صفحه 17 از 17 نخستنخست ... 7891011121314151617
نمایش نتایج: از شماره 161 تا 166 , از مجموع 166

موضوع: شوك فرهنگي / غم غربت - راهكارهاي آن

  1. #161
    Junior Member
    تاریخ عضویت
    Nov 2016
    ارسال‌ها
    46

    پیش فرض پاسخ : شوك فرهنگي / غم غربت - راهكارهاي آن

    ممنون از پاسخ تون
    آیا واقعا نمیشه فرزندان رو با ارزشهای خانوادگی(نه مذهبی) پرورش داد؟




    نقل قول نوشته اصلی توسط elhameli نمایش پست ها
    سلام

    با توجه به صحبت های شما، اگر تربیت دینی فرزندتون براتون مهم هست، ایران بهترین گزینه هست. دنیای خارج از کشور خیلی از مسائل اش با ایران متفاوت هست، مخصوصا اروپا که خانواده در اونجا معنی نداره... خواسته یا ناخواسته شما نمیتونید تربیت دینی برای فرزندتون داشته باشید. مگر تا 3-4 سالگی که بتونید فقط پاسپورت خارجی برای فرزندتون دریافت کنید....

    خارج از کشور برای افراد مجرد یا متاهلین بدون فرزند خیلی بهتر هست. خارج از مسائلی که مطرح کردید؛ شاید شما و همسرتون بتونید زندگی سالم، بدون مشروب و رقص و غیره ... را داشته باشید ولی نمیتونید جلوی فرزندتون رو در جامعه ای که همه چیز آزاد هست رو بگیرد....

    زندگی در خارچ از کشور به راحتی زندگی در ایران نیست.
    پیش به سوی دکترای ۹۷ در هلند
    جهت راهنمایی دادن، به من پیام بدهید.

  2. #162
    ApplyAbroad Guru
    تاریخ عضویت
    Feb 2011
    ارسال‌ها
    13,832

    پیش فرض پاسخ : شوك فرهنگي / غم غربت - راهكارهاي آن

    نقل قول نوشته اصلی توسط ffereshtte نمایش پست ها
    ممنون از پاسخ تون
    آیا واقعا نمیشه فرزندان رو با ارزشهای خانوادگی(نه مذهبی) پرورش داد؟
    بستگی داره منظورتون از ارزشهای خانوادگی چی باشه. اون مسائلی که ما در ایران بعنوان ارزش تلقی میکردیم عموما ارزشهای مذهبی ایران هستند نه ارزشهای خانوادگی. مثلا در خارج یا بر اساس مذاهب دیگر همین مشروب و رقص و غیره که دوستمان گفتند با زندگی خانوادگی سالم تناقضی نداره.

  3. #163
    ApplyAbroad Guru ali728 آواتار ها
    تاریخ عضویت
    Aug 2014
    ارسال‌ها
    1,552

    پیش فرض پاسخ : شوك فرهنگي / غم غربت - راهكارهاي آن

    نقل قول نوشته اصلی توسط ffereshtte نمایش پست ها
    دوست عزیز
    آیا شما در نظرات من، قضاوت راجع به جایی یا کسی دیدید ؟
    من در مورد طرز تفکر خودم گفتم و برام عجیب بود نظراتتون.
    لطفا بگید چرا فرمودید که مهاجرت برای ما خوب نیست؟
    آیا روحیه ی من شما رو اذیت کرد؟
    الان در همه جای دنیا پر از مسلمون های پایبند به دینشونه، چرا من باید به خاطر اعتقاداتم خودم رو محدود در مرزها کنم؟
    .

    دوست عزیز

    اول اینکه چیزی که شما کامنتتون رو روش ریپلای کردی چیزی نیست که من به طور خاص به شما جواب داده باشم. شما کامنت من به کس دیگه ای رو ریپلای کردی ! (عجیب بودنش شاید به همین دلیله براتون که اگه دقت میکردید شاید نمیبود، هرچند هنوزم با احترام به نظرات شما به همون حرف ها معتقدم)
    دوم اینکه نه شما و نه روحیه شما منو اذیت نمیکنه. امیدوارم دیگران رو هم نکنه : )
    هرکسی آزاده هر اعتقادی که میخواد داشته باشه و به نظر من محترمه. این آزادی و احترام تا جایی معنا داره که هر کسی برای خودش نگه داره نه اینکه بخواد تعمیم بده چیزی که توی ذهنشه.
    بنابراین من هم برای شما و هم برای اعتقاداتتون احترام قایلم

