسوادها، بی سوادها. وقتی با 10 15 نفر صحبت کنی کم کم حس بهتری به موضوع پیدا می کنی و می فهمی که کدوم کار بهتره. و به نظرم به صحبت های اعضای خانواده هم توجه کن ولی اون ها رو صددرصد درست ندون.

اگر بدون مشورت با بقیه تصمیمی بگیری تا آخر عمر با خودت مشکل خواهی داشت. مثلا اگر تصمیم بگیری بمونی، چه ازدواج کنی چه نکنی، هی به خودت می گی ای کاش می رفتم، اگر می رفتم الان فلان شده بودم و وضعم فلان جور بود. و اگر هم بری، باز شاید غصه بخوری که اگر می موندم فلان اتفاق می افتاد.

توی این کار دلت رو بگذار یه گوشه خاک بخوره و فقط با عقل تصمیم بگیر. وقتی عاقلانه برخورد کنی کمتر پشیمون می شی.

به مسائل مالی، شخصیت اجتماعی، کار، محل زندگی و هزار چیز دیگه باید فکر کنی.

:)

genc
September 12th, 2011, 11:57 AM
از توجهت ممنونم
ولی بحث بر سر موندن یا رفتن نیست چون اگه می خواستم بمونم که دیگه مشکلی نبود. نمی خوام قضیه رو احساسی کنم ولی بعضی وقت ها متاسفانه انسان بر سر دو راهی میمونه که باید یکی رو انتخاب کنه ولی من از دوستان می خوام که آیا راه حلی یا تجربه ای دارین که بشه هر دو رو با هم داشت؟

ghlobe
September 12th, 2011, 06:05 PM
بدون ازدواج راهی برای بردن ایشون ندارید مگر اینکه ایشون هم برای خودش ویزای دانشجویی جداگانه بگیره.

hosseiniran
September 13th, 2011, 09:51 PM
سلام.
هر آدمی یه نیمه ی گمشده داره.
اون شخص ممکنه ایرانی باشه یا نه.
یکی از بچه ها توی فرانسه می گفت:
این جا زن ها تابستونا با دوست پسرشون می رن مسافرت وقتی برگشتن با آب و تاب از مسافرتشون برای شوهرشون تعریف می کنن! و شوهر ها هم مخالفتی ندارند!
البته باید بگم با وجود شبکه هایی مثل farsi1 یا zemzemeh یا pmc و... توی ایران هم ممکنه تا چندسال دیگه این چیز ها رو ببینیم.

dental.persian
September 16th, 2011, 06:54 AM
در امریکا که اینجوری نیست یعنی خیانت باز هم خیلی چیزه منفی هست و کلا چیزه حا افتاده ای نیست! بعید هم میدونم در فرانسه یا هر کشوری روایط اینجوری اشکارا و حل شده باشه!
اینجورچیز ها تو همون کانال ها پخش میشه برای جهان سوم.
یکی از فامیل های ما یه خانوم هست 30 ساله مهاجرت کرده به امریکا و با یک امریکایی ازدواج کرده و دو تا بچه داره
ایشون تا اونجا که من دیدم چند بار خواسته طلاق بگیره به دلایل مسخره ولی امریکایه مثل چی زندگیشو نگه داشته و حتی بهش گفته ما تو دینمون اصلا طلاق نداریم! تازه ایشون دیپلمات امریکان نه کشیش
در کل احساس میکنم بعضی ها برداشت سطحی از یه فرهنگ میکنن یا اون چیزی یا قشری رو میبینن که میخوان ببینن
شاید تو مملکت خودمون افرادی باشن تن فروش یا **** که حتی همسر هم بدونه اما این موارد نادرن و ربطی به ایرونی ها نداره.
اکه رفرنس معتبری دارین راجع به علنی و حل شده بودن اینجور روابط در فرانسه یا هر کشور دیگه بگذارید چون من یه شخصه اون کشور رو تحریم میکنم ;-)

hosseiniran
September 16th, 2011, 10:53 AM
من خودم هنوز فرانسه نرفتم ولی از یکی از رفقا که فرانسه رفته شنیدم.
البته فرانسه مسلمانان زیادی داره.

soroush007
September 16th, 2011, 12:27 PM
اینم یک لینک (http://www.bbc.co.uk/persian/science/2011/09/110913_u02_men_testesterone.shtml) که فکر کردم شاید براتون مفید باشه از نظر علمی البته به صورت کلی و خیلی قابل فهم

respino1229
September 17th, 2011, 12:34 PM
سلام
چرا دخترا تو اين تاپيك نظر نميدن؟!
dental.persian (http://www.applyabroad.org/forum/member.php?7947-dental.persian) گفته بودي اونطرف موردی که بدرد ازدواج بخوره خیلی سخت تر از اینور پیدا میشه(البته برای کسایی که دنبال ایرونین).
در مورد دخترا هم همينطوره؟ يعني فك ميكني پسر ايراني بدرد ازدواج بخور هم سخت تر از اينور پيدا بشه؟ با توجه به اينكه اينور به اندازه كافي سخت هست !!


من خودم چون براي دكترا ميخوام برم و 4 سال هست و فك ميكنم ارزش نداره وقتي برگشتم ازدواج نكرده باشم، به اين نتيجه رسيدم كه فرايند اپلاي رو به تاخير بندازم (حالا فك كن كه اين وسط دكتراي دانشگاه اول مهندسي تو ايران هم قبول شدم ! ! فك كنم ثبت نام نكنم چون استادم بهم ريكام نميده :( )



يه سوال هم از پسرا داشتم كه ممنون ميشم جواب بدن: ميخوام بدونم پسراي ايراني در مورد دختري كه به فرض 4 سال تنها در خارج از كشور درس خونده و برگشته و ميخواد ازدواج كنه چي فك ميكنن؟ (براي ازدواج ديگه، پــَـــ نــه پــَـــ)

ممنون

simon3333
September 17th, 2011, 12:46 PM
سلام
يه سوال هم از پسرا داشتم كه ممنون ميشم جواب بدن: ميخوام بدونم پسراي ايراني در مورد دختري كه به فرض 4 سال تنها در خارج از كشور درس خونده و برگشته و ميخواد ازدواج كنه چي فك ميكنن؟ (براي ازدواج ديگه، پــَـــ نــه پــَـــ)
ممنون
والا اینکه خارج از کشور تحصیل کردین از جنبه هایی خوبه و از یه جنبه هایی بده. چون هیچ راهی برای تحقیق در باره وضعیت دختری که ۴ سال خارج از کشور بوده وجود نداره. اما از یه جهت دیگه هم باید به این موضوع نگاه کرد. شما خودت بگو درسته که ما می گیم هم مرد و هم زن بهتر یه خورده سن شون بره بالا که عاقل تر باشن ولی اگه شما دکترا بگیری حداقل ۳۰ سال داری. نظر شخصی من اینه که واقعا این سن برای یه خانم و برای ازدواج اصلا مناسب نیست. برای آقایون ۳۰ سال خوبه ولی برای خانم ها نهایتا ۲۵.

mahmoudb
September 17th, 2011, 01:19 PM
من هم ضمن تایید نظر simon3333 در مورد سن از یه جنبه شخصی احتمالا حاضر نمیشم با همچین خانمی ازدواج کنم.
چون تو همین ایران با این قوانین سفت و سخت و کنترل نسبی والدین دختر سالم کم پیدا میشه و این مسئله باعث بدبینی پسرا شده (و بالعکس)
تصور اینکه اون خانم 4 سال در محیط ازاد باشه بدون اینکه کنترل خاصی روشون باشه و مهمتر از همه اینکه امکان تحقیق در مورد گذشته ایشون نباشه، واقعا برام سخته با همچین کیسی ازدواج کنم.

Industrial88
September 17th, 2011, 01:30 PM
کنترل؟مگه ماشین که می خواین کنترلش کنید؟

mahmoudb
September 17th, 2011, 01:40 PM
منظورم این هست که بالاخره چه پسر چه دختر وقتی در کنار خانواده هستن خوب یه سری اصول رو رعایت میکنن. اگر خانواده نباشه ممکنه همون اصول هم رعایت نشه. البته خودمو هم میگم.
زندگی به مدت حداقل 4 سال ناخواسته باعث میشه تغییر کنیم.
این تغییر ممکنه از نظر کسی که در ایران زندگی میکنه جالب نباشه
دقت کنید سوال این خانم در مورد پسرایی هست که در داخل ایران زندگی میکنن و میخوان با خانمی که بعد 4 سال زندگی در خارج برگشته ازدواج کنن هست.
از اون دیدگاه این بحث ها پیش میاد.
همین کنترل و اینا;)

attanew
September 17th, 2011, 02:47 PM
سلام
چرا دخترا تو اين تاپيك نظر نميدن؟!
dental.persian (http://www.applyabroad.org/forum/member.php?7947-dental.persian) گفته بودي اونطرف موردی که بدرد ازدواج بخوره خیلی سخت تر از اینور پیدا میشه(البته برای کسایی که دنبال ایرونین).
در مورد دخترا هم همينطوره؟ يعني فك ميكني پسر ايراني بدرد ازدواج بخور هم سخت تر از اينور پيدا بشه؟ با توجه به اينكه اينور به اندازه كافي سخت هست !!


من خودم چون براي دكترا ميخوام برم و 4 سال هست و فك ميكنم ارزش نداره وقتي برگشتم ازدواج نكرده باشم، به اين نتيجه رسيدم كه فرايند اپلاي رو به تاخير بندازم (حالا فك كن كه اين وسط دكتراي دانشگاه اول مهندسي تو ايران هم قبول شدم ! ! فك كنم ثبت نام نكنم چون استادم بهم ريكام نميده :( )



يه سوال هم از پسرا داشتم كه ممنون ميشم جواب بدن: ميخوام بدونم پسراي ايراني در مورد دختري كه به فرض 4 سال تنها در خارج از كشور درس خونده و برگشته و ميخواد ازدواج كنه چي فك ميكنن؟ (براي ازدواج ديگه، پــَـــ نــه پــَـــ)

ممنون

با سلام به دوستان عزیز:)

زندگی در خارج ( یک فرهنگ جدید) برای ما ایرانی ها یکم نساز تشریف داره. دلایلش زیاده ولی خروجیش تقریبا یکسان هست. اینگونه افراد در یک برزخی سرگردان هستند. این مساله باعث می شود که به نظر من بدترین گزینه برای ازدواج تبدیل شوند. نسبت به فردی که در ایران بوده یا کلا یک فردی خارجی. این مسایل ربطی به نحوه ی زندگی فرد در خارج از کشور ندارد بلکه بیشتر به فرهنگ ناقص جدیدی هست که در درون فرد شکل گرفته هست.

غرور بیش از اندازه ای که این افراد به دلیل موقعیتشان از همان ابتدا در خارج بدست آورده اند آنها را به افرادی متکبر تبدیل می کند. این تکبر مانعی بزرگی برای تکامل شخصیتی این افراد، چه در سالهای حضورش در خارج و چه در برگشت، می شود.

به هر صورت این قضیه همه گیر نیست و کسایی که اولین قدمشان در این راه با دور ریختن منم منم ها همراه بوده هست. توانایی گذر این برزخ را خواهند داشت.

موفق باشید:)

attanew
September 17th, 2011, 02:54 PM
منظورم این هست که بالاخره چه پسر چه دختر وقتی در کنار خانواده هستن خوب یه سری اصول رو رعایت میکنن. اگر خانواده نباشه ممکنه همون اصول هم رعایت نشه. البته خودمو هم میگم.
زندگی به مدت حداقل 4 سال ناخواسته باعث میشه تغییر کنیم.
این تغییر ممکنه از نظر کسی که در ایران زندگی میکنه جالب نباشه
دقت کنید سوال این خانم در مورد پسرایی هست که در داخل ایران زندگی میکنن و میخوان با خانمی که بعد 4 سال زندگی در خارج برگشته ازدواج کنن هست.
از اون دیدگاه این بحث ها پیش میاد.
همین کنترل و اینا;)

واقعیات همین هست هرچند شاید بشود با کلمات آنرا چند صباحی مخصوصا دوران گل و بلبل آشنایی بزک کرد و به خورد ظرف مقابل داد.;) هنوز که هنوزه، اکثر مردهای ایرانی نه پسرها ( پسر که ازدواج نمی کنه :cool:) بر زنها حس مالکیت دارند،حتی آنهایی که سالها ( همون چهار سال معروف) در خارج زندگی کردند. در نتیجه کنترل آنها رو وظیفه اصلی خود و جز بخش اصلی مردانگی خود می دانند. و خود زنها هم تا حدود زیادی این امر و پذیرفتند.

پ.ن : شاید دلیل اصلی عدم شرکت خانم ها در این تاپیک همین هست.

Blue Sky
September 17th, 2011, 03:18 PM
سلام به نظره من ازدواج زود هنگام باعث شكست ميشه و منجر به جدايي ميشه. زود هنگام بودن هم بنظرم نرسيدن به رشد كافي حداقل از نظر فكري و روانيه. ببينيد كسي كه مي خواد خارج از كشور زندگي كنه قبل رفتن حالا بياد با هر كسي چه با آشنايي بلند مدت و چه كوتاه مدت ازدواج كنه اينم بنظرم ازدواج زود هنگامه. وقتي كسي خارج از كشور مي خواد بره تو فرهنگ ديگه مي خواد بمونه و هنوز از فرهنگ كشور خارجي چيز درستي نمي دونه جز شنيده هاي اطرافيان و ... و هنوز خودش لمس نكرده چطور مي تونه تو سالاي اول هم سختي هاي سالاي اول زندگي مشتركو تحمل كنه و هم با تضاد فرهنگي كه فرهنگ سنتي ايران با غرب داره دوام بياره؟ كسي كه چند سالي خارج مي مونه آدم ديگه اي ميشه بنظره من بهترين حالت واسه ازدواج زمانيه كه آدم تو كشور مقصد جا افتاد و با فرهنگش آشنا شد و با يه شخصي كه خونوادشم تو اون كشورن چه ايراني چه از اهالي كشور مقصد ازدواج كنه، حالا اگه اون شخص ايراني باشه و همراه خونوادش مهاجرت كرده باشن و از نظر جنبه هاي لازم متناسب باشن، بهترين حالته.

simon3333
September 17th, 2011, 03:56 PM
دوستان توجه کنین آقایون یا خانم ها احساس کنترل روی همیدیگر رو ندارن. این چیزی که بهش میگین کنترل بهتر بگیم احساس مسئولیت. چون زن و شوهر به همدیگه علاقه دارن در برابر همیدیگه احساس مسؤلیت می کنن و یه جورایی نگران هم هستن. دیگه اون دوران مرد سالاری و زن سالاری تموم شده الان دوران شایسته سالاری هست.
از اون جایی که درس تمام وقت آدم رو می گیره ، قبول کنین که اگه کسی قصد ادامه تحصیل و طی کردن درجات عالی علمی رو داره بهتر که فکر ازدواج رو از سرش بیرون کنه و یا حداقل سطح انتخابش رو محدود کنه. ما نمی تونیم کاری که متفاوت با فرهنگ خودمون هست رو انجام بدیم و بعد انتظار داشته باشیم همه ما رو قبول کنن. مثلا دختری که ۴ سال خارج از کشور بوده نباید انتظار داشته باشه که وقتی برگشت کلی پسر بیان خواستگاریش!! بهر حال ما باید انتخاب کنیم. من به شخصه ترجیح می دم با یه دختر غیر ایرانی ازدواج کنم چون اگه می خواستم با یه دختر ایرانی ازدواج کنم تا الان که ایران هستم این کارو می کردم. هر روز داریم هموطن های خودمونو می بینیم، دختری که فکر می کنی چقدر عاقل با یه تحقیق کوچیک ۵ دوست پسر که ۳ تا شون دوست های خودتن رو تو رزومه اون خانم پیدا می کنی. حداقل یه دختر خارجی که با این فرهنگ آشنا نیست بهتر از دختر ایرانی هست که با این فرهنگ آشنا هست و عمدا این کارو می کنه.(البته این مثال هایی که زدم هم برای آقایون هست و هم برای خانم ها و البته من منکر این نمی شم که همه جا و بین هر جنسیتی خوب و بد هست ولی ما باید بر اساس اکثریت حرف بزنیم )

Blue Sky
September 17th, 2011, 04:24 PM
سلام به شما اين بحث دوست پسر و دوست دختر كه مي فرماين تو تمام كشورها هست از جمله كانادا، آمريكا و .... اين مسئله مربوط به فرايند رشد رواني آدمه و مختص دوران نوجواني و جووني و مربوط به فرهنگ نميشه. يه سري به سايت مچ دات كام بزنيد سايت دوس ت يا بي ببينيد خانوما و آقايون غربي و شرقي تو پروفايلاشون چي نوشتن، خيلي بهم شبيه اين مسئله مختص انسان نه ايراني يا ... اين داشتن دوست از جنس مخالف كاملا عاديه اگه نباشه غير عاديه.

simon3333
September 17th, 2011, 06:24 PM
سلام به شما اين بحث دوست پسر و دوست دختر كه مي فرماين تو تمام كشورها هست از جمله كانادا، آمريكا و .... اين مسئله مربوط به فرايند رشد رواني آدمه و مختص دوران نوجواني و جووني و مربوط به فرهنگ نميشه. يه سري به سايت مچ دات كام بزنيد سايت دوس ت يا بي ببينيد خانوما و آقايون غربي و شرقي تو پروفايلاشون چي نوشتن، خيلي بهم شبيه اين مسئله مختص انسان نه ايراني يا ... اين داشتن دوست از جنس مخالف كاملا عاديه اگه نباشه غير عاديه.
کسی نگفت که بده یا خوبه! اگه منظورتون من بودم گفتم یه دختر با ۵ تا پسر دوست باشه بده نه یه دختر با یه پسر دوست باشه!! بله همه جا دوست پسر و دوست دختر هست ولی یکی با یکی نه یکی با پنج تا!! متاسفانه ما ایرانی ها تو همه چی یه جورایی شورشو در می یاریم. توهین به کسی نباشه ولی این واقعیت! کسی که به صورت مخفیانه با چند نفر دوست(فرق نمی کنه پسر یا دختر) واقعا به تنها چیزی که فکر نمی کنه عشق و علاقه هست و به تنها چیزی که فکر می کنه هوس!! ببخشید اگه یه خورده آزادانه حرف زدم

hosseiniran
September 17th, 2011, 08:02 PM
درود
به نظر من بستگی به خود طرف داره.
مثلاً فامیل با بورس شد رفت انگلیس دانشگاه امپریال کالج تازه وقتی برگشت مذهبی تر بود.
بستگی به جنبه ی طرف داره نه ملیت.
ولی به نظر من عشق حرف اول رو می زنه.

saeed_oroomy
September 17th, 2011, 08:47 PM
تاپیک خوبی به نظرم اومد امیدوارم راهنمایی خوبی هم بگیرم
دوستان پیشنهاد شما برای کسی که وابستگی روحی شدیدی به کسی در اینجا داره و حالا می خواد برای دو سال یا بیشتر به خارج از کشور بره چیه؟
ازدواج امکان پذیر (فعلا) نیست!
آیا امکان همراهی من در خارج از کشور وجود داره؟
منتظر راه حل، پیشنهادهای برادرانه و خواهرانه شما هستم...

تا اونجایی که دیدیم و شنیدیم...در چنین مواردی دو طرف به فکر ادامه تحصیل هستن و با هم میرن یا اینکه یکیشون بعد از ادامه تحصیل برمیگرده و ایران ازدواج میکنن و ایران میمونن یا اینکه بعد ازدواج از ایران میرن...البته به نظر شخصی من باید سنجید و دید که آیا اون یه نفر واقعا ایده آل هستش و نمیشه ازش گذشت یا اینکه موردهایی مثل اون رو باز هم میشه پیدا کرد و این هم فقط یه احساسه و اگر شخصی به این احساس رسید که "این دیگه آخرشه و برا منه" دیگه نباید طرفو ول کنه و سختی دوری از وطن و مشکلات ازدواج رو باید تحمل کرد...

pimi810
September 17th, 2011, 08:49 PM
شما اگه پسر باشی و 4-5 سال بری خارح برگردی بخوای ازدواج کنی حدودا" 30 سالت شده و شک نکن دخترهای هم دوره ای خودت خوباش اکثرا" رفتن. (دختری که تو ایران زندگی کنه و با کمالات هم باشه دیگه تا 25 اینا ازدواج می کنه و میره). اونایی که می مونن ممکنه شما قابل ندونید (غرور تحصیلات خارج رو به هر حال با خودتون دارید) و یا اینکه خیلی بچه ن و به لحاظ فکری شمای دنیا دیده رو نمی تونن به خوبی درک کنند.

در کل به نظر من مهاجرت در سن 24 25 سالگی با ازدواج منافات داره. ما هم اگه وضع کشورمون این نبود مجبور نبودیم اینهمه مسایل سنگین optimization حل کنیم.

saeed_oroomy
September 17th, 2011, 08:59 PM
شما اگه پسر باشی و 4-5 سال بری خارح برگردی بخوای ازدواج کنی حدودا" 30 سالت شده و شک نکن دخترهای هم دوره ای خودت خوباش اکثرا" رفتن. (دختری که تو ایران زندگی کنه و با کمالات هم باشه دیگه تا 25 اینا ازدواج می کنه و میره). اونایی که می مونن ممکنه شما قابل ندونید (غرور تحصیلات خارج رو به هر حال با خودتون دارید) و یا اینکه خیلی بچه ن و به لحاظ فکری شمای دنیا دیده رو نمی تونن به خوبی درک کنند.

در کل به نظر من مهاجرت در سن 24 25 سالگی با ازدواج منافات داره. ما هم اگه وضع کشورمون این نبود مجبور نبودیم اینهمه مسایل سنگین optimization حل کنیم.

به نظر من که منافات نداره ......و با کمالاتشم پیدا میشه و اختلاف سنی 6-7 سال هم منطقیه...

pimi810
September 17th, 2011, 09:28 PM
به نظر من که منافات نداره ......و با کمالاتشم پیدا میشه و اختلاف سنی 6-7 سال هم منطقیه...

6-7 سال تو همین ایرانشم زیاده. حالا اگه هر دو خارج بوده اند که باز میشه گفت اما پسری که 5 سال خارج بوده با دختری که همه ش تو ایران بوده اگه شناسنامه ای 5 سال اختلاف سنی داشته باشه، به لحاظ طرز فکر و ... اختلافی به مراتب بیشتر از اینها خواهند داشت...

به نظر من چه بری اونور بخوای ازدواج کنی چه بخوای بعد درست برگردی اینور در هر دو حالت گزینه هات محدود میشن.... اینه که من می گم منافات داره.

saeed_oroomy
September 17th, 2011, 09:40 PM
6-7 سال تو همین ایرانشم زیاده. حالا اگه هر دو خارج بوده اند که باز میشه گفت اما پسری که 5 سال خارج بوده با دختری که همه ش تو ایران بوده اگه شناسنامه ای 5 سال اختلاف سنی داشته باشه، به لحاظ طرز فکر و ... اختلافی به مراتب بیشتر از اینها خواهند داشت...

به نظر من چه بری اونور چه بخوای ازدواج کنی چه بخوای بعد درس ت برگردی اینور در هر دو حالت گزینه هات محدود میشن.... اینه که من می گم منافات داره.

بهترین حالت اینه که بری اونور و با یک ایرانی (اگرم خواستی با یه خارجی) ازدواج کنی تا دردسر دوری از وطن و ویزای متعهد بودنو و....نکشی....از همه مهمتر میتونی مستقل هستی و به خاطر مسایل مالی خانوادت یا هر رهگذری تو کارت دخالت نمیکنن و دو طرف راحتتر با هم کنار میان

Civil_Engineer
September 17th, 2011, 09:48 PM
اين داشتن دوست از جنس مخالف كاملا عاديه اگه نباشه غير عاديه.

دوست من، شما این حرف رو بر چه اساسی می زنی؟ منظورم غیر عادی بودنش هست.

----------------------------------------------------------------------------
به نظر من اینکه دوستان می گن اگه دختر 4 سال خارج درس بخونه به هر دلیلی احتمال ازدواج کردن با اون پایین می آید یک دیدگاه ظالمانه است. چون اگه اون ها کاری کرده باشن ما هم می تونیم این کارو کرده باشیم. به نظر من نمی شه پیش داوری کرد. البته قبول دارم که تحقیق درباره گذشته افراد سخت می شه اما باید قبول کنیم همیشه شواهد و قراینی هم وجود داره. مثلاً اگه یه دختر یا پسر خارج کشور به انجام یک سری کارا عادت کرده باشه بعد از برگشت نمی تونه به یک باره متحول بشه و اون عادات رو ترک کنه و قطعاً همون روند رو می شه تو زندگی شخصیش دید. حالا خارج از کشور علنی تر و اینجا پنهانی تر.

mahmoudb
September 17th, 2011, 09:52 PM
البته قبول دارم که تحقیق درباره گذشته افراد سخت می شه اما باید قبول کنیم همیشه شواهد و قراینی هم وجود داره. مثلاً اگه یه دختر یا پسر خارج کشور به انجام یک سری کارا عادت کرده باشه بعد از برگشت نمی تونه به یک باره متحول بشه و اون عادات رو ترک کنه و قطعاً همون روند رو می شه تو زندگی شخصیش دید. حالا خارج از کشور علنی تر و اینجا پنهانی تر.
مسئله اصلی همین جاست که کلا چه دخترا چه پسرا در چنین مواقعی اخلاقیات و خصوصیات واقعی خودشونو پنهان میکنن
مگه نشنیدید که میگن دوران نامزدی دوران گل و بلبله..و همین مسئله ازدواج با شیوه ی سنتی ایرانی رو به چالش میکشه

ghlobe
September 17th, 2011, 11:26 PM
شما اگه پسر باشی و 4-5 سال بری خارح برگردی بخوای ازدواج کنی حدودا" 30 سالت شده و شک نکن دخترهای هم دوره ای خودت خوباش اکثرا" رفتن. (دختری که تو ایران زندگی کنه و با کمالات هم باشه دیگه تا 25 اینا ازدواج می کنه و میره).

الآن دیگه از این خبرها نیست. سن ازدواج در ایران هم خیلی بالا رفته. کمتر پسری رو در فامیل میبینم که زیر سی سال ازدواج کنه و دختر ها هم عموما بالای 26-27.

pimi810
September 18th, 2011, 12:03 AM
الآن دیگه از این خبرها نیست. سن ازدواج در ایران هم خیلی بالا رفته. کمتر پسری رو در فامیل میبینم که زیر سی سال ازدواج کنه و دختر ها هم عموما بالای 26-27.
خوب شما فامیلاتون دیر ازدواج می کنن :D این قضیه که گفتین مال بخشی از جمعیت تهرانه، که البته کم هم نیستن. تو شهرهای دیگه، حتی شهرهای بزرگ اصلا" trend این نیست.

sepideh.1983
September 18th, 2011, 12:09 AM
سلام به همه.
به عنوان یه دختر گفتم نظرم رو بگم: زشته که وقتی کسی حرفی از رزومه آقابون نمی زنه، قشر تحصیل کرده ما هنور تو کار آمار گیری هستن. حالا اگر به هر دلیلی این مسایل براتون مهمه بهتره هم بخاطر خودتون و هم طرف مقابل، فکر ازدواج با دختری که مدتی ایران نبوده رو نکنین. البته من خودم مردهای آمریکایی رو که دیدم ، فهمیدم بد نیست ما دخترها هم این فکر رو از سرمون بیرون کنیم، و با کسی ازدواج کنیم که حق مساوی برای ما قائل هست که این حق مساوی شامل date کردن هم میشه. یعنی باید به مردونگی کسی که زنی رو همراه بچه هاش از ازدواج قبلیش می پذیره درود گفت.

ehsan9573
September 18th, 2011, 12:22 AM
سلام به همگی
من به شخصه دوست دارم ازدواج کنم و متاهلی برم خارج و فکر میکنم اینجوری خیلی بهتر از تنهایی هست که آدم بره تو غربت.
این نظر منه

hosseiniran
September 18th, 2011, 12:39 AM
به نظر من آدم اگه با عشقش ازدواج کنه مهمه نه اینکه طرف اهل کجا باشه یا چندسالش باشه.
چه بسا عشق های واقعی که هر دو طرف از قاره های مختلف بودن، دین های مختلف داشتن اما واقعاً عشق بودن.

mahmoudb
September 18th, 2011, 12:48 AM
حالا چه اصراریه به ازدواج؟؟ نمیشه ازدواج نکنیم؟

s_maryam
September 18th, 2011, 01:04 AM
از آقایون افراد زیادی رو دیدم که رفتن و همسر خارجی رو انتخاب کردن و دو طرف زندگی خوبی داشتند ولی این قضیه مهاجرت برای تحصیل برای خانوم هاست که سخت تره چون عواطف بیشتره و حالا فک کن بخوای این احساساتو با یه خارجی در میون بذاری! ترجیح میدی این کارو نکنی چون چیزی نخواهد فهمید ;)
ولی جدای از شوخی مشتاقم نظر آقایون رو بدونم راجع به خانومی که برای تحصیل و به طور مستقل خارج رفته..چه ارشد چه دکترا.. بعضی به دلایلی با این مساله برای ازدواج کنار نمیان...

Blue Sky
September 18th, 2011, 01:07 AM
حالا چه اصراریه به ازدواج؟؟ نمیشه ازدواج نکنیم؟راست ميگه واقعا، يعني اينقدر ازدواج واسه يه جوون ٢٤ ٢٦ ٢٥ ساله كه مي خواد واسه تحصيل يا زندگي بره خارج بايد كلي زحمت بكشه تا بتونه بره و كلي زحمتم تا خودشو اونور ثابت كنه، مهم و واجبه كه حالا اين بحث سرش بشه كه حالا با ايراني باشه يا خارجي؟ بابا اون كسي كه بايد پيدا شه چه خارجي چه ايراني به موقعش خودش سر و كلش پيدا ميشه. از الان فكر كردن به اين موضوع بنظرم آنچنان فايده اي نداره.

shaahin2010
September 18th, 2011, 02:29 AM
ضرورت این موضوع جایی معلوم میشه که به گفته دوستان قضیه خودش پیش بیاد (شما دنبالش نری یا اصلا دوست نداشته باشی که بری ولی...) که اگر چنین حالتی پیش اومد بشه با یک سری معیارهای عقلی (نه شخصی) پیش بینی واقع بینانه تری داشت و درست انتخاب کرد.
خیلی برای اطرافیانم پیش اومده که طرف مقابل درصد بالایی از معیارهای قابل قبول شخص رو داره اما کار بعد ها به نارضایتی می کشه و نهایتا جدایی و بعد وقتی سر صحبت را باز میکنی کاملا متوحه می شی این معیارهای شخصی هیچ وجاهت عقلی و منطقی نداشته (که حتی خود فرد در نهایت هم این رو قبول می کنه).
استفاده از نظر دیگران و شیوه تفکرشون حداقل این مزیت رو داره که در این مورد یک بهانه و چارچوب فکری در اختیار فرار میده...البته تا قبل از وقوع واقعه که می تونه در هر حالتی پیش بیاد (در داخل، در خارج، با خواست یا بی خواست قبلی، با...بی...)

dental.persian
September 18th, 2011, 03:04 AM
سلام
چرا دخترا تو اين تاپيك نظر نميدن؟!
dental.persian (http://www.applyabroad.org/forum/member.php?7947-dental.persian) گفته بودي اونطرف موردی که بدرد ازدواج بخوره خیلی سخت تر از اینور پیدا میشه(البته برای کسایی که دنبال ایرونین).
در مورد دخترا هم همينطوره؟ يعني فك ميكني پسر ايراني بدرد ازدواج بخور هم سخت تر از اينور پيدا بشه؟ با توجه به اينكه اينور به اندازه كافي سخت هست !!


من خودم چون براي دكترا ميخوام برم و 4 سال هست و فك ميكنم ارزش نداره وقتي برگشتم ازدواج نكرده باشم، به اين نتيجه رسيدم كه فرايند اپلاي رو به تاخير بندازم (حالا فك كن كه اين وسط دكتراي دانشگاه اول مهندسي تو ايران هم قبول شدم ! ! فك كنم ثبت نام نكنم چون استادم بهم ريكام نميده :( )



يه سوال هم از پسرا داشتم كه ممنون ميشم جواب بدن: ميخوام بدونم پسراي ايراني در مورد دختري كه به فرض 4 سال تنها در خارج از كشور درس خونده و برگشته و ميخواد ازدواج كنه چي فك ميكنن؟ (براي ازدواج ديگه، پــَـــ نــه پــَـــ)

ممنون
سلام بله به نظر من هم برای پسر هم برای دختر سخت تره اونطرف و مخصوصا با فشار درس خوندن بالا وقت گذاشتن روش هم خیلی سخت ترش میکنه
اما پیدا کردن پسر ایرانی اسونتره چون هم تعدادشون بیشتره و هم توع معیار هایی که دختر ها برای ازدواج با یه نفر رعایت میکنن غالبا تضادی با بودن تو محیط ازاد نداره
ببین شما تحت هیچ شرایطی اپلای رو به تاخیر ننداز و کارتو بکن اما اگه کسی تو زندگیت هست خوب چه بهتر که اون کار روهم همزمان هندل کنی
پسر ایرانی قطعا دید مثبتی نخواهد داشت اما این برای شما تو این موقعیت صدق نمیکنه و طرف اگه یکم دنیا دیده باشه میفهمه که شما که رفتی دکتری بگیری اصلا فرصت نداشتی بخوای کاری غیردرس خوندن بکنی. اما به تظر من مشکل اصلی تو بحث سنی هست چون اگه اون موقعه حدود 30 بشین و دکتری از امریکاو اروپا و... باشین کمتر کسی هست که شرایطش یاهاتون برابری کنه و بینتون هم علاقه ای پیش بیاد
خوب به نظرمن حتما روند اپلای رو ادامه بدید و در خلالش هم اون قضیه رو پیش ببرید! ازمحیط فروم هم استفاده کنید و با کسایی که دارن میرن همون دانشگاه اشنا باشین بد نیست ;-)

challenger
September 18th, 2011, 07:01 AM
سلام

خیلی تاپیک جالبی هستش...بعضی از دوستان کاملا منطقی و محترمانه نظرات و دیدگاههای خوبی رو ارائه کردن و دسته کمی متاسفانه برعکس..!
به نظر من درسته که بهتره ادم با هم زبون و هم فرهنگ خودش ازدواج کنه اما مهم درک متقابل و کنار اومدن با اعتقادات و باورها و اختلاف سلیقه های همدیگه است...
من هم در اقوام و هم در دوستانم کسان زیادی رو سراغ دارم که با مرد خارجی(امریکایی، استرالیایی،فرانسوی،مصری، انگلیسی و حتی پاکستانی و عراقی) ازدواج کردن و زندگی خیلی ارام و خوبی رو دارن خدارو شکر...
پس نمیشه یه نسخه پیچید واسه این مسئله و خلاص...
در جواب اون دوستی که فرمودن " من که زن ایرانی نمیگیرم.." عرض کنم که، فکر نکنید که بانوی ایرونی نشسته چشم به در دوخته تا جنابعالی با ننه بابا تشریف ببرید خواستگاری و فلان و بهمان....نخیر ازین خبرا نیست.....
مردهای خارجی رودیدم که ازون سر دنیا کوبیدن اومدن ایران تا فقط بتونن این شانس رو داشته باشن تا با یک بانوی ایرانی ازدواج کنن ..قدر زر زرگر شناسد..!

برای همگی امیدوارم تصمیماتی که واسه ازدواج میگیریم معقولانه و به موقع باشه...

پیروز باشید...:)

ghlobe
September 18th, 2011, 07:51 AM
بعنوان یک فرد یک کمی با تجربه تر عرض میکنم که فرقی ندارد زود ازدواج کنید، دیر ازدواج کنید یا اصلا ازدواج نکنید.
در همه این حالتها بعدا از تصمیم خودتان پشیمان خواهید شد :) :)

mahmoudb
September 18th, 2011, 08:30 AM
خیلی تاپیک جالبی هستش...بعضی از دوستان کاملا منطقی و محترمانه نظرات و دیدگاههای خوبی رو ارائه کردن و دسته کمی متاسفانه برعکس..!

چون اینجا بحث نظر دادن هست، و نظرات دوستان هم کاملا شخصیه نمیشه بگیم نظرات بعضیا غیر منطقین. هرکس ملاکهایی برای خودش داره. اون دوستمونم که میخواد زن خارجی بگیره نظرش کاملا محترمه و ممکنم هست حق با ایشون باشه. یکیم کلا نمیخواد زن بگیره اینم منطقیه :)
سورن کگارد فیلسوف معروفم هم یه جمله ای داره که صحبتهای جناب gholbe رو تایید میکنه "ازدواج کنی‌، پشیمان می‌شوی، ازدواج نکنی، باز هم پشیمان می‌شوی، ازدواج بکنی یا نکنی، در هر دو حالت پشیمان می‌شوی"

Persian_Boy
September 18th, 2011, 08:59 AM
چون اینجا بحث نظر دادن هست، و نظرات دوستان هم کاملا شخصیه نمیشه بگیم نظرات بعضیا غیر منطقین. هرکس ملاکهایی برای خودش داره. اون دوستمونم که میخواد زن خارجی بگیره نظرش کاملا محترمه و ممکنم هست حق با ایشون باشه. یکیم کلا نمیخواد زن بگیره اینم منطقیه :)
سورن کگارد فیلسوف معروفم هم یه جمله ای داره که صحبتهای جناب gholbe رو تایید میکنه "ازدواج کنی‌، پشیمان می‌شوی، ازدواج نکنی، باز هم پشیمان می‌شوی، ازدواج بکنی یا نکنی، در هر دو حالت پشیمان می‌شوی"

بحث پشیمونی نیست اصلا. اگر قرار به پشیمون شدن هم باشه تو یکی از این دو حالت بیشتر پشیمون میشی. که به نسبت هر کس فرق داره. باید ببینی تو کدوم حالت آدم پشیمون تری هستی، اون یکی راه رو بری.. مثل خارج اومدن میمونه.. یه سری چیزارو از دست میدی یه چیزایی به دست میاری.خیلی از بچه هایی که اینجا درسشون تموم میشه برای تصمیم گیری رو موندن یا برگشتن، دائم با خودشون در حال کلنجار رفتن هستن که حالا اون چیزایی که از دست دادیم ارزشمند تر بود برامون یا اونایی که بدست آوردیم. چه آدم بمونه و چه برگرده پشیمون نیست به هر حال!!! ماجرای ازدواج هم اگر اونجوری باشه که اون فیلسوف عزیز میگه به هر حال نمی تونی بگی به یک اندازه پشیمون میشی تو دو حالت.. متوجه منظورم میشی؟ حالا من یه چیز دیگه میگم.. اصلا این ذات آدمیزاده که از شرایط موجود هیچوقت راضی نیست. صرفا هم مختص بحث ازدواج نیست. همیشه آدم دنبال شرایط بهتره و مشکلات و کاستی ها همیشه نمود بیشتری دارند تو زندگی تا نکات مثبت ( البته بستگی به آدمش هم داره و دیدی که داره نسبت به زندگی ).. در کل خیلی به صحبت های این فیلسوف ها گوش ندید. فلسفه هزار پیچ و خم داره که اگر متخصص نباشی و به تک جمله هاش صرفا توجه کنی، عواقب خوبی نداره معمولا ;)
Live the Life as You like, This is my philosophy

hosseiniran
September 18th, 2011, 02:47 PM
به نظر من ازدواج با یک فرد خارجی شاید زیاد خوب نباشه مثلاً بعضی ها برای گرفتن اقامت دائم این کار رو میکنن اما این خیانت به خودشون و همسرشون هست .
به نظر من اگه شما واقعاً یه خارجی رو از ته دل دوست ندارید اصلاً به ازدواج با اون فکر نکنید.

simon3333
September 18th, 2011, 03:59 PM
دوستان همون جور که mahmoud (http://www.applyabroad.org/forum/member.php?36769-mahmoudb)b گفت من فقط نظر شخصی خودمو دادم!!
نه دختر ایرانی خوب و شایسته هم هست. من هیچ وقت منکرش نشدم! ولی اکثریت مورد بحث ماست!

بعضی از دوستان کاملا منطقی و محترمانه نظرات و دیدگاههای خوبی رو ارائه کردن و دسته کمی متاسفانه برعکس..!
البته احتمال می دم که شما دختر باشین که اینقدر بد جواب میدین و حتی به حرف خودتون مبنی بر دادن نظرات شخصی احترام نمیزارین!! آیا واقعا فکر می نین که شما صلاحیت این رو دارین که درباره منطقی بودن یا نبودن نظرات من تصمیم بگیرین :confused: بازم می گین دخترای ایرانی خوبن؟!! درباره همچی قضاوت می کنن و هر چیزی مطابق با میل شون باشه منطقی هست!! در هر صورت من قصد ندارم بحث کنم چون جاش اینجا نیست.

hosseiniran
September 18th, 2011, 05:57 PM
آقا دعوا نکنید.
موضوع تایپیک این نیست که دختر ایرونی بهتره یا دختر فرنگی.
نظر شخصی خودتون رو بگید.

Ario_80
September 18th, 2011, 06:28 PM
در امریکا که اینجوری نیست یعنی خیانت باز هم خیلی چیزه منفی هست و کلا چیزه حا افتاده ای نیست! بعید هم میدونم در فرانسه یا هر کشوری روایط اینجوری اشکارا و حل شده باشه!
اینجورچیز ها تو همون کانال ها پخش میشه برای جهان سوم.
یکی از فامیل های ما یه خانوم هست 30 ساله مهاجرت کرده به امریکا و با یک امریکایی ازدواج کرده و دو تا بچه داره
ایشون تا اونجا که من دیدم چند بار خواسته طلاق بگیره به دلایل مسخره ولی امریکایه مثل چی زندگیشو نگه داشته و حتی بهش گفته ما تو دینمون اصلا طلاق نداریم! تازه ایشون دیپلمات امریکان نه کشیش
در کل احساس میکنم بعضی ها برداشت سطحی از یه فرهنگ میکنن یا اون چیزی یا قشری رو میبینن که میخوان ببینن
شاید تو مملکت خودمون افرادی باشن تن فروش یا **** که حتی همسر هم بدونه اما این موارد نادرن و ربطی به ایرونی ها نداره.
اکه رفرنس معتبری دارین راجع به علنی و حل شده بودن اینجور روابط در فرانسه یا هر کشور دیگه بگذارید چون من یه شخصه اون کشور رو تحریم میکنم ;-)

فرانسه جزو فرهنگ هایی هست که توش وضعیت زن سالاری می بینیم و هر وقت بناس فرانسوی ها توی فیلمی مسخره بشن روی این ویژگیشون مانور می دن. شهر پاریس هم کلا تصویر خوبی بین خود اروپایی ها نداره. معروف هست به اینکه درصد بالایی از پاریسی ها با سگ هاشون می خوابن. همیشه مسائلی از این دست تو شهرهای بزرگ بیشتر و تو شهرهای کوچیک کمتر هست. اما در مورد مسئله خیانت به همسر با اگاهی، روس ها مثال زدنی هستن اما اونجا هم طرفین از این نظر راضی نیستن! اصولا ذات هیچ ادمی با این مسئله نمی تونه کنار بیاد.

Ario_80
September 18th, 2011, 06:39 PM
سلام
چرا دخترا تو اين تاپيك نظر نميدن؟!
dental.persian (http://www.applyabroad.org/forum/member.php?7947-dental.persian) گفته بودي اونطرف موردی که بدرد ازدواج بخوره خیلی سخت تر از اینور پیدا میشه(البته برای کسایی که دنبال ایرونین).
در مورد دخترا هم همينطوره؟ يعني فك ميكني پسر ايراني بدرد ازدواج بخور هم سخت تر از اينور پيدا بشه؟ با توجه به اينكه اينور به اندازه كافي سخت هست !!


من خودم چون براي دكترا ميخوام برم و 4 سال هست و فك ميكنم ارزش نداره وقتي برگشتم ازدواج نكرده باشم، به اين نتيجه رسيدم كه فرايند اپلاي رو به تاخير بندازم (حالا فك كن كه اين وسط دكتراي دانشگاه اول مهندسي تو ايران هم قبول شدم ! ! فك كنم ثبت نام نكنم چون استادم بهم ريكام نميده :( )

يه سوال هم از پسرا داشتم كه ممنون ميشم جواب بدن: ميخوام بدونم پسراي ايراني در مورد دختري كه به فرض 4 سال تنها در خارج از كشور درس خونده و برگشته و ميخواد ازدواج كنه چي فك ميكنن؟ (براي ازدواج ديگه، پــَـــ نــه پــَـــ)

ممنون

پسرهای امریکایی برای دختر خانم های ایرانی مورد های به مرتب بهتری هستند. چون حس تملک گرایی و زورگویی پسرهای ایرانی رو ندارن و تو فرهنگی بزرگ شدن که کلا با خانم ها خیلی راه میان و مثل پسرهای ایرانی تمام معیارهاشون تو چهره خانم خلاصه نمیشه. با توجه به اینکه دخترهای ایرانی هم همه جوره واسه اونا جذاب هست و توقعاتشون هم از دخترهای آمریکایی کمتره، پسرهای آمریکایی هم تمایل به ازدواج دارن. به نظرم اگر واقعا دوست داری که ازدواج کنی بهتره به ایران بر نگردی چون بعیده پسرهای ایرانی تا اونموقع انقدر از لحاظ فکری رشد کرده باشن!

Ario_80
September 18th, 2011, 06:44 PM
من هم ضمن تایید نظر simon3333 در مورد سن از یه جنبه شخصی احتمالا حاضر نمیشم با همچین خانمی ازدواج کنم.
چون تو همین ایران با این قوانین سفت و سخت و کنترل نسبی والدین دختر سالم کم پیدا میشه و این مسئله باعث بدبینی پسرا شده (و بالعکس)
تصور اینکه اون خانم 4 سال در محیط ازاد باشه بدون اینکه کنترل خاصی روشون باشه و مهمتر از همه اینکه امکان تحقیق در مورد گذشته ایشون نباشه، واقعا برام سخته با همچین کیسی ازدواج کنم.

دوست عزیز شما دارید درباره یکی از آفریده های خدا صحبت می کنید که از اتفاق "انسان" هست. یعنی چی دختر سالم پیدا نمیشه؟؟؟؟ و این یعنی چی که کنترل خاصی روشون نیست؟؟؟ دخترخانم بااستعدادی که با وجود همه محدودیت ها تونسته از همه سد ها رو عبور کنه و پذیرش دکتری بگیره شایسته یه نگاه مناسب تر نیست؟

Ario_80
September 18th, 2011, 06:57 PM
دوستان توجه کنین آقایون یا خانم ها احساس کنترل روی همیدیگر رو ندارن. این چیزی که بهش میگین کنترل بهتر بگیم احساس مسئولیت. چون زن و شوهر به همدیگه علاقه دارن در برابر همیدیگه احساس مسؤلیت می کنن و یه جورایی نگران هم هستن. دیگه اون دوران مرد سالاری و زن سالاری تموم شده الان دوران شایسته سالاری هست.
از اون جایی که درس تمام وقت آدم رو می گیره ، قبول کنین که اگه کسی قصد ادامه تحصیل و طی کردن درجات عالی علمی رو داره بهتر که فکر ازدواج رو از سرش بیرون کنه و یا حداقل سطح انتخابش رو محدود کنه. ما نمی تونیم کاری که متفاوت با فرهنگ خودمون هست رو انجام بدیم و بعد انتظار داشته باشیم همه ما رو قبول کنن. مثلا دختری که ۴ سال خارج از کشور بوده نباید انتظار داشته باشه که وقتی برگشت کلی پسر بیان خواستگاریش!! بهر حال ما باید انتخاب کنیم. من به شخصه ترجیح می دم با یه دختر غیر ایرانی ازدواج کنم چون اگه می خواستم با یه دختر ایرانی ازدواج کنم تا الان که ایران هستم این کارو می کردم. هر روز داریم هموطن های خودمونو می بینیم، دختری که فکر می کنی چقدر عاقل با یه تحقیق کوچیک ۵ دوست پسر که ۳ تا شون دوست های خودتن رو تو رزومه اون خانم پیدا می کنی. حداقل یه دختر خارجی که با این فرهنگ آشنا نیست بهتر از دختر ایرانی هست که با این فرهنگ آشنا هست و عمدا این کارو می کنه.(البته این مثال هایی که زدم هم برای آقایون هست و هم برای خانم ها و البته من منکر این نمی شم که همه جا و بین هر جنسیتی خوب و بد هست ولی ما باید بر اساس اکثریت حرف بزنیم )

این بحث دوست پسر/دختر داشتن هم خیلی جالبه. فکر نمی کنی خانمی/آقایی که تا قبل از ازدواجش با هیچ پسری/دختری معاشرت نداشته ممکن هست مشکلاتی از لحاظ روحی و جسمی داشته باشه؟ یا اینکه هیچوقت رشد مناسبی برای ازدواج و زندگی مشترک رو پیدا نکنه؟ شما میخواید با یه بچه ازدواج کنید که ظاهر بزرگسال داره یا واقعا علاقه مند هستید که همسر و شریک زندگی داشته باشید؟ البته این حق برای دوستان محفوظ هست که بخوان با یکی مثل خودشون ازدواج کنن.

far_lost
September 18th, 2011, 06:58 PM
من یه سوال دارم
دارم واسه اسپانیا APPLY می کنم و قصدم واسه تحصیل اونجا جدیه اما سوالی که دارم اینه که دوست دخترم که البته همسر آیندمه بیشتر اقوامش سوئد هستن و بهش قول دادن تا حداکثر دو سال دیگه اقامت دائم سوئد رو واسش می گیرن.تا اون موقع من اسپانیا هستم خواستم بدونم اگه از اونجا برم سوئد و با دوست دخترم ازدواج کنم چون اون اقامت دائم رو گرفته بدون هیچ مشکلی اقامت دائم سوئد رو هم به من میدن؟؟؟ یا کلی ماده و تبصره و قانون داره ؟؟؟

ضمنا اگه تو ایران ازدواج کنیم بعد کار اقامتش درست بشه خود به خود به منم اقامت میدن؟در کل روش اول رو پیشنهاد می کنین یا دوم؟

ممنون میشم اگه کسی اطلاعاتی داره راهنمایی کنه

Ario_80
September 18th, 2011, 06:59 PM
کسی نگفت که بده یا خوبه! اگه منظورتون من بودم گفتم یه دختر با ۵ تا پسر دوست باشه بده نه یه دختر با یه پسر دوست باشه!! بله همه جا دوست پسر و دوست دختر هست ولی یکی با یکی نه یکی با پنج تا!! متاسفانه ما ایرانی ها تو همه چی یه جورایی شورشو در می یاریم. توهین به کسی نباشه ولی این واقعیت! کسی که به صورت مخفیانه با چند نفر دوست(فرق نمی کنه پسر یا دختر) واقعا به تنها چیزی که فکر نمی کنه عشق و علاقه هست و به تنها چیزی که فکر می کنه هوس!! ببخشید اگه یه خورده آزادانه حرف زدم

این مسئله که شما می گید خیلی نادر هست و اصلا عمومیت نداره. یادتون باشه که همیشه دخترخانم ها نقطه توجه هستن و گاهی چندتا پسر عاشق یه نفر میشن و این معنیش نیست که این خانم با چند نفر دوست شده.

simon3333
September 18th, 2011, 07:22 PM
این مسئله که شما می گید خیلی نادر هست و اصلا عمومیت نداره. یادتون باشه که همیشه دخترخانم ها نقطه توجه هستن و گاهی چندتا پسر عاشق یه نفر میشن و این معنیش نیست که این خانم با چند نفر دوست شده.
نمی دونم شما در فضا زندگی می کنین یا در زمین. ولی جایی که من زندگی می کنم این مسئله عمومیت داره و اگه یه سر بین آشنایانتون تحقیق کنین از این موارد که اغلب منجر به طلاق میشه می بینین.
راستی جواب سوال قبلی تونم خیلی باحال بود چون من اصلا منظورم دوستی یه دختر با یه پسر نبود(من گفتم یکی با پنج تا!!). در ضمن بعید می دنم کسی با دوست پسر داشتن بزرگ شده باشه و توانایی ازدواج پیدا کرده باشه؟!! این دیگه از اون حرفا بود!!
گذشته از این ها ما باید بر اساس فرهنگ جامعه و کشور حرف بزنیم! اینجا ایرانه نه آمریکا!! ایشاالله اگه رفتین خارج می تونین آزادانه عمل کنین! یعنی واقعا یه مرد ایرانی حاضر میشه با یه زن که کلی با دوس پسرش عکس و خاطره داره از دواج کنه؟!!(و بر عکس!) البته منکر این نمی شم که اگه با هم دوست باشن و بعد ازدواج کنن الزاما بده.

marjanmohajer
September 18th, 2011, 07:23 PM
آقايون محترمى كه شديدا بر اين نظرند كه دختر ايرانى خوب پيدا نمى شه و اونورى ها بهترند چون حداقل تو فرهنگشون اين مسايل نيست و.... و حكم به بى نقص بودن مردان محترم ايرانى و منطق كاملشون دارند ممكنه براى روشن تر شدن بحث بفرمايند اصولا تعريف خوب بودن از نظرشون چى هست و توقعاتشون از يك همسر چيه تا بهتر بشه در اين مورد اظهار نظر كرد؟

marjanmohajer
September 18th, 2011, 07:30 PM
چطور مى شه به راحتى در مورد خانم ها قضاوت كرد در حاليكه حتى در قدم اول معتقد به تساوى حقوق آن ها با آقايون نيستيم وهنوز آنها را مانند اشيا در تملك خود مى دانيم!!!جالبه كه با اين طرز فكر مى خواهيم با يك دختر اروپايى يا امريكايى ازدواج كنيم كه اجازه تعرض به كوچكترين حقش را به ديگران نمى دهد.

attanew
September 18th, 2011, 07:35 PM
با سلام به دوستان عزیز :)

از نظر من دختر واجد شرایط برای ازدواج * دختری نیست که قبل از ازدواج با کسی بوده یا نبوده. ازدواجی که ارزیابیش بر روی همچین مسایلی باشد نشان دهنده عدم شناخت افراد از قضیه ازدواج دارد. ازدواج برای این هست که شما زندگی خود را با کس دیگه ای بسازید. پس برای یافتن شریکتان باید به شناخت خود برسید تا بتوانید همراهتان را در این سفر انتخاب کنید. هدفتان یافتن شریک هست. و مساله ای مثل با کسی بودن یا نبودن نمی تواند معیار مناسبی باشد.

یکی از اساسی ترین مشکلات جامعه ایران نیز همین هست، نوع نگاه فرق دارد. به جای همراه ( در مسیر زندگی) دنبال همسر ( داشتن یک همبستر)؛ به جای توجه به خصایص اخلاقی دنبال دختر چشم گوش بسته هستند؛ به جای توجه به حال در گذشته طرف حیرانند....

به هر حال باید دانست که ازدواج همراه و هم دل پیدا کردن هست نه .......


*دختر سالم یا غیر سالم اصطلاح کاملا غلطی هست، که بر گرفته از همان خاصیت تملک گرایی نسبت به زنها هست که در جامعه ما وجود دارد.

far_lost
September 18th, 2011, 07:42 PM
من یه سوال دارم
دارم واسه اسپانیا APPLY می کنم و قصدم واسه تحصیل اونجا جدیه اما سوالی که دارم اینه که دوست دخترم که البته همسر آیندمه بیشتر اقوامش سوئد هستن و بهش قول دادن تا حداکثر دو سال دیگه اقامت دائم سوئد رو واسش می گیرن.تا اون موقع من اسپانیا هستم خواستم بدونم اگه از اونجا برم سوئد و با دوست دخترم ازدواج کنم چون اون اقامت دائم رو گرفته بدون هیچ مشکلی اقامت دائم سوئد رو هم به من میدن؟؟؟ یا کلی ماده و تبصره و قانون داره ؟؟؟
یا اینکه تو ایران ازدواج کنیم بعد کار اقامتش درست بشه خود به خود به منم اقامت میدن؟در کل روش اول رو پیشنهاد می کنین یا دوم؟

ممنون میشم اگه کسی اطلاعاتی داره راهنمایی کنه


کسی جواب منو نمیده؟؟! دو راه جلومه که موندم کدومش بهتره

simon3333
September 18th, 2011, 07:45 PM
آقايون محترمى كه شديدا بر اين نظرند كه دختر ايرانى خوب پيدا نمى شه و اونورى ها بهترند چون حداقل تو فرهنگشون اين مسايل نيست و.... و حكم به بى نقص بودن مردان محترم ايرانى و منطق كاملشون دارند ممكنه براى روشن تر شدن بحث بفرمايند اصولا تعريف خوب بودن از نظرشون چى هست و توقعاتشون از يك همسر چيه تا بهتر بشه در اين مورد اظهار نظر كرد؟
خیلی ممنونم از شما که اینقدر محترمانه و منطقی سوال کردین والبته منم سعی می کنم درست جواب بدم. ببخشید اگه حرفام تند چون سوال پرسیدین من جواب دادم وگرنه قصدم بحث کردن نیست.
اولا من حکم به بی نقص بودن مردان ایرانی ندادم و فقط در نقش یه مرد نظر خودم رو گفتم و در تمامی توضیحاتی که دادم عنوان (و برعکس) یا شبیه به اون رو استفاده کردم!
متاسفانه ازدواج به سبک ایرانی! فقط زندگی کردن نیست. از همون مراسم خواستگاری تا شروع زندگی کم کمش ۱۰ میلیون میشه برای یه جوون که کل سرمایش ۱ میلیونم نیست! بعد باید ۱۹۹۰ سکه ۶۰۰ هزار تومنی مهریه کنه که معمولا صبح بعد از ازدواج از اون مرد بیچاره گرفته می شه و یا تا آخر عمر باید قسط بده! و بعد در شروع زندگی این خانم نه هیچ نوع آشپزی می کنه و نه به شوهرش کمک می کنه و صرفا در نقش یه شاهزاده خانم حکم رانی می کنه و دستور می ده و هر روز نداشته های شوهرشو بهش یادآوری میکنه و تنها چیزی هایی که شاید داشته باشه (تیپ و قیافه و احتمالا مدرک درسی!) به رخ شوهرش می کشه و هر روز از حقوق زنان و جایگاه رفیعشون در جامعه صحبت می کنه و ظلمی که سال ها به اون ها شده! و اصولا شما دختری رو پیدا نمی کنین که دوست پسر نداشته باشه. من به عنوان یه مرد نمی تونم با یکی که با یه مرد دیگه کلی خاطره داره ازدواج کنم!
متاسفانه با عوض شدن قوانین کشور همه چیز در حال حاضر داره به نفع زن ها تمون میشه.گذشته از همه این ها چرا آدم باید یه اروپایی خوشکل رو به دختر ایرانی ترجیح بده؟! اگر بهتر نباشن مطمئنا بدتر نیستند!
باز هم ببخشید اگه تند حرف زدم.

attanew
September 18th, 2011, 07:46 PM
آقايون محترمى كه شديدا بر اين نظرند كه دختر ايرانى خوب پيدا نمى شه و اونورى ها بهترند چون حداقل تو فرهنگشون اين مسايل نيست و.... و حكم به بى نقص بودن مردان محترم ايرانى و منطق كاملشون دارند ممكنه براى روشن تر شدن بحث بفرمايند اصولا تعريف خوب بودن از نظرشون چى هست و توقعاتشون از يك همسر چيه تا بهتر بشه در اين مورد اظهار نظر كرد؟

دوست عزیز:)

بیان خوب و بد بودن همان اشتباهی هست که باید اصلاح شود، تنها نوعی توافق و تفاهم بین طرفین هست که باید باهم به اشتراک گذاشته شود. ولی متاسفانه نوع نگاه همانند خرید خانه یا ماشین هست. نوع فرهنگی که ما داریم مشترک هست. در نتیجه برای یافتن شریک دختر و پسر ایرانی با هم تفاهم و توافق بیشتری دارند. شما به عنوان یک پسر ایرونی نمی تونید با همان فرهنگ مرد سالاری با زن آمریکایی زندگی کیند زمانی ایشون از کوچکترین حقوق خودش آگاه هست. زمانی که اصلا برایش قابل درک نیست که شما با نگاهتان بخواهید تملکتان را نشان دهید. دختر آمریکایی فرهنگش از دختر ایرانی بالاتر هست ولی این دختر همراه مناسبی برای یک پسر ایرونی با فرهنگ ایرونی نخواهد بود. بلکه برای همان پسر آمریکایی که مناسب خواهد بود که زن را اول انسان می داند.

simon3333
September 18th, 2011, 07:54 PM
با سلام به دوستان عزیز :)
یکی از اساسی ترین مشکلات جامعه ایران نیز همین هست، نوع نگاه فرق دارد. به جای همراه ( در مسیر زندگی) دنبال همسر ( داشتن یک همبستر)؛ به جای توجه به خصایص اخلاقی دنبال دختر چشم گوش بسته هستند؛ به جای توجه به حال در گذشته طرف حیرانند....
به هر حال باید دانست که ازدواج همراه و هم دل پیدا کردن هست نه .......
*دختر سالم یا غیر سالم اصطلاح کاملا غلطی هست، که بر گرفته از همان خاصیت تملک گرایی نسبت به زنها هست که در جامعه ما وجود دارد.
ایرادی نداره دوست عزیز باشه منم با شرایطی که شما گفتین قبول دارم فقط یه چیزی این ارتباط (همراه بودن) باید دو طرفه باشه؟ درسته؟ من چجوری می تونم زنی رو به عنوان همراه و دوست خودم تو زندگی انتخاب کنم که از من ۴۰۰ میلیون سفته به عنوان هدیه می گیره؟!!

attanew
September 18th, 2011, 08:00 PM
ایرادی نداره دوست عزیز باشه منم با شرایطی که شما گفتین قبول دارم فقط یه چیزی این ارتباط (همراه بودن) باید دو طرفه باشه؟ درسته؟ من چجوری می تونم زنی رو به عنوان همراه و دوست خودم تو زندگی انتخاب کنم که از من ۴۰۰ میلیون سفته به عنوان هدیه می گیره؟!!

ببینید این مشکل به خاطر عدم حمایت از زنان بوده هست. زنانی که در طول تاریخ ایران بیشترین ظلم رو متحمل شده اند. آن هم ظلمی که با تایید مردها شده هست. می گویند وقتی ظلمی می شود و تو سکوت کنی چون به تو ربطی نداشته هست. در آینده ای نه چندان نزدیک تو رو نیز تحت تاثیر قرار خواهد داد.

آن زمانی که زنها ( همچنان ادامه دارد) در دادگاهها همواره محکوم بودند، آنگاه که زنان در خانه ها به دلیل شکاک بودن مرد مبحوس بودند، آنزمان که زن حتی نمی تواند به راحتی از شوهر معتادش ، بزنش یا بیمارش جدا شود یا حتی بعد جدایی بدلیل عدم حمایت به فقر دچار می شد....باید ماها اعتراض می کردیم تا مانع بشویم. نکردیم تا الان این مورد اتفاق افتاده هست. و دختر ها نگران هستند و تضمین می خواهند.

ولی من توصیه می کنم، به همان دختر ثابت کن که حقوقش را قبول داری، بهش اثبات کن که زور نخواهی گفت، حقوقتا هنگام جدایی از زندگی ساخته شده برابر خواهد بود...آنوقت ایشان قبول خواهند کرد. ....

marjanmohajer
September 18th, 2011, 08:09 PM
خیلی ممنونم از شما که اینقدر محترمانه و منطقی سوال کردین والبته منم سعی می کنم درست جواب بدم. ببخشید اگه حرفام تند چون سوال پرسیدین من جواب دادم وگرنه قصدم بحث کردن نیست.اولا من حکم به بی نقص بودن مردان ایرانی ندادم و فقط در نقش یه مرد نظر خودم رو گفتم و در تمامی توضیحاتی که دادم عنوان (و برعکس) یا شبیه به اون رو استفاده کردم! متاسفانه ازدواج به سبک ایرانی! فقط زندگی کردن نیست. از همون مراسم خواستگاری تا شروع زندگی کم کمش ۱۰ میلیون میشه برای یه جوون که کل سرمایش ۱ میلیونم نیست! بعد باید ۱۹۹۰ سکه ۶۰۰ هزار تومنی مهریه کنه که معمولا صبح بعد از ازدواج از اون مرد بیچاره گرفته می شه و یا تا آخر عمر باید قسط بده! و بعد در شروع زندگی این خانم نه هیچ نوع آشپزی می کنه و نه به شوهرش کمک می کنه و صرفا در نقش یه شاهزاده خانم حکم رانی می کنه و دستور می ده و هر روز نداشته های شوهرشو بهش یادآوری میکنه و تنها چیزی هایی که شاید داشته باشه (تیپ و قیافه و احتمالا مدرک درسی!) به رخ شوهرش می کشه و هر روز از حقوق زنان و جایگاه رفیعشون در جامعه صحبت می کنه و ظلمی که سال ها به اون ها شده! و اصولا شما دختری رو پیدا نمی کنین که دوست پسر نداشته باشه. من به عنوان یه مرد نمی تونم با یکی که با یه مرد دیگه کلی خاطره داره ازدواج کنم!متاسفانه با عوض شدن قوانین کشور همه چیز در حال حاضر داره به نفع زن ها تمون میشه.گذشته از همه این ها چرا آدم باید یه اروپایی خوشکل رو به دختر ایرانی ترجیح بده؟! اگر بهتر نباشن مطمئنا بدتر نیستند!باز هم ببخشید اگه تند حرف زدم.حرف جالبى زديد اينكه قوانين به نفع خانم ها در حال تغيير است كدوم نفع من كه نديدم....بگذريم در شرايط فعلى اگر پسرى يك ميليون هم سرمايه ندارد بهتر است فعلا تصميم به ازدواج را به تاخير بيندازد چرا كه شروع زندگى فقط خرج و مخارج اوليه اش نيست و مسايل ديگرى هم به دنبالش هست.تمام دخترها هم آنگونه كه فرموديد نيستند فقط انتخابتان بايد با شناخت و آگاهانه باشد اينطور كه به نظر مى رسد مردى سنتى و متعصب هستيد ولى با اين تفاسير مى خواهيد با يك خارجى خوشگل تر از ايرانى ازدواج كنيد كه چيزى به اين نام در خون و رگش نيست( اينجا همه مى گويند چرا خانم هاى ايرانى همه زيبا هستند. پس بدانيد زيبايى اشكال مختلفى دارد)اميدوارم همه آقايون براى داشتن زندگى مشترك موفق نسبت به درك و رعايت حقوق خانم ها توجه بيشترى نشان بدهند.

bijan.bnd
September 18th, 2011, 08:11 PM
من هم ضمن تایید نظر simon3333 در مورد سن از یه جنبه شخصی احتمالا حاضر نمیشم با همچین خانمی ازدواج کنم.
چون تو همین ایران با این قوانین سفت و سخت و کنترل نسبی والدین دختر سالم کم پیدا میشه و این مسئله باعث بدبینی پسرا شده (و بالعکس)
تصور اینکه اون خانم 4 سال در محیط ازاد باشه بدون اینکه کنترل خاصی روشون باشه و مهمتر از همه اینکه امکان تحقیق در مورد گذشته ایشون نباشه، واقعا برام سخته با همچین کیسی ازدواج کنم.
شرمنده رک میگم ولی اوج خودخواهی و نگاهی بد به خانمها در شما کاملا مشخصه و دید شما به یه خانم اینه که همش باید کنترلش کرد و یه نفر بالای سرش باید باشه

simon3333
September 18th, 2011, 08:14 PM
ببینید این مشکل به خاطر عدم حمایت از زنان بوده هست. زنانی که در طول تاریخ ایران بیشترین ظلم رو متحمل شده اند. آن هم ظلمی که با تایید مردها شده هست. می گویند وقتی ظلمی می شود و تو سکوت کنی چون به تو ربطی نداشته هست. در آینده ای نه چندان نزدیک تو رو نیز تحت تاثیر قرار خواهد داد.
آن زمانی که زنها ( همچنان ادامه دارد) در دادگاهها همواره محکوم بودند، آنگاه که زنان در خانه ها به دلیل شکاک بودن مرد مبحوس بودند، آنزمان که زن حتی نمی تواند به راحتی از شوهر معتادش ، بزنش یا بیمارش جدا شود یا حتی بعد جدایی بدلیل عدم حمایت به فقر دچار می شد....باید ماها اعتراض می کردیم تا مانع بشویم. نکردیم تا الان این مورد اتفاق افتاده هست. و دختر ها نگران هستند و تضمین می خواهند.

ولی من توصیه می کنم، به همان دختر ثابت کن که حقوقش را قبول داری، بهش اثبات کن که زور نخواهی گفت، حقوقتا هنگام جدایی از زندگی ساخته شده برابر خواهد بود...آنوقت ایشان قبول خواهند کرد. ....
حرفات دلنشین ، متین و زیباست. ولی اون زمان زن ها این مسئله رو پذیرفته بودن و شکایتی نداشتن. وقتی کسی شکایت نمی کنه و قبول می کنه و کوتاه میاد بقیه (مردها) بهشون زور می گن این طبیعی!! زن ها اشکال از خودشون بوده که قبول کردن شرایط رو! وظیفه مرد ها که نبوده به زن ها حقوقشون رو یاد آوری کنن. خودشون این شرایط رو دوست داشتن و الان که از اون شرایط بدشون اومده شروع به قیام کردن تا اشتباه خودشون رو به مردها نسبت بدن
نه عزیز ما ثابت کردیم بهش ولی امان از قدرت طلا و پول!

marjanmohajer
September 18th, 2011, 08:17 PM
ایرادی نداره دوست عزیز باشه منم با شرایطی که شما گفتین قبول دارم فقط یه چیزی این ارتباط (همراه بودن) باید دو طرفه باشه؟ درسته؟ من چجوری می تونم زنی رو به عنوان همراه و دوست خودم تو زندگی انتخاب کنم که از من ۴۰۰ میلیون سفته به عنوان هدیه می گیره؟!!

دوستمون توضيح مفصلى در اين مورد دادند ومن مي خوام نكاتى را به آن اضافه كنم:در حقوق ايران وقتى شما توانايى پرداخت مهريه را ندارى تنها لطف دادگاه به خانم ها قسط بندى آن است كه اينجورى تا زمان مرگش هم نمى تونه اون را وصول كنه و عملا به دردش نمى خوره و ديگه اينكه در عوض اينجا بدون هيچ عذرى بايد تمام داراييتان را با ايشان نصف كنيد. فكر كنم اينجورى عادلانه تره نه (:

heavenboy
September 18th, 2011, 08:20 PM
زدواج با یک خانوم خارجی (اروپایی و امریکایی ) رو میپسندم چون :

1: از خاله زنک بازیهای خانومای ایرانی به دور هستم.
2:از غیبت خانومای ایرانی به دور هستم.
3:از حسادت خانومای ایرانی به دور هستم.
4:از چشم و هم چشمی های خانومای ایرانی به دور هستم.
5:از جلوی شوهر موش بودنو پشت سر شوهر شیر شدنه خانومای ایرانی به دور هستم.

ادعای خوب بودن ندارم ولی اگه اخلاق بدیم دارم به پاس داشتن همسری که هیج کدوم این اخلاقا رو نداره سعی میکنم بهتر از قبل زندگی کنم.

Geek
September 18th, 2011, 08:20 PM
ازدواج با هر فرمی {رسمی، غیر رسمی و ....} حول فقط یه چیز اعتبار داره و فقط اون یه مفهوم هست که بهش معنی میده: عشق

تمام بحثها سر خیانت و فرهنگ و خوبی و بدی و ... به نظر من بیهوده است چون اصولا رابطه ای که بدون این بخواد ادامه پیدا کنه، بیخوده و دیر یا زود فاسد میشه، حالا داریم بحث میکنم چیکار کنیم فاسد نشه؟!!
خوب معلومه طبق سنت معمول بهتره ترشیش بندازیم، یا نمک سود کنیم....ولی در اون صورت دیگه اون رابطه معنای و کارکرد خودشو از دست داده، میخوام صدسال سیاه هم نباشه....

حالا این رابطه میخواد قبل از رفتن شکل بگیره یا بعد از رفتن، مهم اینه که به درستی شکل بگیره، هرکجا باشه و بین هر کسی که باشه.....تا وقتی هم اعتبار داره که کانون گرمش حفظ بشه ...

simon3333
September 18th, 2011, 08:23 PM
حرف جالبى زديد اينكه قوانين به نفع خانم ها در حال تغيير است كدوم نفع من كه نديدم....بگذريم در شرايط فعلى اگر پسرى يك ميليون هم سرمايه ندارد بهتر است فعلا تصميم به ازدواج را به تاخير بيندازد چرا كه شروع زندگى فقط خرج و مخارج اوليه اش نيست و مسايل ديگرى هم به دنبالش هست.تمام دخترها هم آنگونه كه فرموديد نيستند فقط انتخابتان بايد با شناخت و آگاهانه باشد اينطور كه به نظر مى رسد مردى سنتى و متعصب هستيد ولى با اين تفاسير مى خواهيد با يك خارجى خوشگل تر از ايرانى ازدواج كنيد كه چيزى به اين نام در خون و رگش نيست( اينجا همه مى گويند چرا خانم هاى ايرانى همه زيبا هستند. پس بدانيد زيبايى اشكال مختلفى دارد)اميدوارم همه آقايون براى داشتن زندگى مشترك موفق نسبت به درك و رعايت حقوق خانم ها توجه بيشترى نشان بدهند.
یه تحقیق در باره قوانین جدید بکنین می فهمین که تا سال بعد مردها مثل گذشته زن ها قرار بشن!!والا اینکه اون ها میگن زنان ایرانی خوشکل هستن بحثش جداست. بله خوشکلی از دید یه خارجی فرق می کنه ولی ما نسبت به ایران حرف می زنیم و از نظر خودمون و همه افراد بسیار واضح که دخترای اروپایی قابل مقایسه با دخترای ایرانی نیست! خیالت راحت باشه من تحقیق کردم خوبم که به این مسائل بیشتر از هر ایرانی پایبند باشه پیدا میشه

attanew
September 18th, 2011, 08:24 PM
جون من یه نگاهی به پست منم بندازین ثواب داره

دوست عزیز

به نظر من قضیه ی شما بیشتر جزئی هست و جواب خاص دارد. من سعی می کنم جواب بدهم:

فکر کنم اگر قرار به اقامت گرفتن باشد فرقی نخواهد کرد که شما کجا هستید البته بودن تو اروپا به صورت قانونی نکته مثبت هست. از دست دادن دو سال اگر هدفتان تجصیل هست یکم ممکنه براتون مانع ادامه تحصیل باشه..

موفق باشید:)

saeed_oroomy
September 18th, 2011, 08:25 PM
من هم ضمن تایید نظر simon3333 در مورد سن از یه جنبه شخصی احتمالا حاضر نمیشم با همچین خانمی ازدواج کنم.
چون تو همین ایران با این قوانین سفت و سخت و کنترل نسبی والدین دختر سالم کم پیدا میشه و این مسئله باعث بدبینی پسرا شده (و بالعکس)
تصور اینکه اون خانم 4 سال در محیط ازاد باشه بدون اینکه کنترل خاصی روشون باشه و مهمتر از همه اینکه امکان تحقیق در مورد گذشته ایشون نباشه، واقعا برام سخته با همچین کیسی ازدواج کنم.

همین چیزایی که شما گفتی برا پسرا هم صادقه...وختی یه پسری خاستگاری دختری بره همین مسایل مطرح میشه...به نظر من اگه یه نفر اگر آدمی باشه گه بخاد نقش بازی کنه و خودشو آدم مثبت و خوبی نشون بده و پایبند به خانواده و ....در نهایت خود واقعیشو نشون خواهد داد...سلوک و رفتار و طرز صحبت کردن و افکار چیزی نیست که بشه همیشه قایمش کرد و چه پسر و چه دختر دروغش معلوم میشه...این مشایل تو خود ایران هم مطرح هست...ممکن یه خانواده از یه شهرستان به شهرستان دیگه مهاجرت کنن..ولی سلوک و رفتار و طرز صحبت کردن و افکارشونو نمیتونن قایم بکنن

simon3333
September 18th, 2011, 08:27 PM
دوستمون توضيح مفصلى در اين مورد دادند ومن مي خوام نكاتى را به آن اضافه كنم:در حقوق ايران وقتى شما توانايى پرداخت مهريه را ندارى تنها لطف دادگاه به خانم ها قسط بندى آن است كه اينجورى تا زمان مرگش هم نمى تونه اون را وصول كنه و عملا به دردش نمى خوره و ديگه اينكه در عوض اينجا بدون هيچ عذرى بايد تمام داراييتان را با ايشان نصف كنيد. فكر كنم اينجورى عادلانه تره نه (:
ماهی ۶۰۰ هزار تومن بابت هیچ چی کمه؟!!!!!!
من فکر اون جا رو هم کردم. باشه هرچی من داشتم!!!! با اون زن شریک می کنم تازه بیشترشم می دم به اون!! حداقل خیالم راحت بابت نداشته هایم نباید ۴۰۰ میلیون سفته بدم!

far_lost
September 18th, 2011, 08:29 PM
دوست عزیز

به نظر من قضیه ی شما بیشتر جزئی هست و جواب خاص دارد. من سعی می کنم جواب بدهم:

فکر کنم اگر قرار به اقامت گرفتن باشد فرقی نخواهد کرد که شما کجا هستید البته بودن تو اروپا به صورت قانونی نکته مثبت هست. از دست دادن دو سال اگر هدفتان تجصیل هست یکم ممکنه براتون مانع ادامه تحصیل باشه..

موفق باشید:)

مرسی از جوابتون


از دست دادن دو سال اگر هدفتان تجصیل هست یکم ممکنه براتون مانع ادامه تحصیل باشه..

اینه میشه بیشتر توضیح بدید متوجه نشدم!


فقط اینو میخوام بدونم اگر دوست دخترم اقامت دائم رو بگیره و بعد من برم سوئد ازدواج کنیم به طور حتم به منم اقامت دائم میدن یا نه؟میگن که آره ولی میخوام مطمئن بشم

Ario_80
September 18th, 2011, 08:30 PM
یه تحقیق در باره قوانین جدید بکنین می فهمین که تا سال بعد مردها مثل گذشته زن ها قرار بشن!!والا اینکه اون ها میگن زنان ایرانی خوشکل هستن بحثش جداست. بله خوشکلی از دید یه خارجی فرق می کنه ولی ما نسبت به ایران حرف می زنیم و از نظر خودمون و همه افراد بسیار واضح که دخترای اروپایی قابل مقایسه با دخترای ایرانی نیست! خیالت راحت باشه من تحقیق کردم خوبم که به این مسائل بیشتر از هر ایرانی پایبند باشه پیدا میشه! شما چون تو فکرت نیست ندیدی! ندیدن دلیل بر نبودن نیست پس حکم کلی ندین!

شما به نظر میاد که پسر سر بزیری باشی و اهل مهمونی هم نیستی. شما خانم های ایرانی رو تو حجاب می بینی در حالیکه غربی ها رو تمام قد و بعضا تو لباس های جذاب. باید اجازه بدی این مقایسه رو کسانی انجام بدن که هردو حالتش رو دیدن یا خودشون زن هستن. حتی زن های کشور همسایه خودمون ترکیه هم حسرت زیبایی زن های ایرانی رو می خورن و این حرف رو بارها و بارها هم از زبون زن های غربی شنیدم. جالب اینجاست که علاوه بر ظاهر، نوع حرکات و رفتار و نگاه دخترخانم های ایرانی هم جذابیتی چندین برابر داره.

attanew
September 18th, 2011, 08:33 PM
زدواج با یک خانوم خارجی (اروپایی و امریکایی ) رو میپسندم چون :

1: از خاله زنک بازیهای خانومای ایرانی به دور هستم.
2:از غیبت خانومای ایرانی به دور هستم.
3:از حسادت خانومای ایرانی به دور هستم.
4:از چشم و هم چشمی های خانومای ایرانی به دور هستم.
5:از جلوی شوهر موش بودنو پشت سر شوهر شیر شدنه خانومای ایرانی به دور هستم.

ادعای خوب بودن ندارم ولی اگه اخلاق بدیم دارم به پاس داشتن همسری که هیج کدوم این اخلاقا رو نداره سعی میکنم بهتر از قبل زندگی کنم.

من با اجازتون متنتون رو بازنویسی می کنم تا بهتر مفهومش رسانده شود...

ازدواج با یک فرد خارجی (اروپایی و امریکایی ) رو میپسندم چون :

1: از خاله زنک بازیهای ایرانی ها به دور هستم.
2:از غیبت ایرانی ها به دور هستم.
3:از حسادت ایرانی به دور هستم.
4:از چشم و هم چشمی های ایرانی به دور هستم.
5:از جلوی همسر موش بودن و پشت سر ایشون شیر شدنه ایرانی به دور هستم.

ادعای خوب بودن ندارم ولی اگه اخلاق بدیم دارم به پاس داشتن همسری که هیج کدوم این اخلاقا رو نداره سعی میکنم بهتر از قبل زندگی کنم.
-----------------------------------------------------

این اخلاق بد برای همه ی ایرانی هاست، وقتی به یک جنسیت خاص نسبت داده می شود همان تبعیض جنسیتی نامیده می شود. همه اون موارد بالا در فرهنگ ماست، کی هست که خاله زنک بازی مردها رو ندیده باشد، کیست که غیبیت و حسادت مردها رو ندیده باشد...

Ario_80
September 18th, 2011, 08:33 PM
زدواج با یک خانوم خارجی (اروپایی و امریکایی ) رو میپسندم چون :

1: از خاله زنک بازیهای خانومای ایرانی به دور هستم.
2:از غیبت خانومای ایرانی به دور هستم.
3:از حسادت خانومای ایرانی به دور هستم.
4:از چشم و هم چشمی های خانومای ایرانی به دور هستم.
5:از جلوی شوهر موش بودنو پشت سر شوهر شیر شدنه خانومای ایرانی به دور هستم.

ادعای خوب بودن ندارم ولی اگه اخلاق بدیم دارم به پاس داشتن همسری که هیج کدوم این اخلاقا رو نداره سعی میکنم بهتر از قبل زندگی کنم.

جسارتا شما اصلا روی خانم ها شناخت ندارید!

simon3333
September 18th, 2011, 08:37 PM
شما به نظر میاد که پسر سر بزیری باشی و اهل مهمونی هم نیستی. شما خانم های ایرانی رو تو حجاب می بینی در حالیکه غربی ها رو تمام قد و بعضا تو لباس های جذاب. باید اجازه بدی این مقایسه رو کسانی انجام بدن که هردو حالتش رو دیدن یا خودشون زن هستن. حتی زن های کشور همسایه خودمون ترکیه هم حسرت زیبایی زن های ایرانی رو می خورن و این حرف رو بارها و بارها هم از زبون زن های غربی شنیدم. جالب اینجاست که علاوه بر ظاهر، نوع حرکات و رفتار و نگاه دخترخانم های ایرانی هم جذابیتی چندین برابر داره.
وای این دیگه از اون حرفا بود!!! زنای ترک به زنای ایرانی حسرت می خورن؟!! چرا اتفاقا پسر سر بزیری هم نیستم خیلی هم پرو هستم!! حجاب داشته باشه یا نداشته باشه فرقی نداره یعنی من دختر بی حجاب ندیدیم؟!! یعنی همه زن هایی ایرانی محجبه هستن؟! دیدم خوبم دیدم ولی بازم قابل مقایسه نیست عزیز. من نمی گم ایرانی ها زشت هستن می گم خوب داریم و خوبتر!! حالا شما به خودت نگیر همه جا استثنا داره. شما از همه خوشگل تر ما هم کوچیک شما!

attanew
September 18th, 2011, 08:39 PM
مرسی از جوابتون



اینه میشه بیشتر توضیح بدید متوجه نشدم!


فقط اینو میخوام بدونم اگر دوست دخترم اقامت دائم رو بگیره و بعد من برم سوئد ازدواج کنیم به طور حتم به منم اقامت دائم میدن یا نه؟میگن که آره ولی میخوام مطمئن بشم

شرمنده، من فکر کردم شما می خواهید ایران بمونید و بعد با خانمتون و اقامتون برید سوئد و ادامه تحصیل ( عذر می خوام).

Sky Guard
September 18th, 2011, 08:41 PM
به نظر من مشکل ازدواج با ایرانیو غیر ایرانی نیست، مساله اصلی ازدواج با یه آدم عاقل و فهمیده هست چه ایرانی باشه چه خارجی.

heavenboy
September 18th, 2011, 08:51 PM
من با اجازتون متنتون رو بازنویسی می کنم تا بهتر مفهومش رسانده شود...

ازدواج با یک فرد خارجی (اروپایی و امریکایی ) رو میپسندم چون :

1: از خاله زنک بازیهای ایرانی ها به دور هستم.
2:از غیبت ایرانی ها به دور هستم.
3:از حسادت ایرانی به دور هستم.
4:از چشم و هم چشمی های ایرانی به دور هستم.
5:از جلوی همسر موش بودن و پشت سر ایشون شیر شدنه ایرانی به دور هستم.

ادعای خوب بودن ندارم ولی اگه اخلاق بدیم دارم به پاس داشتن همسری که هیج کدوم این اخلاقا رو نداره سعی میکنم بهتر از قبل زندگی کنم.
-----------------------------------------------------

این اخلاق بد برای همه ی ایرانی هاست، وقتی به یک جنسیت خاص نسبت داده می شود همان تبعیض جنسیتی نامیده می شود. همه اون موارد بالا در فرهنگ ماست، کی هست که خاله زنک بازی مردها رو ندیده باشد، کیست که غیبیت و حسادت مردها رو ندیده باشد...

من نگفتم این اخلاقا رو مردای ایرانی ندارن.
اگه توجه کرده باشین گفتم من ازدواج با یک خانوم خارجی (اروپایی و امریکایی ) رو میپسندم .
اینایی که گفتم سلیقه ی شخصی خودم در جواب به موضوع تاپیک هست.

attanew
September 18th, 2011, 08:53 PM
حرفات دلنشین ، متین و زیباست. ولی اون زمان زن ها این مسئله رو پذیرفته بودن و شکایتی نداشتن. وقتی کسی شکایت نمی کنه و قبول می کنه و کوتاه میاد بقیه (مردها) بهشون زور می گن این طبیعی!! زن ها اشکال از خودشون بوده که قبول کردن شرایط رو! وظیفه مرد ها که نبوده به زن ها حقوقشون رو یاد آوری کنن. خودشون این شرایط رو دوست داشتن و الان که از اون شرایط بدشون اومده شروع به قیام کردن تا اشتباه خودشون رو به مردها نسبت بدن
نه عزیز ما ثابت کردیم بهش ولی امان از قدرت طلا و پول!

دوست عزیز:)

من تنها واقعیت ها رو گفتم که چطور یک پروسه ی رفتاری شکل گرفته هست. ولی این که وظیفه ی مردها بود یا نه!! باید عرض کنم که وظیفه ی مردها نبوده بلکه وظیفه ی همه انسان ها بوده که این حقوق رو تقدیم صاحبش کنند. اگر هم الان به سمت مردها نشانه رفته اند به دلیل این هست که مردها مقاومت می کنند. به جای قبول حقوق آنها ، همچنان اصرار بر نظام مردسالاری دارند . از جملات ساده گفتاری گرفته تا بحث های دادگاهی. زنها از جامعه خواستار حقوق هستند ولی متاسفانه مردها هست که بین زنها و جامعه قرار می گیرند.

اثبات کردن به حرف نمی تواند کافی باشد چون آنها ذهنیتشان فعلا مثبت نیست. شما باید با رفتارتان ثابت کنید. شما باید این احساس رو به زنها بدهید که کنار آنها برای حقوقشان خواهید جنگید. آنگاه این ها عوض خواهد شد.

attanew
September 18th, 2011, 08:55 PM
من نگفتم این اخلاقا رو مردای ایرانی ندارن.
اگه توجه کرده باشین گفتم من ازدواج با یک خانوم خارجی (اروپایی و امریکایی ) رو میپسندم .
اینایی که گفتم سلیقه ی شخصی خودم در جواب به موضوع تاپیک هست.

دوست عزیزم، تاپیک در مورد ازدواج هست نه ازدواج مردان. نتیجه اگر می خواهیم ازدواج داخل و خارج را نقد کنیم باید هر دو سمت را نقد کنیم نه فقط یک طرف را. این معیارهای شما خیلی پسندیده هست ولی باید در کلام طوری عنوان نشود که تنها مختصص زنها هست. :)

pimi810
September 18th, 2011, 09:06 PM
حتی زن های کشور همسایه خودمون ترکیه هم حسرت زیبایی زن های ایرانی رو می خورن و این حرف رو بارها و بارها هم از زبون زن های غربی شنیدم. جالب اینجاست که علاوه بر ظاهر، نوع حرکات و رفتار و نگاه دخترخانم های ایرانی هم جذابیتی چندین برابر داره.

فکر کنم این نظر شخصی شماست :) اگرم غربی ها این حسرت رو دارن به خاطر اینه که خانمهای ایرانی در حد هنرپیشه های اونا آرایش می کنن و به خودشون میرسن.

saeed_oroomy
September 18th, 2011, 09:18 PM
متاسفانه ایرانیا بعضی وختا اعتماد به نفس بیجایی دارن...مثلا فکر میکنن که باهوشترین آدمای دنیا هستن...من یه جا اینو مطرح کردم که با واکنش تند یه خارجی مواجه شدم و دیدم که تفکر بی پایه ای و اصلا اثبات شده نیست...در مورد زیبایی هم چیز اثبات نشده ای هستش و نمیشه گفت که ایرانیا حتما زیبا هستن...

marjanmohajer
September 18th, 2011, 09:47 PM
براى ازدواج با يك زن اروپايى يا امريكايى بايد مثل يك مرد اروپايى يا امريكايى فكر كرد و رفتار نمود، اگر هر كس اين قابليت ها را دارد ديگر نه جاى بحث است نه محكوم كردن صرف خانم هاى ايرانى.به اميد يك ازدواج پر از موفقيت و رضايت براى همه.

farhad64
September 18th, 2011, 09:50 PM
بابا دلتون خوشه دکون بازار درست کردین. پاشین برین آمریکا،اروپا،کانادا ازدواج کنین هم دختراش قشنگترن هم سیتیزن شیپ میگیرین به جای اینکه خودتونو 10 سال پ..ه کنید یهو همه ی مزایا رو به عنوان یک سیتیزن دریافت می کنید. مگه آدم عقلش کمه این همه خوبی رو ول کنه خودشو اسیر کنه یه لنگش تو این مملکت باشه یه لنگش اونور از زندگیت هیچی نفهمی. اینایی که موافق ازدواج تو ایرانن چند حالت براشون ممکنه:1-این آدما هیچ وقت آدمای خیلی خیلی موفق و در سطح خفن بالا نیستن یا نمیشن.مثلا هیچکدومشون عمرا یه استاد خفن MIT یا حتی یه بیزینسمن گردن کلفت در خارج از کشور نخواهند شد!!2-نگاهشون به بعضی آدمای موفق هستش که زن ایرانی دارن، ولی بابا جان اون طرف که داری نگاش میکنی شرط میبندم سنش بالای 40 هست،دوره زمونه عوض شده الان دیگه مثل 20 30 50 سال پیش نیست که رفتن به آمریکا و اروپا راحتتر بود و پیشرفت کردن هم به همچنین. 3-احساسات بیجا دارن!مثلا خیلی از دوستانی که موافق 100% زن ایرانی هستن حتما کلی مرددن که برن آمریکا یا کانادا چون اگر برن آمریکا ممکنه نتونن تا چند سال برگردن و خانواده رو ببینن!ببینید عزیزان باید انتخاب کنید!میخواید زندگیتون یه جوری باشه که 40 سال دیگه ملت دنیا برگردن بگن فلانی(شما) این کارها رو کرده کلی زندگی بشریت رو پیشرفت داده یا می خواین دنبال یه سری احساسات زودگذر مثل فدا کردن یه زندگی بهتر برای دیدن سال به سال خانواده هاتون باشید؟ چون اگر میخواین اولیه باشین بایس براش تاوان بدین. تاوانی که شخصا فکر می کنم دادنش می ارزه.

simon3333
September 18th, 2011, 10:27 PM
PIMI 810، Saeed_Oroomy و farhad64 دمتون گرم. کاملا موافقم.
به قول یه بزرگ(ش.نجفی) متاسفانه ایرانی ها همیشه با یه توهم بزرگ زندگی می کنن!!

kavos
September 18th, 2011, 10:33 PM
با سلام
میخوام یک بحث کلی کنم
زن ایرانی با خارجی فرق نداره کلا زن با زن فرق نداره در مرد ها هم همینطور البته منظورم به زیبایی و اینا نیست،مهم اون چیزیه که تو قلبته و عشق (علاقه شدید قلبی)
یکی میره زن میگیره به خاطر هیکلو قیافش و یکی میره شوهر میکنه به همین دلیل.اما اگر هم زن و هم مرد در کنار این چیزا به هم علاقه داشته باشن و بدونن که به دلایل مسائل کوچیک با هم درگیر نمیشن و کارشون به طلاق و این چیزا کشیده نمیشه این ازدواج خوبه،پس به شرطی خوبه که به هم علاقه مند باشیم اصولا اگر مردی به یک زنی علاقه مند است یا بالعکس در درونشان به خود می گویند که اصلا این حرف های معنی نداره.
حالا در مورد ایرانی :
ما ایرانی ها معمولا مثله اسمیگر (ارباب حلقه ها) آدم دو شخصیته هستیم و افکاری رو که درونمون میگذره به کسی حتی همسرمون هم نمیگیم.این یکی از دلایل بد ازدواج با ایرانی هاست.
خوبشم اینه اگر دلت بگیره میتونی از صمیم قلب با همسرت صحبت کنی اما اگه خارجی باشه باید یک ساعت فکر کنی و بعد یک ساعت هم اون دلگیریت برطرف میشه و آخرش چیزی بهش نمیگی و اون بیچاره دغ میکنه.بعضی ها هم میگن غیبت و اینا که باید به این عزیزان بگم اگه زنت در خارج باشه و در یک محیطی باشه که غیبت توش معنا نداره خوب اونم غیبت نمیکنه ;) حالا بعضی ها میگن که اگه زن ایرانی بگیری یهو دلش تنگ میشه میگه میخوام خانوادمو ببینم بهتره قبل از اینکه باهاش ازدواج کنی آرزوهاتو و هدفی که داری بهش بگی مثلا یکی از هدفت اینه که میخوای آمریکا زندگی کنی اما اگه اون قبول نکرد که هیچ به هم بزن اگر هم کرد باید تا آخر پای حرفش بمونه میدونم که واقعا سخته اما کسی که واقعا به فکره هدفشه میدونه چی میگم (حالا میگن چقدر این پسره کاووس سنگ دله،به خدا این حرفیو که زدم دل خودم گرفت:lipsrsealed:)
کلا در این مورد کبوتر با کبوتر باز با باز،کند همجنس با همجنس پرواز
حالا در مورد خارجی ها:
اگه زن خارجی بگیری یهو هوس میکنه با اون دوست پسره قبلیش بره بیرون و باهاش شام بخوره اون وقت رگ غیرت ایرانیت بالا میزنه حالا بیا و درستش کن.اگه همسرت این کارو کرد اصلا نباید باهاش درگیر بشی چون میره شکایت میکنه و اونجا هم حق اول رو به زنا میدن و زنه هم جو میگیره ازت طلاق میگره و حالا باید نصف دارایتو بهش بدی از طرفی هم اگه درگیر نشی دلت یجوری میشه انگار به مادرت سلام نکردی!!یکی دیگه هم از اینکه یک هم زبون در کنارت نیست احساس سردرگمی می کنی.
اما خوبیش اینه که از صمیم قلب باهات صحبت میکنه و هر چی که درونش هست رو روو میکنه و زیبایی هم همینطور (هزار البته پسرا و دخترای ایرانی هم خوشگل هستند)
اونایی که میخوان دکتری بگیرن:
اونایی که میخوان دکتری بگیرن سنشون از 25 یا 26 میزنه بالا میشه تا 29 و یا 30 و 31.بخودشون میگن جوانیم گذشت و هیچ حال و کار و تفریحی نکردم.اونا به نظرم بهتره جوانیشونو از همون سن شروع کنن.
حالا خوده من:
من تا موقعی که دکترام رو نگرفتم،خونه و شغل نگرفتم،از همه مهم تر تفریح خودمو نکرده باشم زن بگیر نیستم،اول تا میتونی تفریحتو بکن بعدش دیگه وقتی میبینی خسته شدی برو زن بگیر البته یادمون نره باز هم از روی علاقه و تا آخر عمر باهاش باش و با هم تو یک مسیر و یک هدف زندگی کنید.میدونم که این موقع میشی 34 یا 35 اما عوضش یک عمر راحتی.
البته این فقط نظره خودم بود قصد تحمیل به کس دیگه ای رو نداشتم.
اونایی که میگن دختر ایرانی بهتره یا خارجی، دخترا هم برای خودشون اینو هم میسنجن که پسر ایرانی بهتره یا خارجی،هر چه برای خود می پسندی برای دیگران هم بپسند.
صحبت آخرم اینه که از اول یا آخر خود شما تصمیم گیرنده هستید و این نظرات فقط راهنمایی هست.
در کل میگم همه ی ما انسان هستیم اما برای ما که ایرانی هستیم گرفتن همسر ایرانی برای زندگی یک امتیاز + نسبت بهه گرفتن همسر خارجیه.
اگر ندانی به سوی کدامین باد روانی هر بادی باد موفقیت خواهد بود.
در پناه خالق هستی.

ShahdaD
September 18th, 2011, 10:55 PM
چند بار خواستم در این مورد نظر کلیمو بگم، گفتم شاید به بعضی دوستان بر بخوره، اما تفاوت نظرها حاکی از آشفته بازار جامعه ایران هست. امروز شما وقتی توی ایران هم میخواید با دختری دوست بشید یا ازدواج کنید با انواع تفکرات روبرو میشد، دختری که مذهبی هست( حالا این گزینه چندین نوع داره) دختری که در اصل مذهبی نیست و به چیزی اعتقاد نداره اما مجبوره ظاهرسازی کنه، دختری که اصلا اروپایی بزرگ شده، دختری که.......حالا شما ببینید با این انواع این دخترها باید آشنا بشدی و یکیشو انتخاب کنید، اما از تمام این دخترها من میتونم بگم 90% شون وقتی با شما به خارج میان یا بهتون خیانت می کنند یا اینکه نه خیلی اروپایی بعد از اینکه سیتزن شیپو یا گرین کارد رو گرفتند شما رو به خیر اونا رو هم به سلامت، اینم دلیل خیلی منطقی داره، دخترهای ایرانی توی یک قفس هستند، در واقع اون ها هیچ کاری نمیتونند توی ایران بکنند و در واقع اون زندگی که میخوان رو داشته باشند، وقتی میان خارج با انواع حقوقشون آشنا میشن، یکدفعه آزادی کامل رو تجربه میکنند، به نوعی میتونم بگم اینقدر این آزادی براشون زیبا هست که خودشون رو گم میکنند، مردهای ایرانی هم که در یک جامعه مردسالار بزرگ شدند، نیمتونند چنین چیزی رو تحمل کنند، و انواع دعواها و جنجال ها شروع میشه( تلویزیون منو و تو یک مدت یک برنامه ای گذشاته بود در این مورد هرچند همیشه طرف خانم ها بود اما هیچ وقت حرف های آقایون رو نشنید) حالا دقیقا این اقایون ایرانی با این طرز تفکرات، نمیتونند با خانم دهای خارجی هم کنار بیان، البته موارد زیادی هم هست که این اتفاق ها میافته اما به نظرم نسبت به درصد شکست ها خیلی کمتره، در کل نظر من اینه که برای فردی که به نوعی پشت پا به مملکت، جامعه، مردم و خانوادش میزنه، دیگه زن ایرانی گرفتن اشتباهست، اصلا زن گرفتن اشتباهست اونم وقتی جوان هستی، بهترین راه داشتن یک پارتنر خارجی هست، تا وقتی که می تونید با هم زندگی می کنید تا وقتی هم که نمیتونید تمام، اون رو بخیر و شما رو به سلامت.

mahmoudb
September 18th, 2011, 11:17 PM
دوست عزیز شما دارید درباره یکی از آفریده های خدا صحبت می کنید که از اتفاق "انسان" هست. یعنی چی دختر سالم پیدا نمیشه؟؟؟؟ و این یعنی چی که کنترل خاصی روشون نیست؟؟؟ دخترخانم بااستعدادی که با وجود همه محدودیت ها تونسته از همه سد ها رو عبور کنه و پذیرش دکتری بگیره شایسته یه نگاه مناسب تر نیست؟
دوست عزیز نمیدونم من بد منظورم رو بیان کردم یا شما بد برداشت کردید. ولی مطالبی به ذهنم رسیده بد نیست توجه کنید.
اول اینکه منظور بنده همه ی خانم های محترم ایرانی نیست. درصد قابل توجهی از این قشر علی الخصوص خانم های تحصیل کرده خانم های محترم و سالمی هستن. به هرجهت درصدی هم ممکنه از نظر من مناسب نباشن. اصالت خانوادگی و تحقیقات در مورد گذشته و خانواده ی اون خانم برای من خیلی مهم هست از اینرو ترجیح میدم با دختری که ایران بوده ازدواج کنم مگر اینکه شناخت کافی از اون طرف داشته باشم. اصولا ملاک ها و نظرات هر شخص برای خودش محترم هست و چون اینجا ما همه نظر میدهیم و سلایقمان مختلف است ممکن هست من با جنابعالی طرز فکرم فرق کند.


پسرهای امریکایی برای دختر خانم های ایرانی مورد های به مرتب بهتری هستند. چون حس تملک گرایی و زورگویی پسرهای ایرانی رو ندارن و تو فرهنگی بزرگ شدن که کلا با خانم ها خیلی راه میان و مثل پسرهای ایرانی تمام معیارهاشون تو چهره خانم خلاصه نمیشه. با توجه به اینکه دخترهای ایرانی هم همه جوره واسه اونا جذاب هست و توقعاتشون هم از دخترهای آمریکایی کمتره، پسرهای آمریکایی هم تمایل به ازدواج دارن. به نظرم اگر واقعا دوست داری که ازدواج کنی بهتره به ایران بر نگردی چون بعیده پسرهای ایرانی تا اونموقع انقدر از لحاظ فکری رشد کرده باشن!
بد نیست قبل از انکه به خانمها توصیه کنید با امریکایی ها ازدواج کنن نگاهی به قوانین مرتبط بیندازید:
http://www.dadgostariqom.ir/Portals/0/learning/Borushur/Hoghoghe%20Shahrvandi/H-S%20%2830%29.pdf
موفق باشید

mahmoudb
September 18th, 2011, 11:43 PM
یه نکته ای در مورد بحث زیبایی که دوستان اشاره کردن به ذهنم رسید گفتنش خالی از لطف نیست:
حتما تا الان با افراد مختلفی برخورد داشتید که تاکید داشتن که مثلا خانم های فلان کشور یا فلان شهر زیبا هستن.
مثلا یه عده اعتقاد دارن ترک ها از ایرانی ها بهترن و بالعکس. یه عده میگن ارمنی ها. یه عده میگن غربی ها. یه عده میگن نژاد اسیایی (کره و ژاپن میگید نه؟؟ تو همین فروم بگردید افرادی با این سلیقه پیدا میشن). باور کنید حتی یه عده به صورت تعصبی از دخترهای اروپای شرقی (علی الخصوص روسی ها) طرفداری میکنن. لبنانی ها رو هم شنیدید:D
بعضی از دوستان تصورات ذهنی خودشون رو به کل دنیا نسبت میدن. من شدیدا مخالف این هستم که خانم های ایرانی از همه زیبا ترن. چون بحث زیبایی کاملا نسبی هست. یه مطلب دیگه ما ایرانی ها عموما به چهره طرف نگاه میکنیم و به تیپ زیاد توجه نمیکنیم (شاید علتش پوشش زیاد خانم ها باشه). انصافا دخترهای ایرانی تیپ و استایلشون از غربی ها و ترک ها بهتر نیست (عموما)
صحبت های آقای farhad64 هم جالب بودن مرسی از پست متفاوت شما

pimi810
September 18th, 2011, 11:53 PM
بهترین راه داشتن یک پارتنر خارجی هست، تا وقتی که می تونید با هم زندگی می کنید تا وقتی هم که نمیتونید تمام، اون رو بخیر و شما رو به سلامت.

مگه نمی گن حق به گردن همدیگه پیدا می کنن و پای قانون به وسط میاد؟؟؟

rise
September 18th, 2011, 11:56 PM
حتی زن های کشور همسایه خودمون ترکیه هم حسرت زیبایی زن های ایرانی رو می خورن و این حرف رو بارها و بارها هم از زبون زن های غربی شنیدم. جالب اینجاست که علاوه بر ظاهر، نوع حرکات و رفتار و نگاه دخترخانم های ایرانی هم جذابیتی چندین برابر داره.
جالبه که این توهم ایرانی در این مورد هم وجود داره!
بیچاره زن های سایر ممالک که همیشه حسرت به دل خواهند ماند...

pimi810
September 18th, 2011, 11:59 PM
جالبه که این توهم ایرانی در این مورد هم وجود داره!
بیچاره زن های سایر ممالک که همیشه حسرت به دل خواهند ماند...

به نظرم یکی از دلایل این توهم اینه که توریست نمیاد تو این مملکت :)

ShahdaD
September 19th, 2011, 12:06 AM
مگه نمی گن حق به گردن همدیگه پیدا می کنن و پای قانون به وسط میاد؟؟؟
این اولین باره چنین چیزی میشنوم یکی از دوستان توی انگلیس چندین چند بار چنین چیزی رو تجربه کرده و خیلی موارد هم دعواش شده اما خبری از قانون نبوده، تا قوتی شما برگه ای رو امضا نکردید طرف مقابل هیچ حقی نداره.

pimi810
September 19th, 2011, 12:09 AM
این اولین باره چنین چیزی میشنوم یکی از دوستان توی انگلیس چندین چند بار چنین چیزی رو تجربه کرده و خیلی موارد هم دعواش شده اما خبری از قانون نبوده، تا قوتی شما برگه ای رو امضا نکردید طرف مقابل هیچ حقی نداره.
یکی از دوستان، dental.persian اینو گفته بود یه جایی الان پیداش نمی کنم..

hassanrouhi
September 19th, 2011, 12:26 AM
سلام
الان اعصابم داغونه!چون رئال از لوانته باخت!بد جوری به هم ریختم.اما این 2 سه صفحه اخر رو خواندم.کلی حال کردم و روحیه ام عوض شد!واقعا فکر نمیکنم دلیلی برای این بحث ها باشه.مخصوصا تو این فروم که بیشتر بچه ها تو فاز اپلای هستند.ازدواج یه بحث کاملا شخصی هست و دقیقا به درون انسان ها مربوط میشه.
بالا بریم و پایین بیایم همه مون در کشوری رشد کردیم که محدودیتی بین دختر و پسر بوده و هست و این محدودیت بین انسان های متاهل بیشتر هست.حالا اینکه خیلی ها سعی میکنن قیافه ی روشن فکری به خودشون بگیرن بحثش جداست.این دیگه به نظرم عین تهاجم فرهنگی هست.بدون شک تو وجود همه ی مردهای ایرانی یه چیزی به نام غیرت وجود داره و تو وجود دختر های ایرانی چیزی به نام حس مالکیت که هر دوش به نظرم یکی از بهترین نعماتی هست که خدا میتونه به انسان بده.یکی از بچه ها گفته بود از دست گیر دادن یا حسادتو این چیزای زنای ایرانی در امانیم!!!خوب شما بگو دنبال کارای دیگه ای هستی و تنوع طلب هستی و دوستم نداری کسی بهت گیر بده!
گفتم ازدواج یه مساله شخصی هست و دلیلی نداره انقدر روش بحث شه چون بستگی به طرفش داره.ازدواج با زن های اروپایی و امریکایی هم مشکلات خاص خودش رو داره عزیزان و بدون شک مهم ترین مشکلش مساله فرهنگی هست.اگه بعضی ها میتونن تحمل کنن که زنشون و یا برعکس شوهرشون طول روز و یا شب و یا تعطیلات رو با یه مرد و یا زن دیگه بگذرونه خوب به نظرم بهترین انتخاب برای این ادم اینه که با دخترها و یا مردهایی از همون جنس ازدواج کنه.اگرم تحمل این چیزارو نداره خوب تکلیفش معلوم دیگه.یه راهی هم هست که خوبه بعضی ها اداعای روشن فکری و به نظرم غرب زدگی رو دارن اینه که فرض کنن مادر و یا خواهرشون رو خدایی نکرده(اصلا به هیچ کدوم از بچه ها منظور خاصی ندارم) با یه مرد غریبه دیدن یه جایی و یا هرکاری که ممکنه یه زن خارجی بنا به فرهنگی که توش بزرگ شده انجام بده بکنه.ایا تحملشو داری؟اگه داری خوب چرا وایسادی!برو سیتیزن شو !
مساله بعدی مساله زبان هست.یه نفر اگه چندین سال هم تو یه کشوری باشه و زبان اون کشور رو خوب یاد بگیره بازم نمیتونه احساساتشو مثله زبون خودش بیان کنه و ازدواج و یا رابطه ی دوستانه ای که توش احساس به درستی بیان نشه دیگه معلومه به درد کجا میخوره!!!
در مورد زیبایی هم چیزهای خنده داری بود واقعا! چطوری میشه برای یک کشور نسخه پیچید؟منظور از دخترهای اروپایی کدوم دختر ها هستند؟حتما از نظر شما دخترهای سیاه پوست مهاجر تو فرانسه و ....خیلی خوشگلن نه؟اخه اونها هم اروپایی هستند!میتونی اقامت فرانسه رو هم بگیری!
و برعکس میشه گفت همه ی دختر های ایرانی خوشگلن و یا زشتن! اتفاقا دختر سال فرانسه توسال 2010 فکر میکنم یه ایرانی بود!بستگی داره شما از کدوم ناحیه از ایران بخوای دختر بگیری!میری سمت.....(اسم نمیارم تا ناراحتی پیش نیاد)خوب اونجا بنا به دلایل اب و هوایی رنگ و روی دخترا تیره تر میشه.
اما در کل نظر خودم اینه که با دخترهای ایرانی ادواج کنم حس میکنم موفق تر باشه!

marjanmohajer
September 19th, 2011, 12:37 AM
جالبه که این توهم ایرانی در این مورد هم وجود داره! بیچاره زن های سایر ممالک که همیشه حسرت به دل خواهند ماند...نه دوست عزيز توهم نيستموضوع اينجاست كه ما به ديدن اين سيما و حركات عادت كرده ايم و زمانى غير از آن را مى بينيم نظر جديدى پيدا مى كنيم و دقيقا اين حالت براى افراد كشورهاى ديگه مصداق پيدا مى كنه و ابراز به اين مسئله مى كنند.

mahmoudb
September 19th, 2011, 12:41 AM
نه دوست عزيز توهم نيستموضوع اينجاست كه ما به ديدن اين سيما و حركات عادت كرده ايم و زمانى غير از آن را مى بينيم نظر جديدى پيدا مى كنيم و دقيقا اين حالت براى افراد كشورهاى ديگه مصداق پيدا مى كنه و ابراز به اين مسئله مى كنند.
میشه صریحتر بفرمایید کجا ابراز میکنند؟

marjanmohajer
September 19th, 2011, 12:42 AM
مگه نمی گن حق به گردن همدیگه پیدا می کنن و پای قانون به وسط میاد؟؟؟بستگى داره چه مدت و چگونه با هم زندگى كرده باشند.( تو كانادا البته )

attanew
September 19th, 2011, 12:46 AM
بالا بریم و پایین بیایم همه مون در کشوری رشد کردیم که محدودیتی بین دختر و پسر بوده و هست و این محدودیت بین انسان های متاهل بیشتر هست.حالا اینکه خیلی ها سعی میکنن قیافه ی روشن فکری به خودشون بگیرن بحثش جداست.این دیگه به نظرم عین تهاجم فرهنگی هست.بدون شک تو وجود همه ی مردهای ایرانی یه چیزی به نام غیرت وجود داره و تو وجود دختر های ایرانی چیزی به نام حس مالکیت که هر دوش به نظرم یکی از بهترین نعماتی هست که خدا میتونه به انسان بده.یکی از بچه ها گفته بود از دست گیر دادن یا حسادتو این چیزای زنای ایرانی در امانیم!!!خوب شما بگو دنبال کارای دیگه ای هستی و تنوع طلب هستی و دوستم نداری کسی بهت گیر بده!

کلماتی مثل غیرت، تعصب، ناموس و ... همان افکاری هستند که مانع نزدیک شدن انسانها ( از هر نوع جنسیتی، از هر نوع مذهبی و نژآدی ) می شود. همه ی انسانها آزاد هستند و دارای شخصیت. اگر قرار باشد مردها به خاطر قدرتشان ( رسانه ، پول و ....) مالکیت زنها را با کلماتی غیرت و ناموس و تعصب در اختیار بگیرند و آزادی های یک زن رو صلب کنند، آنوقت انسانیت از آن جامعه رخت می بندد. انسانها اگر به هم احترام بگذارند و آنتخاب آنها را نیز پذیرا باشند جامعه به صورت بهتری نمود خواهد یافت.


.اگه بعضی ها میتونن تحمل کنن که زنشون و یا برعکس شوهرشون طول روز و یا شب و یا تعطیلات رو با یه مرد و یا زن دیگه بگذرونه خوب به نظرم بهترین انتخاب برای این ادم اینه که با دخترها و یا مردهایی از همون جنس ازدواج کنه.اگرم تحمل این چیزارو نداره خوب تکلیفش معلوم دیگه.یه راهی هم هست که خوبه بعضی ها اداعای روشن فکری و به نظرم غرب زدگی رو دارن اینه که فرض کنن مادر و یا خواهرشون رو خدایی نکرده(اصلا به هیچ کدوم از بچه ها منظور خاصی ندارم) با یه مرد غریبه دیدن یه جایی و یا هرکاری که ممکنه یه زن خارجی بنا به فرهنگی که توش بزرگ شده انجام بده بکنه.ایا تحملشو داری؟اگه داری خوب چرا وایسادی!برو سیتیزن شو !

روابط انسانی ( زن و مرد) در خارج بسیار متفاوت تر است از فیلم های هالیوودی. در خارج میزان تحکم رابطه ها با مهریه سنگین بسته نشده هست بلکه با کلمه ای به نام خواستن و تفاهم محکم شده هست. اکثر روابط حتی دوست دختر و پسری بلند مدت هست. در جامعه ای که زن و مردش کنارهم هستند و همه نوع آزادی دارند رابطه ها با ارزش تر از جامعه ای هست که با هنجارها و کلماتی همچون غیرت و تعصب و مالکیت و ... آنها را در بند هم کشیده اند.


در مورد زیبایی هم چیزهای خنده داری بود واقعا! چطوری میشه برای یک کشور نسخه پیچید؟منظور از دخترهای اروپایی کدوم دختر ها هستند؟حتما از نظر شما دخترهای سیاه پوست مهاجر تو فرانسه و ....خیلی خوشگلن نه؟اخه اونها هم اروپایی هستند!میتونی اقامت فرانسه رو هم بگیری!
و برعکس میشه گفت همه ی دختر های ایرانی خوشگلن و یا زشتن! اتفاقا دختر سال فرانسه توسال 2010 فکر میکنم یه ایرانی بود!بستگی داره شما از کدوم ناحیه از ایران بخوای دختر بگیری!میری سمت.....(اسم نمیارم تا ناراحتی پیش نیاد)خوب اونجا بنا به دلایل اب و هوایی رنگ و روی دخترا تیره تر میشه.

با احترام، این بند از حرفهایتان، مصداق بارز نژآد پرستی هست که انسانها را با رنگ پوست دسته بندی می کنید که بهتر هست تجدید نظر شود.

----------------------
تا یادم نرفته؛ خیلی خوشحالم مادریدی ها باختند ;) آخه شب قبل هم بارسایی ها 8 تایی زدند... visca barca visca catalunya :cool:

ShahdaD
September 19th, 2011, 01:04 AM
یکی از دوستان، dental.persian اینو گفته بود یه جایی الان پیداش نمی کنم..
بعید میدونم اینگونه باشه.
از تمام دسوتان ممنونم، وقتی میبینم تیو جامعه درس خونده کشورمون هنوز این طور افکار که زن باید توی خونه بشینه یا اینکه سفر خارجی نرفته باشه، یا اینکهب حث مالکیت و... بیشتر مشتاق میشم که از ایران برم، این بحث غرب زدگی نیست، بحث اینه که واقعا نظرات خیلی از دوستان رو نمیفهمم.

arra_eng2000
September 19th, 2011, 01:05 AM
ما اگه پذیرش گرفتیم یه خاکی تو سرمون میکنیم.:undecided:اقا من اصلا زن نمیگیرم:)

hassanrouhi
September 19th, 2011, 01:05 AM
جناب attanew
نمیدونم چرا شما فکر میکنی که غیرت مردها و یا برعکس باعث سلب ازادی میشه؟البته ازادی داریم تا ازادی!اینکه زنی به مردی پایبند باشه و یا مردی به زنی شاید از دید شما محدودیت باشه!اما از دید من دقیقا انسانیت هست!این فروم با توجه به شرایطی که داره نمیشه یه حرفایی رو راحت زد!در ضمن کی گفته مردها اختیار زن هارو در دست دارن؟من خودم شدیدا با این چیزی که در گذشته ی نزدیک در کشورمون وجود داشت مخالفم.اما اصلا هم موافق این نیستم که ......(همون چیزایی که بالا گفتم)
اینو که همه میدونن دنیای واقعی متفاوت هست با دنیای فیلم های هالیوود و یا اروپایی.اما از طرفی هم میشه فرهنگ و درون مایه یک کشور رو در همین فیلم ها کتاب ها و سایر چیزهایی که از یک کشور منتشر میشه تا حدودی درک کرد!
ببین نمیدونم منظورت از نژاد پرستی چیه!یه چیزایی واقعیت هست.من میتونم بگم روی کشور خودم غیرت دارم اما متعصب نیستم.شاید این از دید شما نژادپرستی باشه اما.....
اخه بچه ها هی میگفتن اروپایی ها اینن و اونن.گفتم خیلی از اروپایی ها هم زشت تر از ایرانی ها هستند.حداقل از دید عموم مردم.در ضمن ما تو زبون خودمون به این ادما میگیم غریب.............
دمتون گرم

hassanrouhi
September 19th, 2011, 01:15 AM
بعید میدونم اینگونه باشه.
از تمام دسوتان ممنونم، وقتی میبینم تیو جامعه درس خونده کشورمون هنوز این طور افکار که زن باید توی خونه بشینه یا اینکه سفر خارجی نرفته باشه، یا اینکهب حث مالکیت و... بیشتر مشتاق میشم که از ایران برم، این بحث غرب زدگی نیست، بحث اینه که واقعا نظرات خیلی از دوستان رو نمیفهمم.
میشه لطف کنی بگین من کجای پستم گفتم زن باید خونه بشینه و یا سفر خارجی نره؟
منم وقتی این خاله زنک بازی ها رو که در هر دو جنس میبینم بیشتر مشتاق رفتن میشم و شاید تحمل این 1سالو هم واسم سخت تر کنه!!!!!
این دقیقا عین غرب زدگیست.زن ها همین الان هم نقش های بزرگی تو کشور بازی میکنن و هیچ کس نمیتونه اینو رد کنه!همین که یه خانوم ایرانی با کلی موانعی که سر راهش هست از بهترین دانشگاه های دنیا پذیرش میگیره خودش نشون دهنده این هست که زمان خونه نشستن خانوم ها سر اومده!فقط من موندم چه ربطی به پایبندی به خانواده و .... این جور چیزا داره؟!

attanew
September 19th, 2011, 01:22 AM
نمیدونم چرا شما فکر میکنی که غیرت مردها و یا برعکس باعث سلب ازادی میشه؟البته ازادی داریم تا ازادی!اینکه زنی به مردی پایبند باشه و یا مردی به زنی شاید از دید شما محدودیت باشه!اما از دید من دقیقا انسانیت هست!این فروم با توجه به شرایطی که داره نمیشه یه حرفایی رو راحت زد!در ضمن کی گفته مردها اختیار زن هارو در دست دارن؟من خودم شدیدا با این چیزی که در گذشته ی نزدیک در کشورمون وجود داشت مخالفم.اما اصلا هم موافق این نیستم که ......

محدودیت نیست، انسانها روحیه آزاد دارند و هر چیزی که بخواهد این روح را در بند کند مذموم هست. برای زندگی در کنار هم نیازی به استفاده از بند نیست، دو نفر می تواند با خواستن کنار هم باشند. اگر هم نخواستند نباشند. ولی وقتی مساله ناموس و غیرت و تعصب به وسط میاید یعنی اینکه تو اومدی تو این خونه دیگه حق نداری من رو دوست نداشته باشی و در انتخابت تجدید نظر کنی. در حالیکه دوست داشتن واقعی در شرایط بدون بندهای فرسوده ی تعصب و غیرت هر روز بیشتر و عمیق تر می شود. چون تنها پیوند همان احترام و توافق هست ...

همواره ها هنر هالیوود ( برخی مواقع تجارت هالیوودی ) دو پیام همراه خود دارد که برای مایی که از آن فرهنگ بیگانه ایم سطحی ترین برداشت را هدیه می دهد. در همان فیلم ها بار سنگین خیانت مرد و زن شوهر دار همه با زیرکی برای خودشان به تصویر کشیده اند. برخلاف ما اگر همسری احساس کند که دل همراهش با او نیست سنگین ترین پاسخ را در اکثر مواقع می گیرد یعنی جدایی. و چون جدایی در آنجا خط قرمز نیست این امر به یک وزنه متعادل کننده، تبدیل شده هست. به هرحال گرفتن همان پیام عمیق برای کسانی که فیلم ها را مطالعه نمی کنند که اکثریت ما توانش را نداریم سخت خواهد بود.

نژادپرستی یعنی همانکاری که ما می کنیم،ظاهر افراد، ملیت افراد، نژاد افراد و .. را عامل طبقه بندی گفتاری ، نوشتاری و عملی خود با بار منفی می کنیم. بیان کردن عنوان سیاه پوست برای یک آفریقایی یعنی طبقه بندی آنهم با بار منفی.

موفق باشید

* به هر حال انسانم آرزوست را باید درک کنیم و بکار ببریم باید در رفتارمان و حتی نگاهمان جاری سازیم...

ShahdaD
September 19th, 2011, 01:26 AM
میشه لطف کنی بگین من کجای پستم گفتم زن باید خونه بشینه و یا سفر خارجی نره؟
منم وقتی این خاله زنک بازی ها رو که در هر دو جنس میبینم بیشتر مشتاق رفتن میشم و شاید تحمل این 1سالو هم واسم سخت تر کنه!!!!!
این دقیقا عین غرب زدگیست.زن ها همین الان هم نقش های بزرگی تو کشور بازی میکنن و هیچ کس نمیتونه اینو رد کنه!همین که یه خانوم ایرانی با کلی موانعی که سر راهش هست از بهترین دانشگاه های دنیا پذیرش میگیره خودش نشون دهنده این هست که زمان خونه نشستن خانوم ها سر اومده!فقط من موندم چه ربطی به پایبندی به خانواده و .... این جور چیزا داره؟!
در صورتی که منظورم پست شما بود پستتون رو نقل قول میکردم من یک مبحث کلی رو عرض کردم.

arra_eng2000
September 19th, 2011, 01:29 AM
بچه های عزیز من در حدی نیستم که نصیحت یا توصیه کنم معدرت ولی هر جایی خوب داره بدهم داره هرجایی زیباداره زشتم داره با فرهنگ داره بی....
این سوال که ترجیح میدین اینجا ازدواج کنید یا خارج از کشور از اساس اشتباه هستش یعنی چی کسی که اینو پرسیده مثه این مسئله میمونه که پدرومادر یه دختریاپسررو ندیده ونشناخته بهت پیشنهادداده وبگن بگیر!!مسئله ازدواج نه قابل پیش بینیه نه پیشنهادی.شایدیه دفعه یه دختریاپسر زشتیو دیدیو عاشقش شدی (بااحترام برای همه زشت وزیباها.خودم خوشتیپم خداوکیلی ولی بی پول;););)شوخی بود)البته چه اینجا چه هرجا شایدم عاشق جولی یا تام کروز.این چیزا قابل پرسیدن وپیشنهاد دادن نیست چون دست خود آدم نیست.
با کمال احترام برای تمامی اقشار وجوامع

ghlobe
September 19th, 2011, 01:33 AM
خیلی ممنونم از شما که اینقدر محترمانه و منطقی سوال کردین والبته منم سعی می کنم درست جواب بدم. ببخشید اگه حرفام تند چون سوال پرسیدین من جواب دادم وگرنه قصدم بحث کردن نیست.
اولا من حکم به بی نقص بودن مردان ایرانی ندادم و فقط در نقش یه مرد نظر خودم رو گفتم و در تمامی توضیحاتی که دادم عنوان (و برعکس) یا شبیه به اون رو استفاده کردم!
متاسفانه ازدواج به سبک ایرانی! فقط زندگی کردن نیست. از همون مراسم خواستگاری تا شروع زندگی کم کمش ۱۰ میلیون میشه برای یه جوون که کل سرمایش ۱ میلیونم نیست! بعد باید ۱۹۹۰ سکه ۶۰۰ هزار تومنی مهریه کنه که معمولا صبح بعد از ازدواج از اون مرد بیچاره گرفته می شه و یا تا آخر عمر باید قسط بده! و بعد در شروع زندگی این خانم نه هیچ نوع آشپزی می کنه و نه به شوهرش کمک می کنه و صرفا در نقش یه شاهزاده خانم حکم رانی می کنه و دستور می ده و هر روز نداشته های شوهرشو بهش یادآوری میکنه و تنها چیزی هایی که شاید داشته باشه (تیپ و قیافه و احتمالا مدرک درسی!) به رخ شوهرش می کشه و هر روز از حقوق زنان و جایگاه رفیعشون در جامعه صحبت می کنه و ظلمی که سال ها به اون ها شده! و اصولا شما دختری رو پیدا نمی کنین که دوست پسر نداشته باشه. من به عنوان یه مرد نمی تونم با یکی که با یه مرد دیگه کلی خاطره داره ازدواج کنم!
متاسفانه با عوض شدن قوانین کشور همه چیز در حال حاضر داره به نفع زن ها تمون میشه.گذشته از همه این ها چرا آدم باید یه اروپایی خوشکل رو به دختر ایرانی ترجیح بده؟! اگر بهتر نباشن مطمئنا بدتر نیستند!
باز هم ببخشید اگه تند حرف زدم.


شما دوست عزیز اگر واقعا خیال میکنید در ایران قوانین به نفع خانمها تغییر کرده بهتره اصلا فکر ازدواج در خارج از کشور رو از ذهنتون بیرون کنید. چیزی که تا بحال قوانین ایران در مسائل ازدواج به خانمها داده اند یک دهم حقوق زناشوئی خانمها در قوانین کانادا و امریکا هم نیست.

در ضمن شما که میفرمائید دختری پیدا نمیشه که دوست پسر نداشته باشه طبعا این را هم میپذیرید که اگر اینطور باشد پسر بدون دوست دختر هم نباید پیدا بشه (با درنظر گرفتن برابری تقریبی تعداد). پس با این حساب هیچ پسر و دختری در ایران نباید شایسته ازدواج باشه!!

این گمان های نابجا را باید دور ریخت. اصل قضیه باید عدالت و برابری کامل در روابط بین زن و مرد باشه و بس. موقعی برای ازدواج آماده اید که براتون مشکلی نباشه اگر همسر آینده تون پیشنهاد کرد ایشون برن سر کار و خرج خونه رو در بیاورند و شما بعنوان مرد خونه در خونه بمانید و بچه ها را نگهدارید و خونه را تمیز کنید (کما اینکه این مدل اخیرا در خارج خیلی هم رایج شده).

hassanrouhi
September 19th, 2011, 01:36 AM
اخه عزیزم این حس مالیکیت رو من حداقل در این چند صفحه اخیر به کار بردم؟شما بقیه رو میخوای گول بزنی!خودتو که دیگه نمیتونی گول بزنی!درسته؟!بگذریم ....چون همه چی میگذرد
در ضمن عطا جان.اینی که شما میگی یه کوچولو همچین با اموزه های دینیمون مشکل داره!
خوب این کلمه سیاه پوست کجاش نژادپرستیه؟!پس سفید پوستم میشه نژادپرستی؟ دروغ که نمیشه گفت!
بحث سر زیبایی بود.یکی میگفت روس یکی میگفت اسلواک ترک و اخرشم این شد که زنهای ایرانی زشت تر شدن!اولا که با توجه به تعریف شما این خودش یعنی نژادپرستی.
منظور من این بود که زیبایی یک چیز کاملا نسبی هست و کسی که از دید من زیباست شاید از دید شما زشت باشه.شاید شما بگی دخترای المانی حوری بهشتی هستند!اما جالب اینجاست که بدونین تو نظر سنجی که بین کشورهای اتحادیه اروپا برگذار شد المان ها زشت ترین شدند!این نشون میده که دید های انسان های کشورهای مختلف فرق داره نسبت به این قضیه!اگه قرار بود همه ی انسان ها یه جور سلیقه داشته باشن که باید نسل انسان ها منقرض میشد.

ShahdaD
September 19th, 2011, 01:48 AM
شما دوست عزیز اگر واقعا خیال میکنید در ایران قوانین به نفع خانمها تغییر کرده بهتره اصلا فکر ازدواج در خارج از کشور رو از ذهنتون بیرون کنید. چیزی که تا بحال قوانین ایران در مسائل ازدواج به خانمها داده اند یک دهم حقوق زناشوئی خانمها در قوانین کانادا و امریکا هم نیست.

در ضمن شما که میفرمائید دختری پیدا نمیشه که دوست پسر نداشته باشه طبعا این را هم میپذیرید که اگر اینطور باشد پسر بدون دوست دختر هم نباید پیدا بشه (با درنظر گرفتن برابری تقریبی تعداد). پس با این حساب هیچ پسر و دختری در ایران نباید شایسته ازدواج باشه!!

این گمان های نابجا را باید دور ریخت. اصل قضیه باید عدالت و برابری کامل در روابط بین زن و مرد باشه و بس. موقعی برای ازدواج آماده اید که براتون مشکلی نباشه اگر همسر آینده تون پیشنهاد کرد ایشون برن سر کار و خرج خونه رو در بیاورند و شما بعنوان مرد خونه در خونه بمانید و بچه ها را نگهدارید و خونه را تمیز کنید (کما اینکه این مدل اخیرا در خارج خیلی هم رایج شده).
100% موفقم که قانون اصلا برابر نیست برای خانم ها و آقایون.
اما این رو کلی میگم، دخترهای ایرانی از این موراد دارن سواستفاده میکنند، یعنی زمانی که میخوان کاملا به عرف اسلامی عمل می کنند و مهریه شون رو میگیرند اما خیلی زمان ها که این عرف اسلامی به ضررشون میشه، ایشون میشوند یک خانم اروپایی کامل که خواهان برابری حقوق زن و مرد هستند، یعنی یک جواریی از 2 طرف سود میبرند، این قضیه که دختر یا پسر مورد علاقه شما با کسی قبلا دوست بوده یا نه یک مساله کاملا شخصیه، و کسی رو نمیشه بابت این موضوع گناه کار کرد، اما مخالفم با این نظر که به همه ی پسرها دوست دختر دارند، اتففاقا برعکس یک جورایی درصدی نمیشه گفت اما خیلی از دخترخانم ها با چند تا پسر در یک زمان دوستند ولی خیلی از اقا پسرها هم هستند که اصلا تاحالا چشمشون به دختر همسابه هم نیافتاده، این مساله هم به دلیل جدایی کامل دختر و پسر در جامعه ماست، حالا به طبع پسری که سرش تو درسه، ماشین مدل بالایی هم نداره، یا اصلا زبون هم نداره کلا بی بهره میمونه، در حالی که آقا پسری که این شرایط رو داره کاملا شرایطش برعکسه، در واقع توی جامعه ی ما یک دخترخانم فقط باید یک آفر رو بپذیره یا نپذیره اما پسر ایرانیست که باید اینجا برای هر آفری یک خلاقیتی به خرج بده، متاسفانه این مورد به دلیل اینکه توی کشور ما از کانال های درست وارد نشد، به شدت داره اثرات منفی خودش رو نشون میده، مهم تر از اون شما اگه تجربه ی دوستی یا یک دختر یا پسر خارجی رو داشته باشید، خیلی موارد تغییر میکنه، در جامعه ایرانی پسر نماد پول، ثروت و یک کلام در جشم دختر یک منبع درامد هست و دختر هم نماد زیبایی و تیپ و..در چشم پسر، دختر ایرانی توقع داره شما خرج رستوران و..بدید، ایشون رو روی پر قو بخوابونید و....برعکس دخترخارجی شاید شیر خودش رو از عدا بپردازه و....در واقع توی فرنگ از دوستی برای بالابردن درجه انسانیت یا اینکه پیدا کردن آرامش استفاده میشه، اما در ایران به چشم منبع درآمد، ایجاد سرگرمی و..دیده میشه.البته موارد نقض زیاد هست اما این روند کلی جامعه ماست.

attanew
September 19th, 2011, 02:08 AM
اخه عزیزم این حس مالیکیت رو من حداقل در این چند صفحه اخیر به کار بردم؟شما بقیه رو میخوای گول بزنی!خودتو که دیگه نمیتونی گول بزنی!درسته؟!بگذریم ....چون همه چی میگذرد
در ضمن عطا جان.اینی که شما میگی یه کوچولو همچین با اموزه های دینیمون مشکل داره!
خوب این کلمه سیاه پوست کجاش نژادپرستیه؟!پس سفید پوستم میشه نژادپرستی؟ دروغ که نمیشه گفت!
بحث سر زیبایی بود.یکی میگفت روس یکی میگفت اسلواک ترک و اخرشم این شد که زنهای ایرانی زشت تر شدن!اولا که با توجه به تعریف شما این خودش یعنی نژادپرستی.
منظور من این بود که زیبایی یک چیز کاملا نسبی هست و کسی که از دید من زیباست شاید از دید شما زشت باشه.شاید شما بگی دخترای المانی حوری بهشتی هستند!اما جالب اینجاست که بدونین تو نظر سنجی که بین کشورهای اتحادیه اروپا برگذار شد المان ها زشت ترین شدند!این نشون میده که دید های انسان های کشورهای مختلف فرق داره نسبت به این قضیه!اگه قرار بود همه ی انسان ها یه جور سلیقه داشته باشن که باید نسل انسان ها منقرض میشد.

دوست عزیز بخش اول رو متوجه نشدم ( کنایه رو نگرفتم :cool: ) ....

اما در مورد آموزه های دینی، فکر نکنم دینی که حریت انسانی رو بالاترین اولویت خود قرار داده خلاف آن حرکت کند.

