leo عزیز
فکر کنم اینطوری بنویسم منطورم رو متوجه بشید. برای گرفتن وام در استرالیا 2 تا شرط لازم هست. که هر دو تا رو در پست قبلی هم گفتم
1- کار داشته باشید و 6 ماه از اون گذشته باشه ( این همون فیش حقوقی هست که شما گفتین)
2- 10-20 % ارزش وام در حسالتون پول باشه

در مورد حقوق هم شما گفتید استرالیا سوسیالیستی هست. سوسیالیستی بعنی تقریبا حقوقهای یکسان که توسط دولت تعیین می شه. گفتم رشته تحصیلی من این هست برای همین می دونم اصلا سیستم حقوق و دستمزد در استرالیا سوسیالیستی نیست. حقوقها متفاوت هست و تابع سمت ( عنوان شغلی ) است نه رشته تحصیلی و بسیار هم متفاوت هستند.

شما گفتید تنبلند با چون فرق زیادی بین حقوقها نیست نمی روند درس بخونند یا رشته های مشکل بخونند. من هم گفتم این ربطی به تنبلی ندارد، در امریکا هم در مقاظع بالای تحصیلی اکثرا دانشجویان خارجی هستند. دلیلش هم اینه با دبپلم یا لیسانس خیلی راحت می توانند کار با حقوق خوب پیدا کنند. در کشور ما جو مدرک گرایی است چون به علت فرهنگ پایین اولا انسانها را بر اساس مدارک تحصیلیشون ارزش گذاری می کنند و دوما کار کلا کم است.

یکی هم اسنکه چون جامعه و کشور ما پیشرفته نیست، برای خیلی از رشته ها اصلا کار نیست مثل جامعه شناسی و .. برای همین فکر می کنیم این رشته ها بد هستند، یا بچه تنبلها می روند این رشته ها رو می خونند. در حالیکه در کشورهای دیگه شما هر چی بخونید بر اساس علاقه اتون نه کسی به شما توهین میکنه ، نه اینکه بی کار می مونید. برای همین هم مثل ایران جو مهندسی یا پزشکی ندارند.

فکر کنم ایننطوری حرفهام واضح تر شد.

در مورد اون حرفتون هم که اکثرا هموطنان در مور د این چیزها دروغ می گویند، کاملا باهاتون موافقم خیلی مواردش رو دیدم متاسفانه. اما من اطلاعاتم از شرکتهایی است که روشون تحقیق می کنم و document ها رو دیدم.

مورد اخر هم اینکه کلا برای سیستم حقوق و دستمزد فقط مبلغی که به کارمند نقدا هر ماه یا 2 هفته می دهند، خساب نمی شه، ممکن است یک شرکت مثلا سالی به شما 40 تا پیشنهاد دهد اما در کنار اون کلی مزایا قائل بشه که اگر همه را حساب کنید خیلی بهتر از شرکتی باشد که اول کاری به شما 55 تا پیشنهاد می ده بدون هیچ مزایای جانبی.