    سوم اینکه انسان های پایبند به دین و مهاجرت شمای نوعی مسیله نیست. تصمیم خودتونه و زندگی خودتون و هرجوری که بخوایید میتونید انجامش بدید.
    ولی دلیلی نداره بگید تلویزیون این آور آب برنامه های خشن و جنسی پخش میکنه و تلویزیون حوالی شما این کار رو نمیکنه
    دلیلی نداره چون توی ذهن من و شمای نوعی رقص بده پس همه جای بده. نه من جای خدام نه شما. بهتره جاش قضاوتی نکنیم تا وقتی که اون دنیا میبینیمش...
    دلیلی نداره چون شما اسم یه نوع تربیت رو دینی میذاری پس باقی تربیت ها غیر دینی باشه! اصلا همین تقسیم کردنش به دینی و غیر دینی خودش مسیله داره. این حقی نیست که به کسی داده شده باشه
    شما به قول خودتون دنبال کشوری هستین که توهین به اعتقادات و نژادتون کمتر باشه ! شمایی که داری میری به همون کشور که خیلی از اعتقاداتشون رو توی ذهنت حروم میدنی چه انتظاری دارید اخه
    شما که هنوز نرفته توی ذهنتون دارید به اعتقادات و نژاد اونها توهین میکنید. با این تفکرات خیلی از اون ور آبی ها تک تک سلول هاشون نسل در نسل حروم درست شده
    من اصلا بحثم این نیست که تفکر من و شمای نوعی درسته یا غلط!! (این جمله رو دوبار بخونید لطفا) اصلا بحث این نیست.

    بحث اینه من شما رو خونه م دعوت میکنم وقتی میایید توی خونه من توی خونه من هستین. شما نیمتونید تعیین کنید من برای شما چه غذایی درست کنم. یه غذایی آماده هست که برای من نوعی خیلی هم مقدسه. حالا یا شما میایید و منو خوشحال میکنید و با هم غذا رو میخوریم. یا اگه دوست ندارید از اول دعوتمو رد میکنید
    شما با این تفکرات اذیت میشید این ور
    خودتون هم بگذرونید این روند رو نسل بعدی شما و بچه هاتون اذیت میشن . چرا باید اونها رو تیو این دوگانگی با این عمق بندازید که براشون مهاجرت بشه شوک فرهنگی....اونا که گناهی نکردن. میتونن توی همون فضایی با آرامش بزرگ شن که خودتون میخوایید و یک دسته براشون
    شما باید برای سفر های خارجیتون بیایید و این ور دنیا رو ببینید.
    برای یه فرصت چند ماهه بیایید و فرصت مطالعاتی در اینده بیایید و این ور رو ببینید
    ولی دلیلی نداره بیایید این ور و دختر مو قرمزی رو ببینید که دماغش رو حلقه انداخته و نیمه برهنه ست و بعد تو دلتون بگید این میره جهنم (یا فرزندتون با این تفکر بزرگ شه که اونجوری بودن بده)....
    اون نمیره جهنم، اون بد نیست....من نوعی که قضاوتش کنم باید برم، من نوعی بد میشم. حداقلش اینه که واسیم تا برسیم به خود خدا

    چهارم اینکه حرفای من دلیلی برای درست بودنشون نیست اصلا. امیدوارم طبق متنی که توی امضاتون نوشتید: "دکترای 97 رو آن سوی آب ها باشید" و واقعا موفق باشید
    امیدوارم به همه آرزوهاتون برای خودتون و بچه هاتون در اینده ای نزدیک برسید
    من اگه چیزی گفتم یا عرض کردم فقط نظرات شخصیم بوده و هست
    امیدوارم همه حرفای من اشتباه باشه و شما این ور آب با آرامش مسیری رو که دوست دارید طی کنید


    موفق باشید
    ! Madness, as you know, is like gravity, all it takes is a little push
    The Joker

  4. #164
    Junior Member
    تاریخ عضویت
    Nov 2016
    ارسال‌ها
    46

    پیش فرض پاسخ : شوك فرهنگي / غم غربت - راهكارهاي آن

    ممنون از توجهتون ، نظراتتون مطمینا مفیده.
    اما نظرات بنده رو با زبان خودتون ترجمه کردید و این درست نیست

    بیشتر از اینها نوشتم ولی انگار دکمه ارسال رو اشتباهی زدم و همه چی پرید، اگر لازم شد بعدا به زبان بین المللی اون پست رو ترجمه میکنم.

    فقط این رو بگم که من با وجود اعتقادم به دینم به سایر اعتقادات احترام میگذارم و اتفاقا علاقه مندم که دوستی کنم.
    و سوالم این بود که آیا سایر ملل هم همینطورن که این مدت با خوندن انجمن فهمیدم همه جا خوب و بد داره.