----------------------

گفتن سیاه پوست به یک آفریقای در آمریکا نژآد پرستی هست و باید از عنوانهایی همچون آفریقایی، یا امریکایی - آفریقایی نام برد. گذشته از اینها شما زشت بودن را به سیاه پوست بودن مرتبط کردید. آنهم در جامعه ما که زیبایی رو یک ارزش بالا ( که مناسب نیست) قرار داده هست. در حالیکه د رجوامع دیگر انسانیت و اخلاق ارزش هست. بقیه بحثاتون در مورد زیبایی شناختی رو من هم قبول دارم.

ghlobe
September 19th, 2011, 04:12 AM
این اولین باره چنین چیزی میشنوم یکی از دوستان توی انگلیس چندین چند بار چنین چیزی رو تجربه کرده و خیلی موارد هم دعواش شده اما خبری از قانون نبوده، تا قوتی شما برگه ای رو امضا نکردید طرف مقابل هیچ حقی نداره.
در بسیاری از کشورها منجمله انگلیس و کانادا صرف زندگی مشترک در یک منزل برای مدتی معین ولو چیزی امضا نشده باشد حقوقی معادل ازدواج ایجاد میکند. این لینک را ببینید:

http://en.wikipedia.org/wiki/Common-law_marriage

ghlobe
September 19th, 2011, 04:21 AM
100% موفقم که قانون اصلا برابر نیست برای خانم ها و آقایون.
اما این رو کلی میگم، دخترهای ایرانی از این موراد دارن سواستفاده میکنند، یعنی زمانی که میخوان کاملا به عرف اسلامی عمل می کنند و مهریه شون رو میگیرند اما خیلی زمان ها که این عرف اسلامی به ضررشون میشه، ایشون میشوند یک خانم اروپایی کامل که خواهان برابری حقوق زن و مرد هستند،
تعجب میکنم که شما استفاده یک طرف از حق قانونی خودش را سوء استفاده تلقی میکنید آنهم در جامعه ای که مطلقا در امور دیگر حقی به خانمها نمیده. ما مردان ایرانی واقعا باید یک مدت خارج بیائیم که دیدگاه هایمان را در این خصوص اصلاح کنیم.

در ضمن برای دوستانی که اینقدر در مورد مهریه شاکی هستند به اطلاعشون برسونم که بر اساس دستور جدید قوه قضائیه در سال جاری اگر مردی ادعای عدم توانائی مهریه را بکند هرگز بزور قانون مجبور به پرداخت نمیشود و فقط مجبورش میکنند قسط ناچیزی هر ماه بپردازد. جالب است بدانبد که این دستور خلاف نص صریح شرع دینی و دستور خود قرآن و پیغمبر است (که اگر کوه های طلا را مهریه زن تان کردید موظفید بپردازید) ولی ظاهرا حتی در نظام اسلامی ایران هم مردسالاری بر قرآن و روایت ارجحیت دارد!

درضمن دوست عزیز در خارج هم اگر توقع داشته باشید دختر خانمی که برای شام بیرون برده اید سهم خودش رو بپردازه دفعه اول و آخری میشه که با شما بیرون میره!! :) یک چیزهائی هست که ایران و خارج فرق نداره!

marjanmohajer
September 19th, 2011, 04:51 AM
با تشكر از آقاى ghlobe از توضيحات خوب و كاملشون
متاسفانه براى برخى از آقايون تقبل مسئوليت و اداى حقوق زن بد جا افتاده و تصور مى كنند كه اينجا ديگر از اين جهات راحت و آسوده خواهند بود و تنها زمانى به اين مسايل واقعا پى خواهند برد كه مدتى در اين كشورها زندگى كنند. متاسفانه چون من تنها خانم نظر دهنده در اين تاپيك هستم ممكن است صحبت هايم به نظر برخى دوستان متعصبانه به نظر برسد.

zangeneh
September 19th, 2011, 09:05 AM
من متاسم واقعا هیچ مسئولی تو این سایت نیست به این تاپیک رسیدگی کنه. واقعا دلم برای سایت اپلای ابرود عزیزم سوخت با این...

Persian_Boy
September 19th, 2011, 09:22 AM
من از دیروز دارم گزارش تخلف این تاپیک رو که آبرودی اپلای ابرود رو داره می بره مدیران سایت میدم اما انگار نه انگار

چرا چه ایرادی داره؟ مگر موضوع تاپیک مسائل فرهنگی و اجتماعی نیست؟! دوست عزیز اهمیت این مسائل اگر بیشتر از پذیرش گرفتن نباشه کمتر نیست. خوبه که بچه هایی که خارج از ایران هستن در ارتباط با مسائل فرهنگی و اجتماعی اینجا دید بدن به بچه های داخل.. تا بچه با دید باز بیان و دچار culture shock نشن تو محیط اینجا..

zangeneh
September 19th, 2011, 09:26 AM
من با اصل مومضوع تاپیک مشکلی ندارم.شما یک نگاه به ارسال ها بندازید ببینید موضوع به چه جاهایی رسیده .دقیقا وظیفه مدیران چیه ؟؟ که نذارن بحث از موضوع منحرف بشه.

Persian_Boy
September 19th, 2011, 09:35 AM
من با اصل مومضوع تاپیک مشکلی ندارم.شما یک نگاه به ارسال ها بندازید ببینید موضوع به چه جاهایی رسیده .دقیقا وظیفه مدیران چیه ؟؟ که نذارن بحث از موضوع منحرف بشه.

من دقیق نمی خونم ابن تاپیک رو.. اگر پستی رو خلاف مقررات فروم میدونید راهش اینه که گزارشش کنید و دلیلش رو هم بنویسید. اینجوری که شما بیای خودت یه پست بگذاری و وارد بحث بشی حتما تنش ایجاد میکنه که اصلا جالب نیست.. پست هایی رو هم که گزارش میکنید اگر واقعا خلاف مقررات باشه حتما پاک میکنن دوستان..

simon3333
September 19th, 2011, 10:09 AM
در ضمن شما که میفرمائید دختری پیدا نمیشه که دوست پسر نداشته باشه طبعا این را هم میپذیرید که اگر اینطور باشد پسر بدون دوست دختر هم نباید پیدا بشه (با درنظر گرفتن برابری تقریبی تعداد). پس با این حساب هیچ پسر و دختری در ایران نباید شایسته ازدواج باشه!!
این گمان های نابجا را باید دور ریخت. اصل قضیه باید عدالت و برابری کامل در روابط بین زن و مرد باشه و بس. موقعی برای ازدواج آماده اید که براتون مشکلی نباشه اگر همسر آینده تون پیشنهاد کرد ایشون برن سر کار و خرج خونه رو در بیاورند و شما بعنوان مرد خونه در خونه بمانید و بچه ها را نگهدارید و خونه را تمیز کنید (کما اینکه این مدل اخیرا در خارج خیلی هم رایج شده).
اولا داشتن دوست پسر اگر این فرهنگ به درستی در جامعه اجرا بشه منعی نداره. یعنی دو نفر با هم از روی عشق و علاقه دوست می شن تا با هم در آینده اگر مناسب بودن ازدواج کنن ، به هیچ عنوان ایرادی نداره وبسیار هم خوبه و من کاملا موافقم ولی اغلب به این صورت نیست مخصوصا برای خانم ها که امروزه در جامعه ایرانی تبدیل به یک توانایی شده و یه دختر چه با علاقه و چه بدون اون باید یه دوست پسر داشته باشه! البته کسی هم مقصر نیست و خود خانم ها به خاطر حسادت تن به یه همچین وضعیتی می دن.
بله برابری کامل بین مرد و زن ولی به شرط شایسته سالاری. یعنی مرد و زن از حقوق مساوی باید برابر باشن ولی اینکه زن بره بیرون کار کنه دلیل بر حقوق مساوی نیست. هر جنسیت برای کاری تو این دنیا اومده و مناسب با شایستگی هایی که داره باید انجام وظیفه کنه. مرد برای کار بیرون ساخته شده ولی به این معنا نیست که زن نباید کار کنه و زن برای مادر بودن. اگر با در نظر گرفتن وظایف مادری کار هم بکنه هیچ ایرادی نداره.

pimi810
September 19th, 2011, 11:26 AM
تعجب میکنم که شما استفاده یک طرف از حق قانونی خودش را سوء استفاده تلقی میکنید آنهم در جامعه ای که مطلقا در امور دیگر حقی به خانمها نمیده. ما مردان ایرانی واقعا باید یک مدت خارج بیائیم که دیدگاه هایمان را در این خصوص اصلاح کنیم.



حالا ما مردها اصلاح شدیم اما واقعا فکر می کنید خانمهای ایرانی بزرگ شده "تو جامعه ای که مطلقا در امور دیگر حقی به اونها نمیده"، به یکباره ظرفیت پذیرش اون حقوق مدرن رو خواهند داشت؟ یکی از دوستان حرف جالبی زد من هم نمونه زیاد دیدم، اینکه خانمها تا پاشون میرسه اونور و با حقوق جدیدشون آشنا میشن زیر قول و قرار های ایرانشون میزنن و متارکه می کنند.

ShahdaD
September 19th, 2011, 11:44 AM
در بسیاری از کشورها منجمله انگلیس و کانادا صرف زندگی مشترک در یک منزل برای مدتی معین ولو چیزی امضا نشده باشد حقوقی معادل ازدواج ایجاد میکند. این لینک را ببینید:

http://en.wikipedia.org/wiki/Common-law_marriage
ممنون، البته دایی خو بنده شاید 4و5 تا مورد از این مدل ها داشته و دقیقا هم توی لندن زندگی میکنه اما هیچ وقت چنین مشکلاتی براش پیش نیومد، کلا الان نظرم نسبت به پارتنر هم عوض شد.


تعجب میکنم که شما استفاده یک طرف از حق قانونی خودش را سوء استفاده تلقی میکنید آنهم در جامعه ای که مطلقا در امور دیگر حقی به خانمها نمیده. ما مردان ایرانی واقعا باید یک مدت خارج بیائیم که دیدگاه هایمان را در این خصوص اصلاح کنیم.

در ضمن برای دوستانی که اینقدر در مورد مهریه شاکی هستند به اطلاعشون برسونم که بر اساس دستور جدید قوه قضائیه در سال جاری اگر مردی ادعای عدم توانائی مهریه را بکند هرگز بزور قانون مجبور به پرداخت نمیشود و فقط مجبورش میکنند قسط ناچیزی هر ماه بپردازد. جالب است بدانبد که این دستور خلاف نص صریح شرع دینی و دستور خود قرآن و پیغمبر است (که اگر کوه های طلا را مهریه زن تان کردید موظفید بپردازید) ولی ظاهرا حتی در نظام اسلامی ایران هم مردسالاری بر قرآن و روایت ارجحیت دارد!

درضمن دوست عزیز در خارج هم اگر توقع داشته باشید دختر خانمی که برای شام بیرون برده اید سهم خودش رو بپردازه دفعه اول و آخری میشه که با شما بیرون میره!! :) یک چیزهائی هست که ایران و خارج فرق نداره!
اگه بخوام در مورد مهریه بحث کنیم من اصلا کاملا مخالف این قضیه هستم، و تقسیم عادلانه اموال رو خیلی جایگزین مناسب تری براش میدونم، چون حداقل این طرف یک نفر نمیسوزه و اصلا من با نفس این کار مشکل دارم چون به نوعی انگعار داری طرف مقابلت رو میخری. بگذریم در مورد گزینه ی دوم هم تجربه ی خودم با یک دورگه رو عرض کردم و چیزهایی که شنیده بودم، هنوز توی یک کشور اروپایی یا آمریکایی زندگی نکردم که اطلاعات کاملی از این موضوع داشته باشم، اما در کل ممنونم.

hassanrouhi
September 19th, 2011, 01:05 PM
ممنون، البته دایی خو بنده شاید 4و5 تا مورد از این مدل ها داشته و دقیقا هم توی لندن زندگی میکنه اما هیچ وقت چنین مشکلاتی براش پیش نیومد، کلا الان نظرم نسبت به پارتنر هم عوض شد.


اگه بخوام در مورد مهریه بحث کنیم من اصلا کاملا مخالف این قضیه هستم، و تقسیم عادلانه اموال رو خیلی جایگزین مناسب تری براش میدونم، چون حداقل این طرف یک نفر نمیسوزه و اصلا من با نفس این کار مشکل دارم چون به نوعی انگعار داری طرف مقابلت رو میخری. بگذریم در مورد گزینه ی دوم هم تجربه ی خودم با یک دورگه رو عرض کردم و چیزهایی که شنیده بودم، هنوز توی یک کشور اروپایی یا آمریکایی زندگی نکردم که اطلاعات کاملی از این موضوع داشته باشم، اما در کل ممنونم.
منم دقیقا با این حرف موافقم و یه جورایی چیزی رو که من چند بار نخواستم بگم رو ایشون گفتن. اصلا مگه وسیله خونه است که براش پول بدی تا بیاریش خونه؟مگه داری لباس شویی میخوری که حقی گردنت داشته باشه؟به نظر منم عندالمطالبه بودن مهریه خیلی مسخرست!از طرفی هم نباشه نمیشه.چون امکان سوئاستفاده اقایون هم هست.اما قوانینی که فعلا تو اروپا و کانادا داره اعمال میشه به نظرم خیلی عادلانه تر هست نسبت به این چیزی که الان اینجا اعمال میشه.

<<متاسفانه براى برخى از آقايون تقبل مسئوليت و اداى حقوق زن بد جا افتاده>> چه حقی دارن که فعلا بهشون داده نمیشه؟
به نظر شما دلیل اینکه بچه های این نسل اینجوری شدن چیه؟نمی خوام بگم یاغی شدن اما این همه مشکلاتی که تو این نسل به وجود اومده تو این کشور چیه؟بدون شک اینه که مادر درست و حسابی بالا سرش نبوده و بچه رو از صبح تا غروب میذاره مهد و خودش میره دنبال کارش! دیگه عزیزم شما که از خدا دیگه بهتر نمیدونی سرشت انسان ها رو؟! اخه به نظر شما زن ساخته شده مثلا بره تو معدن کار کنه؟یا بره زیر ماشین ها و تعمیرات رو انجام بده؟مرد برای کار در بیرون از خانه ساخته شده و زن برای محبت کردن به شوهر و بچه هاش!البته من مخالف کار کردن خانوم ها نیستم.کما اینکه الان هم خیلی ها کار میکنن.اما خیلی از خانوم ها بد متوجه شدن این قضیه رو.عین این بازی جوانمردانه که تو فوتبال ایران مد شده که در هر شرایطی باید توپ رو داد به حریف.دقیقا عین این شده.

arra_eng2000
September 19th, 2011, 01:24 PM
خانمها و آقایانی که دراین پست نظر میدن و اعتقادبه برابری حقوق زن ومرد ودر عین حال معتقدبه مهریه و تحت امربودن مردچه از لحاظ مالی چه معنوی نسبت به خانمهان به نظر اونها این برابریه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟حرف خودتونو نقض نکنید

hosseiniran
September 19th, 2011, 01:33 PM
اینجا راجع به مهریه و قیمت سکه بحث نکنید.
باید به شما بگم که دخترای ایرانی اگه بچه قرتی نباشند 1 تار موشون به 1000 تار مور دختر آمریکایی ها می ارزه.
در ضمن باید به گذشته ی دختر نگاه کرد. مثلاً دختری که نصف عمرش رو تو سواحل لاس و گاس گذرونده و پشیمون هم نیست به درد ازدواج نمی خوره.

mahmoudb
September 19th, 2011, 01:41 PM
حالا ما مردها اصلاح شدیم اما واقعا فکر می کنید خانمهای ایرانی بزرگ شده "تو جامعه ای که مطلقا در امور دیگر حقی به اونها نمیده"، به یکباره ظرفیت پذیرش اون حقوق مدرن رو خواهند داشت؟ یکی از دوستان حرف جالبی زد من هم نمونه زیاد دیدم، اینکه خانمها تا پاشون میرسه اونور و با حقوق جدیدشون آشنا میشن زیر قول و قرار های ایرانشون میزنن و متارکه می کنند.
دقیقا این مورد رو من میتونم مثال عددی بزنم که دختره به محض اینکه پاش به امریکا رسیده بهانه گیریاش شروع شده و از پسره ( ایرانی و دارای اقامت امریکا) بود جدا شد.

ahmadlove
September 19th, 2011, 01:55 PM
اینجا راجع به مهریه و قیمت سکه بحث نکنید.
باید به شما بگم که دخترای ایرانی اگه بچه قرتی نباشند 1 تار موشون به 1000 تار مور دختر آمریکایی ها می ارزه.
در ضمن باید به گذشته ی دختر نگاه کرد. مثلاً دختری که نصف عمرش رو تو سواحل لاس و گاس گذرونده و پشیمون هم نیست به درد ازدواج نمی خوره.
این بستگی به طرز فکر ما داره. ما در ایران بزرگ شدیم و از چیزی که در لاس وگاس اتفاق میفته (البته اگر همسر بخوایم) خوشمون نمیاد چه مرد باشیم چه زن. و یه همسری میخوایم بچه مثبت! حالا ایرانی یا امریکایی فرق نداره فقط مثبت باشه و مال ما! این طرز فکر نه بده نه خوب چون تحت تاثیر یه فرهنگ شکل گرفته و ما ازادیم اونطور و با اون کسی که میخوایم زندگی کنیم. اما برای یه غربی لاس وگاس معنای خاصی برای ازدواج نداره! گذشته برای فرهنگ ما مهمه نه فرهنگ اونها. پس بهتر بگیم ادمی که نصف عمرش رو تو سواحل لاس و گاس گذرونده و پشیمون هم نیست به درد ازدواج با من نمی خوره!

ShahdaD
September 19th, 2011, 02:03 PM
یک مساله ی دیگه که باید اینجا مد نظر قرار بدیم اینه که شما به چند دلیل در واقع مهاجرت میکنی، حالا بچه های اینجا چون قشر تحصیل کرده هستند به نوعی مهاجرت تحصیلی می کنند.1- برای دانشگاه های بهتر و موقعیت شغلی بهتر.2- کلا با سران این جامعه مشکل داری( واضح تر نمیشه گفت)3-با مردم این جامعه مشکل داری. اگه شما 2 گزینه ی اول مشکل داری خوب میتونی بیای با یک خانم ایرانی ازدواج کنی با اخلاقای ایرانیشم بسازی، اما اگه با اکثریت مردم این جامعه هم مشکل داری و به نوعی از اخلاق ها، رقتارها و فرهنگ های اکثریت جامعه ایرانی حالت بهم میخوره، اون موقع دیگه زن ایرانی یا حتی دوست دختر ایرانی گرفتن اشتباهست، اگه دوستان بیان تجربه های شخصیشون رو در این مورد بنویسند کم کم متوجه میشید که 1 دختر ایرانی چقدر میتونه توی یک سال توی یک محیط خارجی عوض بشه، حالا اگه توی بحث گنجانده میشد من میام یک سری توضیحات دیگه در این مورد میدم، شما در جامعه ی ایرانی و دختر ایرانی با گزینه ی ای به نام پنهانکاری آشنا میشید، در واقع شما هیچ وقت نمیتونی به همسرت اعتماد کنی، چون هیچ وقت اون رابطه ی عاطفی محکم که بتونید مسایل رو با هم مطرح کنید شکل نمیگیره، حالا سوال اینجاست شما چطور توقع دارید این دختر خانم توی یک کشور خارجی با شما روراست باشه؟ شما وقتی با یک دختر خارجی هستید، به فرض امکان داره بعضی مواقع اسم دوست پسر قبلیش رو بیاره و اصلا ابایی نداره که این گزینه رو مخفی کنه، اما دختر ایرانی اصلا جرات نداره این صحبت رو جلوی شما بکنه، دختر خارجی اگه شما نتونی توی هر مسیله ی ارضاش کنی، هرچقدر هم دوست داشته باشه میزاره میره پی کارش چون آینده ی این رابطه میبینه بی نتیجست، اما دختر ایرانی چون هیچ وقت برای یک اینده ی عاطفی نقشه نمیکشه و خیلی وقت ها به عنوان یک منبع درآمد به شما نگاه میکنه، درصورتی که شما نتونی ارضاش کنی خیانت میکنه، و در صورتی که دیگه نیازی به قضیه مالی شما نداشته باشه، 100% شما رو به خیر و اون رو هم به سلامت، در واقع همان طور که خیلی ها معتقدند در فرهنگ ایرانی از دختر سواستفاده میشه، به همون میزان از پسر هم استفاده میشه، یعنی شما به نوعی با داراییتون، پاسپورت کشوری که در دست دارید سنجیده میشید، و این رسم خیلی قدیمی و شاید بی فرهنگی خیلی از خانواده هاست، در هر صورت این بحث، بحث مفصلی هست، اما به نظر شخصی من اگر شما قصد دارید به مدارج بالایی توی هر زمینه ای برسید، باید دور ایران، جماعت ایرانی، پارتی ایرانی، دوست دختر ایرانی، و...خط قرمز بکشید( این مسایل همه بهم مربوط هستند چون ما ملتی تحقیر شده ایم، که شخصیت کاملی نداریم، و بیشترمون مریض های روحی و روانی هستیم که باید سعی کنیم در کشوری که به عنوان محل زندگیمون میشناسیمش این مشکلات رو تا حدودی تسکین بدیم، حالا اینکه بتونیم علاوه بر خودمون یک نفر دیگه رو هم درست کنیم دیگه مساله ای است که شما باید شخصا پاسخگو باشید که از عهده اش برمیاد یا نه؟ )

ahmadlove
September 19th, 2011, 02:03 PM
من هنوز نفهمیدم کدوم حق؟!!! من باید پول اون خانم رو بدم؟! مگه اون بمن پول می ده که من قرار باشه به اون پول بدم؟!! اصلا چرا مردا همیشه باید به زن ها باج بدن:D خیلی جالبه من باید ۴۰۰ میلیون به یه خانم پول بدم که بیاد با من زندگی کنه. همون بهتر که تو خونه بمونن!
من نمی دونم شما ظاهرا خیلی وضعت خوبه ویا از قیمت سکه اینجا خبر نداری. حالا میگم که بدونی. در حاضر قیمت سکه حدود ۶۱۵ هزار تومن هست و دادگاه به شرط دادن یک یا ۲ سکه در ماه مهریه خانم ها رو قسط بندی میکنه. حالا من نمی دونم شما چقدر حقوق می گیری یا میگرفتی که ۶۰۰ هزار تومن در ماه برات ناچیز هست!!
مهریه برای شرایطی صدق میکنه که تضمین کننده ی زندگی زن بعد از طلاق باشه زمانی که زنها کاری ندارن و از عهده ی مخارج زندگی برنمیان که وضع هم بر اثر تحمیل قدرت و نظر مردسالارانس که میگه زنها کار نکنن و به کار خونه برسن. پس کسی که این عقیده رو داره باید به مهریه هم پایبند باشه.
اما زمانی که زن و مرد متقاضی و معتقد به حقوق اجتماعی و سیاسی و ... برابر هستن و زن یا مرد به تنهایی از عهده ی زندگی برمیان و به شرطی که هر دو موافق باشن و فبلش هم حقی رو ضایع نکرده باشن دیگه دادن مهریه معنایی نداره به نظرم. چون هر نفر قبل و بعد از ازدواج قدرت مستقلی بودن حالا اگر به یه طرف فشار بیاریم که بمون تو خونه یا مهریه بده این میشه نابرابری. خانمهایی که دم از برابری میزنن اما مهریه هم میخوان باید بیشتر دقت کنن!

aminvo
September 19th, 2011, 02:19 PM
یک مساله ی دیگه که باید اینجا مد نظر قرار بدیم اینه که شما به چند دلیل در واقع مهاجرت میکنی، حالا بچه های اینجا چون قشر تحصیل کرده هستند به نوعی مهاجرت تحصیلی می کنند.1- برای دانشگاه های بهتر و موقعیت شغلی بهتر.2- کلا با سران این جامعه مشکل داری( واضح تر نمیشه گفت)3-با مردم این جامعه مشکل داری. اگه شما 2 گزینه ی اول مشکل داری خوب میتونی بیای با یک خانم ایرانی ازدواج کنی با اخلاقای ایرانیشم بسازی، اما اگه با اکثریت مردم این جامعه هم مشکل داری و به نوعی از اخلاق ها، رقتارها و فرهنگ های اکثریت جامعه ایرانی حالت بهم میخوره، اون موقع دیگه زن ایرانی یا حتی دوست دختر ایرانی گرفتن اشتباهست، اگه دوستان بیان تجربه های شخصیشون رو در این مورد بنویسند کم کم متوجه میشید که 1 دختر ایرانی چقدر میتونه توی یک سال توی یک محیط خارجی عوض بشه، حالا اگه توی بحث گنجانده میشد من میام یک سری توضیحات دیگه در این مورد میدم، شما در جامعه ی ایرانی و دختر ایرانی با گزینه ی ای به نام پنهانکاری آشنا میشید، در واقع شما هیچ وقت نمیتونی به همسرت اعتماد کنی، چون هیچ وقت اون رابطه ی عاطفی محکم که بتونید مسایل رو با هم مطرح کنید شکل نمیگیره، حالا سوال اینجاست شما چطور توقع دارید این دختر خانم توی یک کشور خارجی با شما روراست باشه؟ شما وقتی با یک دختر خارجی هستید، به فرض امکان داره بعضی مواقع اسم دوست پسر قبلیش رو بیاره و اصلا ابایی نداره که این گزینه رو مخفی کنه، اما دختر ایرانی اصلا جرات نداره این صحبت رو جلوی شما بکنه، دختر خارجی اگه شما نتونی توی هر مسیله ی ارضاش کنی، هرچقدر هم دوست داشته باشه میزاره میره پی کارش چون آینده ی این رابطه میبینه بی نتیجست، اما دختر ایرانی چون هیچ وقت برای یک اینده ی عاطفی نقشه نمیکشه و خیلی وقت ها به عنوان یک منبع درآمد به شما نگاه میکنه، درصورتی که شما نتونی ارضاش کنی خیانت میکنه، و در صورتی که دیگه نیازی به قضیه مالی شما نداشته باشه، 100% شما رو به خیر و اون رو هم به سلامت، در واقع همان طور که خیلی ها معتقدند در فرهنگ ایرانی از دختر سواستفاده میشه، به همون میزان از پسر هم استفاده میشه، یعنی شما به نوعی با داراییتون، پاسپورت کشوری که در دست دارید سنجیده میشید، و این رسم خیلی قدیمی و شاید بی فرهنگی خیلی از خانواده هاست، در هر صورت این بحث، بحث مفصلی هست، اما به نظر شخصی من اگر شما قصد دارید به مدارج بالایی توی هر زمینه ای برسید، باید دور ایران، جماعت ایرانی، پارتی ایرانی، دوست دختر ایرانی، و...خط قرمز بکشید( این مسایل همه بهم مربوط هستند چون ما ملتی تحقیر شده ایم، که شخصیت کاملی نداریم، و بیشترمون مریض های روحی و روانی هستیم که باید سعی کنیم در کشوری که به عنوان محل زندگیمون میشناسیمش این مشکلات رو تا حدودی تسکین بدیم، حالا اینکه بتونیم علاوه بر خودمون یک نفر دیگه رو هم درست کنیم دیگه مساله ای است که شما باید شخصا پاسخگو باشید که از عهده اش برمیاد یا نه؟ )

من با خیلی از صحبت های شما موافقم گرچه در هر جامعه ای استثنا هم هست ولی مشخصه که استثنا هست. ولی تفاوت نظر من با این دوستمون در این هست که اگه واقعا عاشق علم هستید و علم را برای علم می خواهید و نه برای ثروت و دوست دارید که در تاریخ نامی از شما ماندگار بشه، تا مدت ها ازدواج نکنید و اجازه بدید سنین جوانی که اوج دوران هر انسانی در هر زمینه ای هست سپری بشه و نتایج مهم کسب شوند بعد ازدواج کنید. دانشمندان بزرگی هم هستند که هرگز ازدواج نکردند مانند نیکولا تسلا.

aminvo
September 19th, 2011, 02:26 PM
من مسلما با یه پسر خارجی ازدواج می کنم. پسرای ایرانی که تاحالا دیدم(باشون بودم) همشون سو استفاده گر ،دروغگو ، حقه باز ، خودخواه و ... بودن ولی پسرای خارجی برای من ایده ال هستن ، راست گو هستن و توجه زیادی به من می کنن و کاملا حمایت می کنن از لحاظ عاطفی و مالی .منتی هم ندارن بلکه خیلی خوشحالن که با یه دختر زیبای ایرانی با وفا ، با محبت و باهوش اشنا شدن .هیچ کاری هم به زور بات نمی کنن ! بر عکس پسرای ایرانی که دفعه اول قرار کم کمش یه بوسه زورکی از لبم میگیرن و اصلا فکر نمی کنن حق این کارا رو ندارن تا وقتی من نخوام ... در کنار یه مرد ایرانی هیچ وقت نمیشه اعتماد به نفس ، استقلال و عشق داشت به نظرم.....
یه پسر نروژی میشناسم که فوق العاده صورت زیبایی داره و هیکلش هم ورزشکاریه و قدبلنده ، فوق لیسانس برق هم داره و یه شغل عالی .. خانوادشم بسیار ثروتمندن . اشپزی و خونه داری هم میکنه و اصلا وظیفه من نمیدونه. یه پسر ایرانی اگه یه میلیونیوم موقعیت اونو داشت خدا رو بنده نبود اما این پسر فرشته است . فقط کم حرفیشو دوس ندارم با این که سعیشو کرده اما انگار کاریش نمیشه کرد. خودم خیلی اجتماعی هستم و همیشه در حال بگو بخندم.
در مورد پاراگراف اولتون تا حدودی درست میگید ولی شامل همه نمیشه. ولی توضیحاتتون شامل دختران هم میشه و این مشکل از فرهنگی هست که در جامعه ما متاسفانه جا افتاده. ما خیلی خیلی تا فرهنگ فاصله گرفتید. امیدوارم که روزی جامعه ما بهتر بشه.
پاراگراف دوم هم که نشون میده شما عاشق شدی رفت و خودتون متوجه نیستید(شوخی) و کم حرفی هم جزئی از مرد هست، مردها بیشتر دوست دارن فکر کنن تا حرف بزنند.

mahmoudb
September 19th, 2011, 04:01 PM
دوستان پیرو صحبت های قبلی در مورد مقایسه زیبایی خانم های ایرانی با غیر ایرانی بد نیست به لینک زیر سربزنید. در این لینک متوسط چهره خانم ها در هر کشور به تصویر کشیده شده میتونید مقایسه کنید. دیدنش خالی از لطف نیست.
http://20ist.com/world-of-technology/%da%86%d9%87%d8%b1%d9%87-%d8%a2%db%8c%d9%86%d8%af%da%af%d8%a7%d9%86/

saeed_oroomy
September 19th, 2011, 04:05 PM
من مسلما با یه پسر خارجی ازدواج می کنم. پسرای ایرانی که تاحالا دیدم(باشون بودم) همشون سو استفاده گر ،دروغگو ، حقه باز ، خودخواه و ... بودن ولی پسرای خارجی برای من ایده ال هستن ، راست گو هستن و توجه زیادی به من می کنن و کاملا حمایت می کنن از لحاظ عاطفی و مالی .منتی هم ندارن بلکه خیلی خوشحالن که با یه دختر زیبای ایرانی با وفا ، با محبت و باهوش اشنا شدن .هیچ کاری هم به زور بات نمی کنن ! بر عکس پسرای ایرانی که دفعه اول قرار کم کمش یه بوسه زورکی از لبم میگیرن و اصلا فکر نمی کنن حق این کارا رو ندارن تا وقتی من نخوام ... در کنار یه مرد ایرانی هیچ وقت نمیشه اعتماد به نفس ، استقلال و عشق داشت به نظرم.....
یه پسر نروژی میشناسم که فوق العاده صورت زیبایی داره و هیکلش هم ورزشکاریه و قدبلنده ، فوق لیسانس برق هم داره و یه شغل عالی .. خانوادشم بسیار ثروتمندن . اشپزی و خونه داری هم میکنه و اصلا وظیفه من نمیدونه. یه پسر ایرانی اگه یه میلیونیوم موقعیت اونو داشت خدا رو بنده نبود اما این پسر فرشته است . فقط کم حرفیشو دوس ندارم با این که سعیشو کرده اما انگار کاریش نمیشه کرد. خودم خیلی اجتماعی هستم و همیشه در حال بگو بخندم.

خوشبخت بشین ان شالا...هیچ حرفی نمیشه گفت...ولی اگه فردا خواستین دعوی حقوقی علیه شوهر آیندتون تو ایران انجام بدین...رسیدگی نمیکنن..که البته اونم شاید براتون مهم نباشه...در هم صورت مردای هلندی ظاهرا بد جوری دلبر تشریف دارن(شوخی میکنم)...

Sky Guard
September 19th, 2011, 04:31 PM
فک کنم همینجور پیش بره آخر این بحث به گیسو گیس کشی ختم بشه، زیاد سخت نگیرید چون هیچ چیز قابل پیش بینی نیست. پس فعلا بچسبید به درستونو از این بحثای بیهوده که من قشنگتر از اونم یا اون قشنگتر از تو هستش بیاین بیرون.

ghlobe
September 19th, 2011, 06:48 PM
متاسفانه شما اگه این کارو بکنین وقتی به ایران برگردین همسر شما از نظر دولت ایران به عنوان همسر قانونی شناخته نمی شه و وارث شما هم دیگه نامعلوم میشه چون وقتی مرد رو قبول ندارن دیگه بچه ها رو هم قبول ندارن. طبق نظر دولت ایران فقط مرد حق ازدواج با خارجی ها رو داره!!برای ازدواج زن ایرانی با مدر خارجی حتی اگر مرد مسلمان هم باشد باز هم باید طبق اجازه دولت جمهوری اسلامی باشد!

درسته ولی بطور صوری مسلمان میشن و بدون مشکل ازدواجشون رو به ثبت میرسونند. من خودم چندین مورد اخیر در فامیل و آشناها دیدم که دختر خانم ایرانی با مرد امریکایی ازدواج کرد و بدون مشکل ازدواجشون رو به ثبت هم رسوندند.

ghlobe
September 19th, 2011, 06:55 PM
دیگه عزیزم شما که از خدا دیگه بهتر نمیدونی سرشت انسان ها رو؟! اخه به نظر شما زن ساخته شده مثلا بره تو معدن کار کنه؟یا بره زیر ماشین ها و تعمیرات رو انجام بده؟مرد برای کار در بیرون از خانه ساخته شده و زن برای محبت کردن به شوهر و بچه هاش!


یعنی مرد و زن از حقوق مساوی باید برابر باشن ولی اینکه زن بره بیرون کار کنه دلیل بر حقوق مساوی نیست. هر جنسیت برای کاری تو این دنیا اومده و مناسب با شایستگی هایی که داره باید انجام وظیفه کنه. مرد برای کار بیرون ساخته شده ولی به این معنا نیست که زن نباید کار کنه و زن برای مادر بودن. اگر با در نظر گرفتن وظایف مادری کار هم بکنه هیچ ایرادی نداره.


به آقایانی که با نظرات بالا موافقند اکیدا توصیه میکنم که در خارج ازدواج نکنند و اگر در ایران ازدواج کردند هم همسرشون رو با خودشون خارج نیاورند چون به شدت دچار شوک خواهند شد (بقول خارجی ها you are in for a BIG surprise!) با این تیپ عقاید تعجب نکنید اگر با همسرتون خارج بیائید و ایشان از شما جدا بشود. اگر خارج میائید باید اصل تساوی کامل زن و مرد در حقوق و کار را بپذیرید وگرنه دچار مشکل خواهید شد.

بنده حداقل در رشته کاری خودم (مهندسی برق و کامپیوتر) هرگز پروژه ای یا شغلی را نداشته ام که یک خانم هم نتونه با همان کیفیت انجام بده. قویترین مدیر پروژه هائی که در کانادا براشون کار کردم زن بوده اند.

Simplex
September 19th, 2011, 07:28 PM
به آقایانی که با نظرات بالا موافقند اکیدا توصیه میکنم که در خارج ازدواج نکنند و اگر در ایران ازدواج کردند هم همسرشون رو با خودشون خارج نیاورند چون به شدت دچار شوک خواهند شد (بقول خارجی ها you are in for a BIG surprise!) با این تیپ عقاید تعجب نکنید اگر با همسرتون خارج بیائید و ایشان از شما جدا بشود. اگر خارج میائید باید اصل تساوی کامل زن و مرد در حقوق و کار را بپذیرید وگرنه دچار مشکل خواهید شد.

بنده حداقل در رشته کاری خودم (مهندسی برق و کامپیوتر) هرگز پروژه ای یا شغلی را نداشته ام که یک خانم هم نتونه با همان کیفیت انجام بده. قویترین مدیر پروژه هائی که در کانادا براشون کار کردم زن بوده اند.

کاملا موافق هستم. متاسفانه بعضی از دوستان به جای اینکه بیشتر مطالعه کنند و در آفرینش تفکر کنند، به عقایدی اتکا می کنند که هیچ زمینه تاریخی، علمی و دینی نداره و تعجب می کنم.

پیشنهاد می کنم مسیر این تاپیک رو به بحث های حقوقی و قانونی ازدواج در خارج یا مسائل مشابه اون تغییر بدید تا واقعا مشکلی از کار کسی باز بشه. بیان عقاید شخصی درباره زن و مرد و ازدواج دردی رو دوا نمی کنه و بحث های دو نفره ایجاد می کنه و این کار چندان با روش کار بقیه تاپیک های انجمن همراستایی نداره. سوال و جواب در خصوص مسائل حقوقی و قانونی ازدواج و روش ثبت ازدواج در خارج از ایران و مسائل مشابه موضوع مفیدی می تونه باشه.

:)

Apdentist
September 19th, 2011, 07:35 PM
به آقایانی که با نظرات بالا موافقند اکیدا توصیه میکنم که در خارج ازدواج نکنند و اگر در ایران ازدواج کردند هم همسرشون رو با خودشون خارج نیاورند چون به شدت دچار شوک خواهند شد (بقول خارجی ها you are in for a BIG surprise!) با این تیپ عقاید تعجب نکنید اگر با همسرتون خارج بیائید و ایشان از شما جدا بشود. اگر خارج میائید باید اصل تساوی کامل زن و مرد در حقوق و کار را بپذیرید وگرنه دچار مشکل خواهید شد.بنده حداقل در رشته کاری خودم (مهندسی برق و کامپیوتر) هرگز پروژه ای یا شغلی را نداشته ام که یک خانم هم نتونه با همان کیفیت انجام بده. قویترین مدیر پروژه هائی که در کانادا براشون کار کردم زن بوده اند.تاييد ميشه كاملااين يك طرز تفكر تيپيكال مردسالاري اسلامي هستواقعا با يك زن خارجي نميتونند زندگي كنند

e_live
September 19th, 2011, 08:00 PM
قوانین طبیعی ,قوانین اسلامی و غیر اسلامی ,فرهنگ کشور ما ,دید مردم , اولویت آقایون در کار و انتخاب انحصاری در بعضی رشته ها و درصد انتخاب 50-50 بودن در کنکور وبسیاری از مسایل دیگه همه وهمه به نفع آقایون ایرانی است . فقط به این مهریه گیر دادین. مشکلاتی که آقایون در ایران دارن , به عنوان یک انسان خانم ها اون مشکلات دارن و علاوه بر آن, مشکلات یک خانم در اجتماع رو هم دارن.
تا درک نکنیم که با هم تمایز داریم ولی نسبت به هم ممتاز نیستیم این بحث ها به جایی نمی رسه.

arra_eng2000
September 19th, 2011, 08:18 PM
قوانین طبیعی ,قوانین اسلامی و غیر اسلامی ,فرهنگ کشور ما ,دید مردم , اولویت آقایون در کار و انتخاب انحصاری در بعضی رشته ها و درصد انتخاب 50-50 بودن در کنکور وبسیاری از مسایل دیگه همه وهمه به نفع آقایون ایرانی است . فقط به این مهریه گیر دادین. مشکلاتی که آقایون در ایران دارن , به عنوان یک انسان خانم ها اون مشکلات دارن و علاوه بر آن, مشکلات یک خانم در اجتماع رو هم دارن.
تا درک نکنیم که با هم تمایز داریم ولی نسبت به هم ممتاز نیستیم این بحث ها به جایی نمی رسه.
والا تا جایی که ما میدونیم جنس مونث تو این مملکت اینفد زیاد شده نه کنکور وکلاس بلکه کار و مشاغل و.........پر کردن هرجا میری سزیع سروکله یه خانم پیدا میشه آره راست میگید برابر نیست!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

attanew
September 19th, 2011, 09:15 PM
دوستان عزیز، به نظرم بهتر هست در بحثها کلام رو نقد کنیم نه فرد را و از حمله و ایراد اتهام خودداری کنیم تا بحثها به بیراهه نرود. این تاپیک با تلاشهای مدیریت برای ایجاد فضای مناسب گفتگو ایجاد شده هست و با عدم رعایت ما این فرصت مناسب را از دست خواهیم داد.

reshad
September 19th, 2011, 09:47 PM
من مسلما با یه پسر خارجی ازدواج می کنم. پسرای ایرانی که تاحالا دیدم(باشون بودم) همشون سو استفاده گر ،دروغگو ، حقه باز ، خودخواه و ... بودن ولی پسرای خارجی برای من ایده ال هستن ، راست گو هستن و توجه زیادی به من می کنن و کاملا حمایت می کنن از لحاظ عاطفی و مالی .منتی هم ندارن بلکه خیلی خوشحالن که با یه دختر زیبای ایرانی با وفا ، با محبت و باهوش اشنا شدن .هیچ کاری هم به زور بات نمی کنن ! بر عکس پسرای ایرانی که دفعه اول قرار کم کمش یه بوسه زورکی از لبم میگیرن و اصلا فکر نمی کنن حق این کارا رو ندارن تا وقتی من نخوام ... در کنار یه مرد ایرانی هیچ وقت نمیشه اعتماد به نفس ، استقلال و عشق داشت به نظرم.....
یه پسر نروژی میشناسم که فوق العاده صورت زیبایی داره و هیکلش هم ورزشکاریه و قدبلنده ، فوق لیسانس برق هم داره و یه شغل عالی .. خانوادشم بسیار ثروتمندن . اشپزی و خونه داری هم میکنه و اصلا وظیفه من نمیدونه. یه پسر ایرانی اگه یه میلیونیوم موقعیت اونو داشت خدا رو بنده نبود اما این پسر فرشته است . فقط کم حرفیشو دوس ندارم با این که سعیشو کرده اما انگار کاریش نمیشه کرد. خودم خیلی اجتماعی هستم و همیشه در حال بگو بخندم.
اینم یک مثال عملی از مشکلات شخصیتی و اخلاقی که بچه ها به صورت کلی تو این تاپیک بهش اشاره کردن ! مخصوصا اون تعریف و تمجید از خودتون :"یه دختر زیبای ایرانی با وفا ، با محبت و باهوش" و اون اظهار نظر درباره پسرای ایرانی که گفتید:"همشون سو استفاده گر ،دروغگو ، حقه باز ، خودخواه و ..."

البته مطمئنم این ارسال (که ارسال اولتون هم هست) بیشتر با هدف رو کم کنی هستش تا یه تجربه واقعی :)

ahmadlove
September 19th, 2011, 09:52 PM
یه سری از دوستان فمنیست هستن تا اندازه ای . بعضی ها فمنیست تندرو و ... بعضی دسته های فمینیستی میگن دنیای بهتر یعنی مرد کمتر!
منظور از این حرف به خود مردا مربوط میشه یا به طرز عقاید مردسالارانه؟ مطمئنم که به عقاید مربوط میشه یعنی باید بشه چون تمام مردها مردسالار نیستن و برعکس زنهایی هستن از مرد سالاری دفاع میکنن! باورش سخته اما من به دلیل کاری که دارم زیاد این خانمها رو دیدم. زنهایی که به خاطر ترس و اطاعت از همسر یا وابستگی مالی به همسر یا ترس از مقابله با هنجارهای اجتماع یا ... کاملا از مردانه بودن اجتماع حمایت میکنن و حتی فرزندانشون رو هم اینجوری بار میارن. این مسئله تو ایران یا کشوری مثل هند خیلی به چشم میاد شاید به دلیل سنتی بودن خانواده اما غرب کمتر شاهد این موضوع هست.
کسی که میخواد ازدواج کنه اول باید قوانین خودش رو برای خودش مشخص کنه. در بین همه ی جوامع همه جور ادم از همه جور فرهنگی پیدا میشه چه ایرانی که بچه تا ازدواج نکرده خونه ی باباس چه تو امریکا که دبیرستانت تموم شد باید بزنی به چاک! اونی که میگه با یه خارجی حتما ازدواج میکنم ایا واقعا تساوی در همه چیز رو قبول داره یا فقط میخواد از یه سری مسائل فرار کنه؟ ایا خودش رو برای زندگی سخت حاضر کرده یا گول اشپزی کردن طرف رو خورده؟! به هر خیلی سخته که همه رو با یه چوب برونیم!

ata_sh
September 19th, 2011, 11:06 PM
یک مساله ی دیگه که باید اینجا مد نظر قرار بدیم اینه که شما به چند دلیل در واقع مهاجرت میکنی، حالا بچه های اینجا چون قشر تحصیل کرده هستند به نوعی مهاجرت تحصیلی می کنند.1- برای دانشگاه های بهتر و موقعیت شغلی بهتر.2- کلا با سران این جامعه مشکل داری( واضح تر نمیشه گفت)3-با مردم این جامعه مشکل داری. اگه شما 2 گزینه ی اول مشکل داری خوب میتونی بیای با یک خانم ایرانی ازدواج کنی با اخلاقای ایرانیشم بسازی، اما اگه با اکثریت مردم این جامعه هم مشکل داری و به نوعی از اخلاق ها، رقتارها و فرهنگ های اکثریت جامعه ایرانی حالت بهم میخوره، اون موقع دیگه زن ایرانی یا حتی دوست دختر ایرانی گرفتن اشتباهست، اگه دوستان بیان تجربه های شخصیشون رو در این مورد بنویسند کم کم متوجه میشید که 1 دختر ایرانی چقدر میتونه توی یک سال توی یک محیط خارجی عوض بشه، حالا اگه توی بحث گنجانده میشد من میام یک سری توضیحات دیگه در این مورد میدم، شما در جامعه ی ایرانی و دختر ایرانی با گزینه ی ای به نام پنهانکاری آشنا میشید، در واقع شما هیچ وقت نمیتونی به همسرت اعتماد کنی، چون هیچ وقت اون رابطه ی عاطفی محکم که بتونید مسایل رو با هم مطرح کنید شکل نمیگیره، حالا سوال اینجاست شما چطور توقع دارید این دختر خانم توی یک کشور خارجی با شما روراست باشه؟ شما وقتی با یک دختر خارجی هستید، به فرض امکان داره بعضی مواقع اسم دوست پسر قبلیش رو بیاره و اصلا ابایی نداره که این گزینه رو مخفی کنه، اما دختر ایرانی اصلا جرات نداره این صحبت رو جلوی شما بکنه، دختر خارجی اگه شما نتونی توی هر مسیله ی ارضاش کنی، هرچقدر هم دوست داشته باشه میزاره میره پی کارش چون آینده ی این رابطه میبینه بی نتیجست، اما دختر ایرانی چون هیچ وقت برای یک اینده ی عاطفی نقشه نمیکشه و خیلی وقت ها به عنوان یک منبع درآمد به شما نگاه میکنه، درصورتی که شما نتونی ارضاش کنی خیانت میکنه، و در صورتی که دیگه نیازی به قضیه مالی شما نداشته باشه، 100% شما رو به خیر و اون رو هم به سلامت، در واقع همان طور که خیلی ها معتقدند در فرهنگ ایرانی از دختر سواستفاده میشه، به همون میزان از پسر هم استفاده میشه، یعنی شما به نوعی با داراییتون، پاسپورت کشوری که در دست دارید سنجیده میشید، و این رسم خیلی قدیمی و شاید بی فرهنگی خیلی از خانواده هاست، در هر صورت این بحث، بحث مفصلی هست، اما به نظر شخصی من اگر شما قصد دارید به مدارج بالایی توی هر زمینه ای برسید، باید دور ایران، جماعت ایرانی، پارتی ایرانی، دوست دختر ایرانی، و...خط قرمز بکشید( این مسایل همه بهم مربوط هستند چون ما ملتی تحقیر شده ایم، که شخصیت کاملی نداریم، و بیشترمون مریض های روحی و روانی هستیم که باید سعی کنیم در کشوری که به عنوان محل زندگیمون میشناسیمش این مشکلات رو تا حدودی تسکین بدیم، حالا اینکه بتونیم علاوه بر خودمون یک نفر دیگه رو هم درست کنیم دیگه مساله ای است که شما باید شخصا پاسخگو باشید که از عهده اش برمیاد یا نه؟ )


من با شما كاملا موفقم دوست عزيز. شايد تو اين تاپيك دو سه نفر هستن مثل شما كه به مشكلاتمون واقفن. اگر يه نگاهي به پاسخ ها بندازيد مي بينيد كه ماها از بيماريهاي رواني زيادي داريم رنج مي بريم و متاسفانه اغلبمون خبر هم نداريم. ما داريم با قوانين و خوب و بدهاي دنياي سنتي تو دنياي جديد زندگي مي كنيم و اين دليل تمام اين بدبينيهاست. ما اگه مي خوايم اين مشكلاتي كه داريم حل شه بايد كل تعريف هامون رو از زن بودن و مرد بودن عوض كنيم. در واقع اون برداشتي كه ما از زنانگي و مردانگي داريم در واقع اون چيزيست كه از يه جامعه پدرسالار جندين هزار ساله به ما رسيده و در واقع اونو پدران ما واسه ما تعريف كردند. ما در درجه اول بايد اين ديد رو عوض كنيم و گرنه تمام اين مشكلاتي كه دوستان تو پست هاشون اشاره كردند ادامه خواهد داشت.

megarux
September 19th, 2011, 11:22 PM
دوستان من ده پونزده صفحه ی آخر پست ها رو خوندم فکر کنم بد نیست نظر خودم رو هم در این مورد بگم
به نظر بنده اصلا مهم نیست که کسی رو که برای ازدواج انتخاب می کنم ایرانی باشد یا آمریکایی یا آفریقایی یا سیاه یا سفید تنها چیزی که برای من مهم است این است که کسی را که بعنوان همسر انتخاب می کنم بتواند مرا درک کند و از لحاظ رفتاری و فرهنگی ایده ال های مورد پذیرش مرا داشته باشد یا حداقل به آنها نزدیک باشد.
اگر چه بعید میدانم کسی در این دنیا وجود داشته باشد که تمام ایده ال های مورد انتظار طرف مقابلش را داشته باشد اما اگر دو طرف یکدیگر را بطور کامل درک کنند عشق و علاقه واقعی برای ایجاد یک زندگی مشترک بین آن ها شکل خواهد گرفت.
بهتر است دو نفری را که قرار است با هم زندگی کنند را مانند یک باشگاه فوتبال فرض کنیم .در یک تیم باشگاهی فوتبال مهم نیست که بازیکنان از چه ملیت یا نژادی هستند بلکه آن چیزی که آن ها کنار هم نگه می دارد اهداف آن هاست چون همگی آنها برای یک هدف مشترک تلاش می کنند و آن هم قهرمانی تیم است پس اگر قرار بر این است که کسی که همسر خود را انتخاب کند بهتر است کسی را انتخاب کند که هدفش با او مشترک باشد در ضمن در انتخاب یک بازیکن برای بازی در یک تیم فوتبال مهم ملیت یا نژاد یک بازیکن نیست بلکه مهم آن چیز هایی است که به تیم اضافه می کند و این امر در رابطه با ازدواج نیز صادق است پس مهم این است که همسری را که انتخاب می کنیم بتواند یار ما باشد و چیز های خوبی را به ما اضافه کند و ما را در راستای رسیدن به اهدافمان یاری کند.



--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

راستی بحث فوتبالی شد حیف دونستم که نگم :cool: VIVA ARSENAL

osroosh
September 19th, 2011, 11:40 PM
اگر می خواهید که ازدواج کنید با تمام وجود این را بخواهید و هرگز به آمار و ارقام و حرف های دیگران اعمم از مجرد و متاهل گوش نکنید. همیشه این احتمال را بدهید که ممکن است شما جزو ان درصد خارج از جامعه اماری باشید که نتایج برایش معنی دار نیست. بخواهید که در مسیر زندگی با زن یا مردی مواجه شوید که انسان باشد و سرشار از ویژگی های انسانی. هیچ وقت برای ویژگی های ظاهری "هم سر" آینده خود چارچوب تعیین نکنید. اگر در افکار امروز خود بعضی مسائل ظاهری را بزرگ کنید چه بسا در آینده با فردی مواجه شوید که بتواند شادی و ارامش را برایتان به ارمغان بیاورد و ناخودآگاه شما که آلوده به نژادپرستی و ظاهربینی است نتواند با او کنار بیاید و او را از دست بدهید.

در ایران عزیز، به دلیل ضعف فرهنگی شدید، عدم مطالعه کافی و عدم معاشرت مناسب دو جنس با یکدیگر عملا زن و مرد اطلاعات کمی از دنیای یکدیگر دارند و حداقل ها را درباره هم نمی دانند. مهاجرت نمی تواند این مشکل را حل کنید مگر انکه دختر و پسر ایرانی قبول کنند که ضعف اساسی دارند و در صدد تغییر برآیند. متاسفانه، قشر تحصیل کرده ما با توجه به اشتغال به درس و دانشگاه بعضا در سایر مهارت های اجتماعی نیز رشد کافی نداشته اند و باید نیم نگاهی به این مسئله نیز داشته باشند.

نکته دیگر اینکه، با توجه به اینکه محیط رشد ما ایرانی ها تفاوت های اساسی با غرب دارد، حتی انهایی که به قول خودشان دیوارها را خراب کرده اند و راه دیگری را (خلاف سنت خانواده و اجتماع) در پیش گرفته اند، پس از مهاجرت سال های زیادی نیاز دارند تا از کالبد یک ایرانی به کالبد غربی خود منتقل شوند. مطمئنا این شامل کسانی میشود که خواهان این تغییر هستند. برای تغییر باید از آشنایی با فرهنگ های جدید استقبال کرد و شنونده و بیننده خوبی بود و تعصب و نژادپرستی را کنار گذاشت.

ata_sh
September 20th, 2011, 12:09 AM
مي دونيد يه روزي بود روزگاري بود دختر حق نداشت پاشو بزار تو كوچه، حق نداشت بره مكتب، حق نداشت كار كنه و هيج استقلالي از خودش نداشت. وقتي تو خونه باباش بود به تنها چيزي كه فكر مي كرد ازدواج بود. چون اگه ازدواج نمي كرد ميشد سر باره باباش. ميشد دختر ترشيده تو خونه كه فقط به درد پاك كردن سبزياي مامانش مي خره. مي دونيد عروسي چرا اسمش عروسيه؟ چرا دامادي نيست؟ مي دونيد چرا مي گن دختره رفت خونه بخت، نميگن پسره رفت خونه بخت! چون اين دختر بوده كه تو خونه بابا بدبخت بوده به دليل محدوديت ها، نداشتن استقلال ، به چشم مصرف كننده ديده شدن، اينكه همه نگرانند كه نكنه باعث آبرو ريزيشون بشي و هزار تا فشار و محدوديت و محروميت ديگه. وقتي هم كه ازدواج مي كرد مي خواستن يه جوري شيش ميخش كنن كه دختره كه رفت، برگشت تو كارش نباشه. اين دختر بدبخت چكار داشت بكنه بجز اينكه ياد بگيره چجوري آرايش كنه كه دل مردا رو ببره كه زودتر بيان بگيرنش. جز اينكه ياد بگيره يه غذاهايي بپزه كه شهرشو حسابي نمك گير كنه نكنه طلاقش بده يا هوو بياره واسش و همه اينها تو اين جامعه طبيعي و بديهيه و همه اين شرايط رو به عنوان روال عادي زندگي پذيرفتند.

حالا تو جامعه امروز ما بيشتر مفاهيم و خوب بدهاي اون جامعه به جا مونده اما بقيه شرايط عوض شده . و اين ميشه كه همه چي بهم ميريزه.

hosseiniran
September 20th, 2011, 01:11 AM
به نظر من آدم می تونه با شرایط او جا تا حد زیادی سازگار بشه البته باید حدود 2 سال بگذره تا عادت کنی

Persian_Boy
September 20th, 2011, 03:32 AM
به نظر من آدم می تونه با شرایط او جا تا حد زیادی سازگار بشه البته باید حدود 2 سال بگذره تا عادت کنی

بستگی به آدمش داره. یکی ممکنه 10 سال هم بمونه و سازگار نشه.. نمونه هاش رو من دیدم که برگشتن ایران بعد از 8-7 سال..

hosseiniran
September 20th, 2011, 11:17 AM
بستگی به آدمش داره. یکی ممکنه 10 سال هم بمونه و سازگار نشه.. نمونه هاش رو من دیدم که برگشتن ایران بعد از 8-7 سال..
درسته و این تا حد زیادی بستگی به خانواده و دوستان داره.
مثلاً توی خانواده های مذهبی بچه ها سخت تر می تونن فرهنگ غربی رو بپذیرند.

Persian_Boy
September 20th, 2011, 11:34 AM
درسته و این تا حد زیادی بستگی به خانواده و دوستان داره.
مثلاً توی خانواده های مذهبی بچه ها سخت تر می تونن فرهنگ غربی رو بپذیرند.

آره قبول دارم که مذهب و یا بهتر بگم تعصب از نوع مذهبی!! مانع میشه. اما اگر طرف تعصب بیهوده نداشته باشه با عمده مسائل کنار میاد. چون به مراتب آمریکایی ها از ماها که ادعای دین و مذهبمون میشه مسلمون ترن. خیلی هاشون بدون اینکه به دین خاصی معتقد باشن دستورات دینی رو نا خود اگاه و به عنوان مسیر درست زندگی، اجرا میکنن.. خوب البته همه هم اینجوری نیستن و بهیچوجه این موضوع رو نمیشه به همه و همه جا تعمیم داد..

pimi810
September 20th, 2011, 07:19 PM
این قانون تقسیم دارایی یه طرفه ست یا اینکه دارایی زن هم مثل مال مرد تقسیم میشه؟

dental.persian
September 20th, 2011, 10:44 PM
دو طرفه و فوق العاده به نظر من قانون پیشرفته ای هست و یه جورایی تو ذهتمه که این قانون رو ادم موقعه مهریه تعیین کردن جایگزین سکه واین مسخره بازی ها کنه! یعنی هر در امدی مرد و زن بعد از تشکیل زندگی داشتن(نه قبلش) بینشون تقسیم بشه.
خیلی عالیه و منطقی هست و اینطوری هر کسی هم با هم سطح خودش یه طور تقریبی ازدواج میکنه . من بر خلاف افراد سنتی دنبال دختری میگردم که استقلال اقتصادی داشته باشه و جنبه این مورد رو هم داشته یاشهو امیدوارم بتونم پیدا کنم!!!تا حالا که نشده
به نظرتون اون قانون رو میشه تو محضر ایران بجای سکه مطرح کرد؟ و بصورت دوطرفه؟

pimi810
September 20th, 2011, 11:13 PM
I agree with you.
I think it's unlikely to wheedle clergy into legislation on this kind of rules!! I don't know whether registry office of marriage can do this as a bilateral agreement or not, I think it may confront lake of enforcement in case of divorce.

Persian_Boy
September 20th, 2011, 11:27 PM
دو طرفه و فوق العاده به نظر من قانون پیشرفته ای هست و یه جورایی تو ذهتمه که این قانون رو ادم موقعه مهریه تعیین کردن جایگزین سکه واین مسخره بازی ها کنه! یعنی هر در امدی مرد و زن بعد از تشکیل زندگی داشتن(نه قبلش) بینشون تقسیم بشه.
خیلی عالیه و منطقی هست و اینطوری هر کسی هم با هم سطح خودش یه طور تقریبی ازدواج میکنه . من بر خلاف افراد سنتی دنبال دختری میگردم که استقلال اقتصادی داشته باشه و جنبه این مورد رو هم داشته یاشهو امیدوارم بتونم پیدا کنم!!!تا حالا که نشده
به نظرتون اون قانون رو میشه تو محضر ایران بجای سکه مطرح کرد؟ و بصورت دوطرفه؟

حالا فرض کن قانونش هم بود. به نظرت مکانیزمی هست واقعا که درآمد کسب شده بعد از ازدواج رو به صورت واقعی تعیین کنه و افراد هم نتونن دورش بزنن؟!! شما مثل اینکه تو ایران زندگی نمی کنی ها.. ;) عزیز دل، مشکل خیلی فراتر از این حرف هاست!! من خودم با این که شما میگی موافقم و در مورد موضوع مهریه و قوانین ازدواج خیلی نقص داریم ما اما در حالت کلی مشکل از قوانین نیست. مشکل ما ایرانیها اینه که فرهنگ اجرای قانون رو به کلی نداریم و فکر میکنیم قانون واسه این ساخته شده که ما دورش بزنیم. همون قوانینی که کلی هم بهش ایراد وارد هست رو اگر مردم درست اجرا کنن ایران میشه بهشت. آخه ما همونشم اجرا نمی کنیم دنبال قانون بهتریم.:( ایرانی ها عمدتا قانون گریزن! قوانین اروپا رو هم بیاری تو ایران اجرا کنی باز مردم یه سوژه ای پیدا میکن واسه بهانه گرفتن و در رفتن از زیر همه چیز..

hassanrouhi
September 20th, 2011, 11:47 PM
یه پستی بود اصلشو نتونستم پیدا کنم.فکر کنم حذفش کردم.واسه همین از کپی پیست استفاده کردم.
نوشته اصلی توسط pantheia http://www.applyabroad.org/forum/images/buttons/viewpost-left.png (http://www.applyabroad.org/forum/showthread.php?p=522974#post522974) من مسلما با یه پسر خارجی ازدواج می کنم. پسرای ایرانی که تاحالا دیدم(باشون بودم) همشون سو استفاده گر ،دروغگو ، حقه باز ، خودخواه و ... بودن ولی پسرای خارجی برای من ایده ال هستن ، راست گو هستن و توجه زیادی به من می کنن و کاملا حمایت می کنن از لحاظ عاطفی و مالی .منتی هم ندارن بلکه خیلی خوشحالن که با یه دختر زیبای ایرانی با وفا ، با محبت و باهوش اشنا شدن .هیچ کاری هم به زور بات نمی کنن ! بر عکس پسرای ایرانی که دفعه اول قرار کم کمش یه بوسه زورکی از لبم میگیرن و اصلا فکر نمی کنن حق این کارا رو ندارن تا وقتی من نخوام ... در کنار یه مرد ایرانی هیچ وقت نمیشه اعتماد به نفس ، استقلال و عشق داشت به نظرم.....
یه پسر نروژی میشناسم که فوق العاده صورت زیبایی داره و هیکلش هم ورزشکاریه و قدبلنده ، فوق لیسانس برق هم داره و یه شغل عالی .. خانوادشم بسیار ثروتمندن . اشپزی و خونه داری هم میکنه و اصلا وظیفه من نمیدونه. یه پسر ایرانی اگه یه میلیونیوم موقعیت اونو داشت خدا رو بنده نبود اما این پسر فرشته است . فقط کم حرفیشو دوس ندارم با این که سعیشو کرده اما انگار کاریش نمیشه کرد. خودم خیلی اجتماعی هستم و همیشه در حال بگو بخندم.

این پست یه خورده غیر طبیعی به نظر میرسه!!و به نظر میرسه فقط و فقط بخاطر منحرف کردن بحث ایجاد شده باشه.جالب اینجاست که این خانوم ملاک های انتخابشون خیلی جالبه:صورت زیبا یا هیکل ورزشی!!!!!! این خودش شخصیت و سطح فکری رو نشون میده. در ضمن شمایی که میگی پسر های ایرانی دروغ گو و بی وفا هستند شما چرا باهاشون ارتباط برقرار کردی.وقتی 1 بار یا 2 بار دیدی که اینجوریه و به زور شما رو وادار به کاری کردن چرا بازم این کارو تکرار کردی!!!حتما شما خودتون ..............

arash-iran
September 21st, 2011, 12:19 AM
حالا فرض کن قانونش هم بود. به نظرت مکانیزمی هست واقعا که درآمد کسب شده بعد از ازدواج رو به صورت واقعی تعیین کنه و افراد هم نتونن دورش بزنن؟!! شما مثل اینکه تو ایران زندگی نمی کنی ها.. ;) عزیز دل، مشکل خیلی فراتر از این حرف هاست!! من خودم با این که شما میگی موافقم و در مورد موضوع مهریه و قوانین ازدواج خیلی نقص داریم ما اما در حالت کلی مشکل از قوانین نیست. مشکل ما ایرانیها اینه که فرهنگ اجرای قانون رو به کلی نداریم و فکر میکنیم قانون واسه این ساخته شده که ما دورش بزنیم. همون قوانینی که کلی هم بهش ایراد وارد هست رو اگر مردم درست اجرا کنن ایران میشه بهشت. آخه ما همونشم اجرا نمی کنیم دنبال قانون بهتریم.:( ایرانی ها عمدتا قانون گریزن! قوانین اروپا رو هم بیاری تو ایران اجرا کنی باز مردم یه سوژه ای پیدا میکن واسه بهانه گرفتن و در رفتن از زیر همه چیز..
آقا من نمی خواستم تو این بحث شرکت کنم، ولی اینجا دیگه لازم می دونم یه چیزیو بگم، من حرفشو شما رو اینجوری اصلاح میکنم: اگه این قوانینی که در ایران هست، در اروپا می بود، اروپایی ها هم همانند ما قانون شکنی میکردند.
فرهنگ اجرای قانون از خود قانون شکل میگیره. شما از فردا بگو من یه قانون تصویب میکنم هیچ کس حق گفتن هیچ دروغی نداره، از فردا همه مردم میشن قانون شکن. ولی اسم اینو میشه قانون گذاشت؟ اگه قانون در بستر مناسبی اجرا نشه و ضامن اجرایی نداشته باشه و براحتی بشه اونو دور زد، در آخر میشه همین وضعیتی که تو ایران میبینیم. وقتی بالاترین مقام اداری کشور به راحتی قانونو دور میزنه، شما توقع داری اون جامعه خیلی سالم و قانون مدار باشه؟
آقا بس کنید این حرفا رو که مشکل از ژن ما ایرانیاس و از این حرفا. اگه هر کسی درست سر جای خودش قرار میگرفت و وظیفه خودش رو میدونست الان وضعیت این نبود.
خیلی عذر میخوام که کلا خارج از تاپیک بود. ولی دیگه باید این جوابو میدادم!

hassanrouhi
September 21st, 2011, 12:36 AM
سلام ارش جان
اما من یه جورایی با نظر شما مخالفم.منم مثل persian boyعزیز معتقدم که اگه قانون اروپا رو هم اینجا بیاریم بازم مردم در میرن از زیرش.نمونه هم زیاد هست.فقط یه نمونه رو مثال میزنم.امید وارم قانع کننده باشه.
ببین راهنمایی رانندگی میگه که مثلا سرعت بالای 120تا جریمه میشین و اگه دوربین های ما ثبت کننده ..... حالال ببین این ملت چیکار میکنن.سیدی رو پشت رو میکنن میذارن جلوی شیشه ماشین تا دوربین نتونه درست و حسابی دستور تشخیص بده.
یا این قضیه GPSبرای حمل و نقل عمومی.هزار جور راه پیدا کردن که پلیس رو دور میزنن.مشکل از قانون نیست.مشکل اینجاست که ملت همیشه قانون رو دشمن خودشون میدونن و سعی در دور زدنش دارن.مهریه هم همین جوریه.اصلش شاید مشکلی نداشته باشه.واقعا اگر مهریه هم نباشه با این شرایط فعلی دیگه نون مردها تو روغنه!اما بازم خانوم های محترم خیلی زیاد از این قانون سوئ استفاده کردن!

respino1229
September 21st, 2011, 12:42 AM
سلام بله به نظر من هم برای پسر هم برای دختر سخت تره اونطرف و مخصوصا با فشار درس خوندن بالا وقت گذاشتن روش هم خیلی سخت ترش میکنه
اما پیدا کردن پسر ایرانی اسونتره چون هم تعدادشون بیشتره و هم توع معیار هایی که دختر ها برای ازدواج با یه نفر رعایت میکنن غالبا تضادی با بودن تو محیط ازاد نداره
ببین شما تحت هیچ شرایطی اپلای رو به تاخیر ننداز و کارتو بکن اما اگه کسی تو زندگیت هست خوب چه بهتر که اون کار روهم همزمان هندل کنی
پسر ایرانی قطعا دید مثبتی نخواهد داشت اما این برای شما تو این موقعیت صدق نمیکنه و طرف اگه یکم دنیا دیده باشه میفهمه که شما که رفتی دکتری بگیری اصلا فرصت نداشتی بخوای کاری غیردرس خوندن بکنی. اما به تظر من مشکل اصلی تو بحث سنی هست چون اگه اون موقعه حدود 30 بشین و دکتری از امریکاو اروپا و... باشین کمتر کسی هست که شرایطش یاهاتون برابری کنه و بینتون هم علاقه ای پیش بیاد
خوب به نظرمن حتما روند اپلای رو ادامه بدید و در خلالش هم اون قضیه رو پیش ببرید! ازمحیط فروم هم استفاده کنید و با کسایی که دارن میرن همون دانشگاه اشنا باشین بد نیست ;-)

به نظر من هم استفاده از محیط فروم خیلی خوبه D:

ShahdaD
September 21st, 2011, 01:12 AM
به نظر من هم استفاده از محیط فروم خیلی خوبه D:
کم کم دیگه فروم داره، توی خیلی موارد خودکفا میشه، از فردا یک تاپیک بزنیم dating قشنگ راهش بندازیم دیگه :D
پ.ن: اوایل این تاپیک به نظرم خیلی تاپیک جالبی نیومد، اما با تشکر از مدیران بحث به جاهای خیلی جالبی کشید، به نظرم جای بحث های فرهنگی توی فروم خیلی خالی بود، چون این بخش هم یک بخش بزرگ هست که توی اپلای کردن یا نکردن تاثیر میگذاره.

arash-iran
September 21st, 2011, 01:26 AM
سلام ارش جان
اما من یه جورایی با نظر شما مخالفم.منم مثل persian boyعزیز معتقدم که اگه قانون اروپا رو هم اینجا بیاریم بازم مردم در میرن از زیرش.نمونه هم زیاد هست.فقط یه نمونه رو مثال میزنم.امید وارم قانع کننده باشه.
ببین راهنمایی رانندگی میگه که مثلا سرعت بالای 120تا جریمه میشین و اگه دوربین های ما ثبت کننده ..... حالال ببین این ملت چیکار میکنن.سیدی رو پشت رو میکنن میذارن جلوی شیشه ماشین تا دوربین نتونه درست و حسابی دستور تشخیص بده.
یا این قضیه GPSبرای حمل و نقل عمومی.هزار جور راه پیدا کردن که پلیس رو دور میزنن.مشکل از قانون نیست.مشکل اینجاست که ملت همیشه قانون رو دشمن خودشون میدونن و سعی در دور زدنش دارن.مهریه هم همین جوریه.اصلش شاید مشکلی نداشته باشه.واقعا اگر مهریه هم نباشه با این شرایط فعلی دیگه نون مردها تو روغنه!اما بازم خانوم های محترم خیلی زیاد از این قانون سوئ استفاده کردن!
داداش متوجهم چی میگین شما! ولی قبول کنین که ضمانت اجرایی برای خیلی از قوانین وجود نداره. و همین باعث فساد گسترده اداری در سطوح بزرگ شده. وقتی چنین اتفاقی میفته و در سطوح کلان اختلاس های تریلیون تومانی انجام میشه، شما باید بازخورد اونو در جامعه به این صورت ببینی که برای این که دوربین سرعتو ثبت نکنه، به روشهای آن چنانی متوسل میشن! تمام بحث من اینه که اشکال نه تنها از قانون، بلکه از قانون گذارهای بدون عمله. شما چجوری میتونی از جامعه انتظار یه رفتار سالمو داشته باشی، وقتی به طور علنی تمامی قوانین توسط قانون گذاران دور زده میشه. (دقت کنید که زیر پا گذاشته نمیشه، دور زده میشه!)
اینا کاملا با هم مرتبطن و اصلن زائیده یکی دو روز نیستن. متاسفانه سیستم مملکت ما سالها به این شکل بوده و حالا میبینیم که این رفتار در جامعه هم نهادینه شده.
در مورد مهریه هم کلن من نمی خوام وارد بحث ازدواج بشم، چون مخالفم با ازدواج! ولی به نظر من همین مهریه ناشی از مکانیزم نادرست ازدواج در ایرانه. شما دقت کنید که به جای این مهریه چقدر قانون های بهتر میتونست وجود داشته باشه.

atabak-aut
September 21st, 2011, 02:43 AM
کم کم دیگه فروم داره، توی خیلی موارد خودکفا میشه، از فردا یک تاپیک بزنیم dating قشنگ راهش بندازیم دیگه :D
پ.ن: اوایل این تاپیک به نظرم خیلی تاپیک جالبی نیومد، اما با تشکر از مدیران بحث به جاهای خیلی جالبی کشید، به نظرم جای بحث های فرهنگی توی فروم خیلی خالی بود، چون این بخش هم یک بخش بزرگ هست که توی اپلای کردن یا نکردن تاثیر میگذاره.

برای همین بحث های فرهنگی(؟) بود که فروم E-goft راه اندازی شد.

ShahdaD
September 21st, 2011, 03:02 AM
برای همین بحث های فرهنگی(؟) بود که فروم E-goft راه اندازی شد.
اما همین طور که میبینید با استقبال مناسبی روبرو نشده، نه به خاطر اینکه چنین بحث هایی طرفدار نداره، بلکه شاید به دلیل مسایلی چون تبلیعات براش کم بوده و همین طور قالب سایت و همین طور اینکه اعضا ترجیح میدهند که تا اونجایی که مشکلی برای ف.ی.L.ت.R سایت پیش نیاد همه ی موضوعات توی یک سایت و یک مجموعه باشه.

Persian_Boy
September 21st, 2011, 10:24 AM
آقا من نمی خواستم تو این بحث شرکت کنم، ولی اینجا دیگه لازم می دونم یه چیزیو بگم، من حرفشو شما رو اینجوری اصلاح میکنم: اگه این قوانینی که در ایران هست، در اروپا می بود، اروپایی ها هم همانند ما قانون شکنی میکردند.
فرهنگ اجرای قانون از خود قانون شکل میگیره. شما از فردا بگو من یه قانون تصویب میکنم هیچ کس حق گفتن هیچ دروغی نداره، از فردا همه مردم میشن قانون شکن. ولی اسم اینو میشه قانون گذاشت؟ اگه قانون در بستر مناسبی اجرا نشه و ضامن اجرایی نداشته باشه و براحتی بشه اونو دور زد، در آخر میشه همین وضعیتی که تو ایران میبینیم. وقتی بالاترین مقام اداری کشور به راحتی قانونو دور میزنه، شما توقع داری اون جامعه خیلی سالم و قانون مدار باشه؟
آقا بس کنید این حرفا رو که مشکل از ژن ما ایرانیاس و از این حرفا. اگه هر کسی درست سر جای خودش قرار میگرفت و وظیفه خودش رو میدونست الان وضعیت این نبود.
خیلی عذر میخوام که کلا خارج از تاپیک بود. ولی دیگه باید این جوابو میدادم!

ممنون بابت اصلاح!!!!!!!!! منتها من دلیلی نمی بینم که شما جمله من رو اصلاح کنی. شما میتونی بیای هر نظری داری ابراز کنی و به جای خودش محترمه. اما اصلاح کردن جمله من در حیطه وظایف شما نیست به عنوان مخاطب مطلب من، میتونی هر انتقادی داشته باشی یا هر چیزی. اصلاح اندیشه و بیان ام رو بگذار به عهده خودم اگر صلاح دیدم.ممنون..

در مورد صحبتی که کردی باید بگم که مشکل اینجاست که شما قانون گذار و مجری قانون رو از مردم جدا میکنی!! و این خطایی ایه که تاوان سنگینی داریم میدیم ما ایرانی ها براش. نه برادر من. اون هم از دل همین فرهنگ در اومده. چیزی جدا از بطن جامعه نیست. همین من و شما هم اگر بریم جای اون قانون گذار یا مجری قانون اوضاع همینیه که هست.. چون فرهنگمون پایینه! میدونم حقیقت تلخیه و دوست داری سریع بندازی گردن قانون گذار و فلان و فلان.. غافل از اینکه اونا هم یکی ان مثل من و شما.. در کل کاری ندارم به اینکه چی شد فرهنگمون رفت به این سمت و ریشه یابی تاریخی و اجتماعی چون در تخصصم نیست اصلا. ما داریم راجع به شرایط فعلی بحث میکنیم.. تو شرایط فعلی فرهنگ جامعه ایران ( چه تو مسائل مرتبط با ازدواج، چه رانندگی چه خیلی چیزهای دیگه ) به شدت نسبت به کشورهای غربی پایینه متاسفانه و حقیقت تلخیه که همه ایرانی ها واسه پذیرفتنش گارد میگیرن!!!! البته این نظر بنده است و نظر شما در جای خودش محترمه.
دوست نداشتم این آخری رو بگم اما نمیشه باید گفت: اتفاقا اینکه دوست داریم نظرات دیگران رو به شکلی که خودمون دوست داریم باشه، تغییر بدیم و اصلاح کنیم!!! هم یکی از نمونه های بارز همین ضعف های فرهنگیه..

arash-iran
September 21st, 2011, 12:33 PM
ممنون بابت اصلاح!!!!!!!!! منتها من دلیلی نمی بینم که شما جمله من رو اصلاح کنی. شما میتونی بیای هر نظری داری ابراز کنی و به جای خودش محترمه. اما اصلاح کردن جمله من در حیطه وظایف شما نیست به عنوان مخاطب مطلب من، میتونی هر انتقادی داشته باشی یا هر چیزی. اصلاح اندیشه و بیان ام رو بگذار به عهده خودم اگر صلاح دیدم.ممنون..

در مورد صحبتی که کردی باید بگم که مشکل اینجاست که شما قانون گذار و مجری قانون رو از مردم جدا میکنی!! و این خطایی ایه که تاوان سنگینی داریم میدیم ما ایرانی ها براش. نه برادر من. اون هم از دل همین فرهنگ در اومده. چیزی جدا از بطن جامعه نیست. همین من و شما هم اگر بریم جای اون قانون گذار یا مجری قانون اوضاع همینیه که هست.. چون فرهنگمون پایینه! میدونم حقیقت تلخیه و دوست داری سریع بندازی گردن قانون گذار و فلان و فلان.. غافل از اینکه اونا هم یکی ان مثل من و شما.. در کل کاری ندارم به اینکه چی شد فرهنگمون رفت به این سمت و ریشه یابی تاریخی و اجتماعی چون در تخصصم نیست اصلا. ما داریم راجع به شرایط فعلی بحث میکنیم.. تو شرایط فعلی فرهنگ جامعه ایران ( چه تو مسائل مرتبط با ازدواج، چه رانندگی چه خیلی چیزهای دیگه ) به شدت نسبت به کشورهای غربی پایینه متاسفانه و حقیقت تلخیه که همه ایرانی ها واسه پذیرفتنش گارد میگیرن!!!! البته این نظر بنده است و نظر شما در جای خودش محترمه.
دوست نداشتم این آخری رو بگم اما نمیشه باید گفت: اتفاقا اینکه دوست داریم نظرات دیگران رو به شکلی که خودمون دوست داریم باشه، تغییر بدیم و اصلاح کنیم!!! هم یکی از نمونه های بارز همین ضعف های فرهنگیه..
رفیق تو هرچی دوست داری بگو! اشکال نداره! ناراحت نمیشم.
در مورد مجری قانون و مردم: دوست عزیز! کاملا حق با شماست و البته من هیچوقت مردم رو جدا از مجری قانون ندونستم. بلکه حرفم چیز دیگس: من میگم کسی که در جایگاه مجری قانون قرار گرفته، وظیفش، مسئولیتش و جایگاهش خیلی فرق داره با من. چه بخوایم و چه نخوایم اون بیشتر مورد توجهه و کوچکترین بی قانونی اون در جامعه منعکس میشه و باید منتظر نتیجش بود.
اینکه شما میگی اونم از بطن جامعه در اومده: کاملا قبول دارم، ولی مگه هدف این نیست که این روند اصلاح بشه؟ کسی که به عنوان مسئول در جامعه شناخته میشه اساسا باید از قشر نخبه و تحصیلکرده جامعه باشه. وقتی اون به راحتی قانونو زیر پا بذاره، فرد عادی با تحصیلات پایین که این رفتارو میبینه چه واکنشی نشون میده. انتظار دارید بیاد بگه نه و من آدم قانون مداریم و از این حرفا؟
و در مورد فرهنگ: چه موقع و چگونه باید به سمت اصلاح فرهنگ قانون مداری پیش رفت؟ آیا شما انتظار دارید مردم خودشون به صورت خودجوش(!) از پس فردا قانون مدار بشن؟ حرف من اینه که وقتی قانون گذاران قانونو دور میزنن، شما میخوای چجوری فرهنگ قانون مداریو در کشور پیاده کنی؟ حالا باز من خیلی حرفامو نمی تونم بزنم که دوستان نیان بگن اینجا جاش نیست و به فکر اپلای ابراد باش!
و آخرین مطلب هم در مورد جمله اول پست قبلیم بود که گفتم "اینجوری اصلاح میکنم": دوست عزیز! شدیدا از شما عذر خواهی میکنم. واقعا منظور خاصی نداشتم و نمی خواستم حرف شما رو تغییر بدم. من فکر میکردم که وقتی میگیم اصلاح میکنم دیگه اون جمله مربوط به خود من میشه! یعنی الان اون حرفی که زدم نظر منه! به هرحال شرمنده که باعث سوءتفاهم شدم.
توروخدا ببخش!