    در مورد تربیت دینی هم عرض کنم، این یک واقعیته که اعتقادات ما با مرزهای جغرافیا عوض نمیشه ولی خب اینکه در ایران لزومی نداره محتوای تی وی رو برای فرزند زیر دوازده سالم مدام چک کنم یکی از خوبیهای اینجاست برای چون منی. ولی مسلما در آن سوی آب ها هم بیکار نمینشینیم. به طور مثال با حذف تی وی روش های هیجان انگیز تری جایگزین کنیم.
    اما در کل
    شاید تربیت دینی به اون شکل که من بهش معتقدم در کشوری مثل کانادا حتی راحت تر هم باشه، چون اونجا کسی مجبور نیست تظاهر به کاری کنه که اعتقاد نداره و اتفاقا عامل به دین ما هم هستند گاهی و لذا فهموندن دین متعالی اونجا راحت تره . با توجه به اینکه در ایران مردم اکثرا مجبورن ریش بزارن و روسری زورکی بپوشن و .. لذا ممکنه کاری کنند که دین ناب رو فرزندم اشتباه بفهمه، مثلا دروغ بگن ، بی عدالتی کنن ، نفاق داشته باشند و .... (این بحث رو ادامه ندیم بهتره ...)


    در هر صورت کسی که آینده ی فرزندش رو فقط در این دنیا نمیبینه کمی باید بیشتر و محتاط تر عمل کنه و این کار ما رو سخت میکنه.

    من بی تجربه ( در مورد زندگی در آن سوی آب ها ) با بیان آزادانه اعتقاداتم در این فوروم مطمینا از همه نظرات استفاده میکنم.
    البته با مهاجرت تحصیلی و موقت میشه برای موندن یا برگشتن تصمیم گرفت.
    و چون شما پیشنهاد موندن در ایران و سفر کردن رو دادید بگم که:
    ۱- اون حسی که در ماجراجویی و شناخت فرهنگ های مختلف هست با یک سفره چند روزه حاصل نمیشه.
    ۲- در ایران با وجود همه ی خوبیهایی که گفتم مشکلاتی هست که گاهی به یک تنفس و دوری چند ساله از فضا نیاز هست.
    پیش به سوی دکترای ۹۷ در هلند
    جهت راهنمایی دادن، به من پیام بدهید.

  5. #165
    Junior Member
    تاریخ عضویت
    Dec 2016
    ارسال‌ها
    7

    پیش فرض پاسخ : شوك فرهنگي / غم غربت - راهكارهاي آن

    سلام فرشته خانم عزیز،ترجیحا استخاره کنید،ولی شخصا آدم معتقد و محجبه،هستم ،آن طرف آب هم بودم،دوستان راست میگویند،من هم به شما توصیه میکنم مهاجرت نکنید زیرا فرزندتان برگردد،هم خاطرات شادی و نشاط آن طرف را در سن رشد فراموش نمیکند،وروزی شما را به خاطر این که به جای او مجبور به مهاجرت کردید و بعد از مدتی تصمیم به برگشت گرفتید ،بازخواست خواهد کرد،که نمونه آن را در اقوام خودمان که بسیار خانواده های معتقد هستند داریم،فرزندان را هوای نکنید ،بمانید تا آنها روزی خودشان بتوانند همراهی کنند.فرزندان اقوام ما بعد از رفت و برگشت اجباری به علت محیط و عدم برآورده شدن تمایلات متاسفانه بعد از اندکی ،فرزندان به علت تسلط به زبان مقصد و داشتن پاسپورت آن کشور و دوستانی که آنجا داشتند،به آن کشور ثانی برگشتند و والدین تنها ماندند.عاقلانه تصمیم بگیرید نه عجولانه،سن فرزندتان در مرحله رشد دختر 8 تا 14 سالگی و پسر 10 تا 15 خیلی حیاطی است،میتوانید به مشاورین رجوع کنید،سن تشکیل شخصیت،
    خواهرم خیلی دقت کنید،همانطور که میبینید حتی والدین محجب،نتوانستن روی حجاب فرزندان خود تسلط داشته باشند دوره کودکان ما با خودمان زمین تا اسمان متفاوت است،طی تجربه 16 سال تدریس و تفاوت نسل ها تجربیات خود را تقدیم کردم ،باز هم صلاح مملکت خویش خسروان دارم.خواهرم موفق باشید

  6. #166
    Junior Member
    تاریخ عضویت
    Nov 2016
    ارسال‌ها
    46

    پیش فرض پاسخ : شوك فرهنگي / غم غربت - راهكارهاي آن

    ممنون از دلسوزیتون و اشتراک گذاشتن تجاربتون با من
    ولی من اعتقادی به استخار ندارم در شرایطی که میتونم از عقل و فکرم استفاده کنم.
    البته حتما حتما با مشاوره مون صحبت میکنم ببینم بردن فرزندمون بهتره و یا نبردنش.
    و اگر فرزندمون مون دوست داشته باشه بمونه و یا بعدا برگرده از نظر من خیلی ایده آله
    مخصوصا اینکه در یکی از دانشگاه های معتبر بتونه پزشکی بخونه
    اینا همه در اهداف بلند مدتمون هست.
    البته ان شاءالله
    پیش به سوی دکترای ۹۷ در هلند
    جهت راهنمایی دادن، به من پیام بدهید.

علاقه مندی ها (Bookmarks)

علاقه مندی ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست در پست خود ضمیمه کنید
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •